Ό,τι και να κάνουν οι Δυνατοί, όσο κι αν διαλύουν «ετούτα εδώ τα μάρμαρα», τα όνειρα συνεχίζουν να παίρνουν εκδίκηση. Έρχονται, λοιπόν, αφορμές που αποδεικνύουν ότι ο τόπος αυτός παραμένει ωραίος. Έχει ακόμη κάποιους μαθητές που μπορούν να προσφέρουν πολλά. Μια ένδειξη μεγάλης μαγκιάς: θυσίασαν κάτι δικό τους απολύτως υποκειμενικά εγωιστικό για να το προσφέρουν σε κάποιους άλλους. Γιατί δεν υπάρχει ηρωισμός για την πάρτη μου αλλά μόνο να θυσιάζεσαι για κάποιον άλλον.

Μου ζητήθηκε από τον Σύλλογο Ενωμένη Ρωμιοσύνη να παρουσιάσω στα πλαίσια της σημερινής Ημερίδας μια εισαγωγική ομιλία με τίτλο γύρω από την πνευματική διάσταση της κρίσης. Ευχαριστώ και δημόσια για την τιμή και την εμπιστοσύνη στο πρόσωπό μου. Πρότεινα να εξειδικεύσουμε τον τίτλο σ’ αυτόν που τελικά συμφωνήθηκε, «Εκκλησία και Πολιτική», για να αγγίξουμε πράγματα συγκεκριμένα και αν είναι δυνατόν πράγματα, που -κατά την γνώμη μας – ενώ είναι ζωτικής σημασίας-, δεν έχουν συζητηθεί επαρκώς από θεολογικής απόψεως. Το θέμα λοιπόν που θα αναπτύξω τίθεται υπό την κρίση σας και υπό την κρίση της Εκκλησίας μας. Το ερώτημα είναι τι μπορούμε να πάρουμε σήμερα από το Ευαγγέλιο του Χριστού, από την Εκκλησία μας, και να το εκφράσουμε, για την διάγνωση και την θεραπεία της συγκεκριμένης κρίσης στην ελληνική κοινωνία, η οποία είναι έκφανση μιας παγκόσμιας κρίσεως και οπωσδήποτε κρίσεως της Ευρώπης.