Η τόσο σημαντική για την ομαδική συμβίωση κοινωνική αγωγή -επειδή δεν ανήκει στον κόσμο των αφηρημένων εννοιών- διδασκόταν παλαιότερα στα σχολεία ως μέσο άσκησης της ομαδικής ζωής. Περιελάμβανε στοιχεία ανάδειξης του αυτοσεβασμού και του σεβασμού των άλλων στην καθημερινή ζωή. Διδασκόταν επίσης η κοινωνική αγωγή στην οικογένεια από γενιά σε γενιά σε μεγάλο βαθμό με το απτό παράδειγμα, σε βάθος χρόνου. Στη σύγχρονη εποχή η έμπρακτη διδασκαλία τής κοινωνικής αγωγής δεν εξυπηρετείται ούτε στα σχολεία ούτε -δυστυχώς- στην οικογένεια, στον βαθμό που είναι από τα σύγχρονα δεδομένα απαιτητή.
Διαβάστε περισσότερα »
Η κοινωνική αγωγή ως λειτουργία της δημοκρατίας (Διονύσης Κ. Μαγκλιβέρας)
Δημοσιεύθηκε στις 22 Απριλίου, 2013
Όψεις θρησκευτικής μισαλλοδοξίας: Η Ιερά Εξέταση (Πρωτ. Βασίλειος Γεωργόπουλος, Λέκτωρ Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.)
Δημοσιεύθηκε στις 22 Απριλίου, 2013
Στούς πλέον ἀπαίσιας φήμης μηχανισμούς καταστολῆς, πού γνώρισε ἡ παγκόσμια ἱστορία, συναριθμεῖται καί ἡ «Ἱερά Ἐξέταση». Θεσμός, πού δημουργήθηκε ἀπό τόν πάπα Ρώμης Γρηγόριο τόν Θ΄ κατά τόν 13ο αἰ., ἀγκαλιάστηκε καί ἐνισχύθηκε ἀπό τούς διαδόχους του καθώς τοῦ δόθηκε, ἐκτός τῆς χρήσης φρικτῶν βασανιστηρίων καί ἡ δυνατότητα νά καταδικάζει ἀνθρώπους στό θάνατο.
Διαβάστε περισσότερα »
Αναπτύσσουν τεχνητά όργανα για μεταμοσχεύσεις
Δημοσιεύθηκε στις 21 Απριλίου, 2013
Τεχνητά ανθρώπινα όργανα, από μύτες και αυτιά μέχρι τραχείες και τμήματα
της καρδιάς, που είναι απολύτως λειτουργικά, αναπτύσσονται στη Βρετανία από
ομάδα επιστημόνων, οι οποίοι έχουν αρχίσει ήδη να τα μεταμοσχεύουν με
επιτυχία σε ασθενείς!
Διαβάστε περισσότερα »
Ανομούντες διακενής (Πρωτ. π. Θωμάς Βαμβίνης)
Δημοσιεύθηκε στις 21 Απριλίου, 2013
Η ανομία ψάχνει συνήθως προφάσεις. Αναζητά αιτίες πού νά μπορούν νά τήν δικαιολογήσουν ή, καλύτερα, πού νά μπορούν νά αποδείξουν ότι ο άνομος δέν είναι πλήρως υπεύθυνος γιά τήν ανομία του. Καί κάποιες φορές, πράγματι, δέν είναι. Συνήθως όμως οι προβαλλόμενες αιτίες είναι «προφάσεις εν αμαρτίαις». Γιά παράδειγμα, στίς κρίσιμες μέρες πού περνάμε, κάτω από τήν πίεση αυτής τής αυτοδικαιωτικής ανάγκης τών «ανομούντων», βλέπουμε νά προβάλλονται προφάσεις σύμμεικτες μέ πραγματικές αιτίες, νά συμπλέκονται, δηλαδή, αλήθειες μέ ψέματα, πραγματικότητες μέ φαντασίες, γεγονός πού χαρακτηρίζει μιά κοινωνία σέ αστάθεια, αναβρασμό ή, στήν καλύτερη περίπτωση, σέ δύσκολη μετάβαση πρός έναν νέο τύπο οργάνωσης καί λειτουργίας.
Μεγαλώσαμε τα παιδιά μας σαν πρίγκιπες, που στα δύσκολα δραπετεύουν (Ιουλία Βελισσαράτου)
Δημοσιεύθηκε στις 20 Απριλίου, 2013
«H Κουρούνα με το νου της εμαγείρευε το φάβα»…Από όλες τις παροιμίες
που μου έχει πει η γιαγιά μου αυτή νομίζω ότι ταιριάζει απόλυτα στην εποχή
που ζούμε. Με τους πολλούς «επαναστάτες» χωρίς την επανάσταση. Γιατί πιο
εύκολο είναι απλώς να ρίχνουμε το ανάθεμα, να ψέγουμε αυτούς που μας έφεραν
σε αυτήν την κατάσταση, να κάνουμε την επανάσταση της πολυθρόνας χωρίς καμία
ενδοσκόπηση και αυτογνωσία. Για να τα πάρουμε όμως από την αρχή. Πώς φτάσαμε
ως εδώ;
που μου έχει πει η γιαγιά μου αυτή νομίζω ότι ταιριάζει απόλυτα στην εποχή
που ζούμε. Με τους πολλούς «επαναστάτες» χωρίς την επανάσταση. Γιατί πιο
εύκολο είναι απλώς να ρίχνουμε το ανάθεμα, να ψέγουμε αυτούς που μας έφεραν
σε αυτήν την κατάσταση, να κάνουμε την επανάσταση της πολυθρόνας χωρίς καμία
ενδοσκόπηση και αυτογνωσία. Για να τα πάρουμε όμως από την αρχή. Πώς φτάσαμε
ως εδώ;
