«Ὅταν ἐξετάζουμε τὴ σύγχρονη ἐπιστήμη, ὅπως αὐτὴ δημιουργήθηκε ἀπὸ ἐπιστήμονες σὰν τὸν Λαμὰρκ καὶ τὸν Δαρβίνο, βλέπουμε τὴν ἀντίθεση καὶ θὰ ἔλεγα τὴν ἀπόλυτη ἀσυμφωνία ποὺ ὑπάρχει μεταξὺ ἐπιστήμης καὶ θρησκείας σὲ θέματα ποὺ ἀφοροῦν τὰ βασικότερα προβλήματα τῆς ὕπαρξης καὶ τῆς γνώσης. Γι’ αὐτό, νοῦς φωτισμένος καὶ λογικὸς δὲν μπορεῖ νὰ δέχεται ταυτόχρονα καὶ τὸ ἕνα καὶ τὸ ἄλλο καὶ πρέπει νὰ ἐπιλέξει μεταξὺ θρησκείας καὶ ἐπιστήμης».
Τὰ λόγια αὐτὰ τὰ ἔγραψε 65 χρόνια πρὶν ἕνας γνωστὸς Γερμανὸς ζωολόγος, θερμὸς ὀπαδὸς τοῦ Δαρβίνου, ὁ Γέκκελ στὸ βιβλίο του «Τὰ μυστικὰ τοῦ κόσμου» ποὺ γνώρισε μεγάλη ἐπιτυχία καὶ ὅπως φαινόταν ἀπέδειξε ὅτι ἡ πίστη εἶναι ἕνας παραλογισμός. Λέει, λοιπόν, ὁ Γέκκελ ὅτι κάθε ἄνθρωπος μὲ φωτισμένη διάνοια πρέπει νὰ διαλέξει μεταξὺ ἐπιστήμης καὶ θρησκείας καὶ νὰ ἀκολουθήσει εἴτε τὸ ἕνα εἴτε τὸ ἄλλο. Καὶ θεωρεῖ ἀπαραίτητο νὰ ἀρνηθοῦν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι τὴν θρησκεία διότι ἕνας ἄνθρωπος λογικὸς δὲν μπορεῖ νὰ ἀρνηθεῖ τὴν ἐπιστήμη.
Πραγματικὰ αὐτὸ εἶναι ἀπαραίτητο; Διαβάστε περισσότερα »