Ο πόνος και αι θλίψεις εις την ζωή μας (Γέρων Εφραίμ, προηγούμ. Ι. Μ. Φιλοθέου)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ
Το μονοπάτι της ζωής είναι όλο πόνος και δάκρυ∙ όλο αγκάθια και καρφιά∙ παντού φυτρωμένοι σταυροί∙ παντού αγωνία και θλίψη. Κάθε βήμα και μία Γεθσημανή. Κάθε ανηφοριά και ένας Γολγοθάς. Κάθε στιγμή και μία λόγχη. «Αν μπορούσαμε να στίψουμε την γη σαν το σφουγγάρι θα έσταζε αίμα και δάκρυα».

Διαβάστε περισσότερα »

Μήπως γράφουμε με εμπάθεια; (π. Βασίλειος Καλλιακμάνης)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ
α) Πολλοί θεολόγοι και κληρικοί αλλά και λευκασμένοι
επίσκοποι συντάσσουν και δημοσιεύουν στις μέρες μας διάφορα κείμενα. Ωστόσο
ορισμένοι μη έχοντας επίγνωση του βάρους των λεγομένων τους ακολουθούν την
κοσμική αντίληψη της ανταγωνιστικής δημοσιογραφίας. Μετρούν με αυταρέσκεια
και καύχηση την επισκεψιμότητα των προσωπικών τους ιστολογίων, μετατρέπουν
το θεολογικό λόγο σε εμπορική είδηση και όχι σπάνια καπηλεύονται το θείο
λόγο.

Διαβάστε περισσότερα »

Αποστολικό Ανάγνωσμα: Ερμηνεία εις τας πράξεις των Αποστόλων, τας αναγινωσκομένας την Κυριακή του Παραλύτου (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ

(Πράξ. θ’,  32-42)

– Ποιά είναι η σχέσις πίστεως και
θαυμάτων;

– Γιατί ονομάζει αγίους τους κατοικούντας Λύδδαν;


Ποιό παράδειγμα έδωσε με το έργο του ο απ. Πέτρος στους επισκόπους;


Γιατί  αποσιωπώνται άλλα στοιχεία του θεραπευθέντος Αινέα;

– Τί
σημαίνει το “στρώσον σεαυτώ”;

– Ποιά ήταν τα αποτελέσματα της θεραπείας
του παραλύτου;

– Γιατί ο ιστοριογράφος κρίνει απαραίτητο να ερμηνεύσει
το όνομα Ταβιθά;

– Γιατί πλένουν τα νεκρά σώματα οι Χριστιανοί;


Τί εδήλωσε ο ιστορικός σημειώσας το “Μετ’ αυτών ούσα”;

– Γιατί ο
απόστολος Πέτρος έβγαλε όλους έξω από το δωμάτιο της Ταββιθάς πριν την
πραγματοποίηση του θαύματος; Γιατί, αντίθετα, το θαύμα της θεραπείας του
παραλύτου το έκανε σε κοινή θέα;

– Ποιά πληροφορία παίρνουμε από την
φράση “επιστρέψας προς το σώμα”;

– Τί μας διδάσκει η ανάσταση της
Ταββιθάς εκ νεκρών και τί η ανάστασή της εκ της κλίνης από τον Απ. Πέτρο;
Διαβάστε περισσότερα »

Κυριακή του Παραλύτου (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ

(Ευαγγέλιο: Ιωάν. ε’ 1-16)

Μακάριος
είναι ο άνθρωπος που υπομένει όλα τα λυπηρά αυτής της ζωής με
καρτερία κι ελπίδα στο Θεό
. Γι’ αυτόν η κάθε μέρα θα είναι μήνας
στον ουρανό, ενώ στον άπιστο θα μοιάζει με χρόνο ολόκληρο. Γιατί ο
άπιστος χαίρεται μόνο όταν δεν υποφέρει· κι όταν υποφέρει, το κάνει χωρίς
υπομονή κι ελπίδα στο Θεό και δυσανασχετεί
.
Μακάριος είναι ο
άνθρωπος που δε γογγύζει όταν υποφέρει, αλλ’ εξετάζει τις
αιτίες με υπομονή κι ελπίδα στο Θεό. Πού θα βρει τις αιτίες που τον
κάνουν να υποφέρει αυτός που πάσχει;

Διαβάστε περισσότερα »

Έρως και πρόσωπο (Αρχ. Βασίλειος Γοντικάκης, Προηγούμενος Ιεράς Μονής Ιβήρων Αγίου Όρους)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ

Ομιλία στο Πολυτεχνείο Ξάνθης 2001
Διαβάστε περισσότερα »

Powered by WordPress and ShopThemes