Στην ιστορία δεν υπάρχουν ούτε ανυποψίαστοι ούτε αθώοι. Τα
παιδιά που μπαίνουν στο «τριπάκι» είναι αποφασισμένα να απολαύσουν τη
νίκη και το μετάλλιο, βάζοντας υποθήκη ολόκληρη τη ζωή τους

Σε περιπτώσεις όπως ο θάνατος του δεύτερου στη σειρά κωπηλάτη μέσα σε
λίγες μέρες από καλπάζουσα λευχαιμία, αρχίζουμε να ξανασυζητάμε (με την
απαραίτητη υποκρισία) για το ντόπινγκ… Για ποιο λόγο κανένας δεν μπορεί
να το καταπολεμήσει…

Φυσικά, η ιστορία με τους δύο αθλητές αλλά και την αθλήτρια που λίγο
καιρό πριν έχασε τη ζωή της πάλι από λευχαιμία χρειάζεται ψάξιμο… Ποιος
να ψάξει, όμως, και τι ακριβώς να βρει σ’ έναν αθλητισμό που έχει γίνει
εμπόρευμα με τζίρους δισεκατομμυρίων…

Διαβάστε περισσότερα »

Διαβάστε περισσότερα »

Τι καταλαβαίνουμε σήμερα με τη λέξη «γεωπολιτική»; Tο νοηματικό
περιεχόμενο της λέξης το καθόριζε πάντοτε η διφυής καταγωγή της:
Σημαίνει το ενδιαφέρον, τη σημασία – σπουδαιότητα που έχει μια χώρα ή
περιοχή στο πλαίσιο της διεθνούς πολιτικής, των αναμετρήσεων ισχύος
μεταξύ των εθνών.
Διαβάστε περισσότερα »

Το Μυστήριο της Θ. Ευχαριστίας κατά τον άγ. Νικόδημο

Το όνομα του αγίου Νικοδήμου Αγιορείτη συνδέεται στενά με το ησυχαστικό κίνημα των Κολυβάδων στα τέλη του 18ου αιώνα. Οι αντιπρόσωποι αυτού του κινήματος επέμεναν στην αναγέννηση της
Πατερικής κατανόησης της Ορθόδοξης θεολογίας και πνευματικότητας. Και
μάλιστα, σε στενή σχέση πάντα με τη
λειτουργική ζωή της Εκκλησίας. Ο άγιος Νικόδημος είναι ένας από τους πιο
διακεκριμένους αντιπροσώπους του κινήματος χάρη στο συγγραφικό του
ταλέντο και στις εγκυκλοπαιδικές του ικανότητες να παραπέμπει με απόλυτη
ακρίβεια σε έργα των Πατέρων. Προτρεπόμενος από τους πνευματικούς του
αδελφούς ο Νικόδημος επιμελώς συντάσσει φιλοκαλικές συλλογές,
επεξεργάζεται παλαιότερα πνευματικά κείμενα και τα μεταφράζει σε
νεοελληνικό ιδίωμα.
Ένα από τα πιο γνωστά βιβλία του αγίου Νικοδήμου είναι το «Περί συνεχούς
Θείας Μεταλήψεως». Η υπόθεση της «συνεχούς Θείας Μεταλήψεως» είναι από
τα πιο καυτά θέματα του κινήματος των Κολυβάδων Πατέρων. Ένα τεράστιο
μέρος από τους πιστούς στο 18ο αιώνα κοινωνούσαν μόνο μία
φορά το χρόνο, οι μοναχοί του Αγίου Όρους μία φορά σε 40 ημέρες. Οι
Κολυβάδες συνειδητοποίησαν ότι αυτή η πρακτική ισοδυναμεί με μία
πνευματική απόσταση από την Παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Έτσι, ήταν
 προετοιμασμένοι ακόμη και για συγκρούσεις με την εκκλησιαστική
ιεραρχία, για να συμβάλουν στην επιστροφή της πατερικής και αρχαίας
πρακτικής της «συνεχούς μεταλήψεως».
Διαβάστε περισσότερα »