«Αν πιστεύαμε στην αιωνιότητα, θα παραδινόμαστε λιγότερο στην στιγμή» (Γκαίτε)

Επίκαιρα
όσο ποτέ φαίνεται να ακούγονται τα λόγια αυτά του Γκαίτε καθώς μοιάζει
να δικαιώνονται όσοι αποκαλούν την εποχή μας «εποχή της κενότητας» αφού
κυρίαρχο στοιχείο της είναι το αίσθημα της απογοήτευσης και της
διάψευσης των προσδοκιών, της ψυχικής και συναισθηματικής ανεπάρκειας
στον σύγχρονο άνθρωπο. Μεθυσμένοι στην ευημερία της κατανάλωσης και
αφομοιωμένοι από τον… «πολιτισμό» της αδηφαγίας που ονομάσαμε πρόοδο και
ευημερία δεν διστάσαμε να νεκρώσομε την συνείδηση μας με κατανάλωση,
απαντώντας με… shopping therapy στην πνευματική μας ατροφία.

Διαβάστε περισσότερα »

Νόστιμο φαγητό με λίγο … υδροκυάνιο!

-Γέροντα,
ο Καζαντζάκης εκτός από τα τόσα στραβά που λέει, έχει και κάποια καλά.
Γιατί τον πετάμε εξ ολο­κλήρου και δεν τον αξιολογούμε, να πούμε αυτό
είναι καλό, εκείνο κακό;

Διαβάστε περισσότερα »

Διαβάστε περισσότερα »

(Τίτ. γ’ 8-15)

– Μπορεί η πίστις να είναι βέβαιη αφού πίστις και βεβαιότης φαίνονται δύο πράγματα ενάντια;

– Έχει η πίστις μέτρα και βαθμούς όπως η αγάπη;

– Πότε θερμαίνεται η πίστις;

– Αντιπαλεύει η αίσθησις τα υπό της πίστεως διδασκόμενα;

– Πότε νικά και πότε νικάται η αίσθησις;

– Πως γίνεται να αρπάζω, να αδικώ, να έχω αισχρούς λογισμούς, να δυναστεύω, να ψεύδομαι, να φονεύω, να διαπράττω αμαρτίες χωρίς να ντρέπομαι, ενώ πιστεύω ότι ο Θεός βλέπει όλα τα έργα μου και γνωρίζει τ’ απόκρυφά μου, όταν μάλιστα ντρέπομαι να διαπράξω τα ίδια ενώπιον ενός ποταπού ανθρώπου;

– Η πίστις αποτρέπει τους πιστούς από την αμαρτία και τους οδηγεί στις αρετές.

– Είναι αλήθεια ότι η σωτηρία μας κρέμεται από της πίστεως. Ποιάς πίστεως όμως;

– Πώς μπορώ να διαφυλάξω την πίστην μου θερμήν και στερεάν και ακμάζουσαν, όταν ψυχραίνουν την θερμότητα αυτής του σώματος οι αισθήσεις, κλονίζουν την στερεότητα αυτής της σαρκός τα πάθη, μαραίνει το άνθος αυτής η πλάνη του κόσμου;
Διαβάστε περισσότερα »

(Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του πρωτοπρεσβύτερου
Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, επάνω στο χωρίο του κατά Λουκάν Ευαγγελίου,
κεφάλαιο 8ο, στίχοι 5 έως 15, στα πλαίσια της ερμηνείας του κηρύγματος
της Κυριακής, που έγινε την Κυριακή στις 17-10-2010.)

Ερμηνευτική προσέγγιση της παραβολής του σπορέως σε κυριακάτικο κήρυγμα

Η
παραβολή του σπορέως που ακούσαμε στο σημερινό Ευαγγέλιο, η τόσο
γνωστή, αλλά και τόσο άγνωστη, είναι, σε ένα πρώτο κοίταγμα πολύ εύληπτη
και πολύ κατανοητή. Τόσο κατανοητή και γνωστή στο πλήρωμα του λαού της
Εκκλησίας μας, που θα ερωτούσε κανείς «τι άλλες ερμηνευτικές
προσεγγίσεις θα μπορούσε να κάνει κάποιος ,παρά να μιλήσει για τα
γνωστά»;Κι
όμως με το ίδιο αυτό κείμενο με αυτά τα λόγια του Χριστού μας
ανοίγεται ένα πολύ μεγάλο θέμα, το οποίο αφορά τον κάθε Χριστιανό και
είναι το πώς κατανοούνται μέσα στην Εκκλησία τα λειτουργικά κείμενα.
Πως μπορούμε να ζήσουμε τα κείμενα; Πολλοί λένε ότι «δεν καταλαβαίνουμε
τι γίνεται στα τελούμενα μέσα στην εκκλησία».

Διαβάστε περισσότερα »