«Θε
μου τι λέπομεν στις μέρες μας» (στρατηγός
Μακρυγιάννης)
μου τι λέπομεν στις μέρες μας» (στρατηγός
Μακρυγιάννης)
Το
ίδιο αναφωνούμε κι εμεί στις μέρες μας. Θεέ μου τι βλέπουμε!!
«Να
δούμε ακόμα πού θα φτάσουμε! Δεν αφήσαμε βρωμιά, δεν αφήσαμε σιχαμένη πράξη,
που να μην κάνουμε, δεν αφήσαμε πονηρό διαλογισμό που να μην τον πούμε ή να μην
τον γράψουμε με την μεγαλύτερη αδιαντροπιά. Ξεχαλινωθήκαμε πια ολότελα. Ποτέ ο
άνθρωπος δεν είχε φτάσει ούτε στην μισή αναισθησία και σιχαμένη παραμόρφωση,
απ’ όσο έφτασε σήμερα…». (Φ. Κόντογλου, «Μυστικά Άνθη», εκδ. «Αστήρ», σελ.
31). Δεν προλαβαίνουμε στον δύσμοιρο τούτο τόπο να μετρούμε τις «σιχαμένες
πράξεις». Οσμή θανάτου, σάβανα απλώθηκαν πάνω από τα πάλαι ποτέ ρόδινα
ακρογιάλια της πατρίδας μας και μας καταπλακώνουν.
δούμε ακόμα πού θα φτάσουμε! Δεν αφήσαμε βρωμιά, δεν αφήσαμε σιχαμένη πράξη,
που να μην κάνουμε, δεν αφήσαμε πονηρό διαλογισμό που να μην τον πούμε ή να μην
τον γράψουμε με την μεγαλύτερη αδιαντροπιά. Ξεχαλινωθήκαμε πια ολότελα. Ποτέ ο
άνθρωπος δεν είχε φτάσει ούτε στην μισή αναισθησία και σιχαμένη παραμόρφωση,
απ’ όσο έφτασε σήμερα…». (Φ. Κόντογλου, «Μυστικά Άνθη», εκδ. «Αστήρ», σελ.
31). Δεν προλαβαίνουμε στον δύσμοιρο τούτο τόπο να μετρούμε τις «σιχαμένες
πράξεις». Οσμή θανάτου, σάβανα απλώθηκαν πάνω από τα πάλαι ποτέ ρόδινα
ακρογιάλια της πατρίδας μας και μας καταπλακώνουν.
