Κυριακή ΙΔ’ Λουκά: Ομιλία κατά των εμποδιζόντων τους εργαζομένους την αρετήν (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ

(Λουκ. ιη΄ 35 – 43)

– Υπάρχουν άνθρωποι που όχι μόνον δεν συνεργούν αλλά και εμποδίζουν τα καλά έργα. Ποιά είναι τα αίτια αυτής της αμαρτίας;

– Πώς χαρακτηρίζει το Άγιο Πνεύμα διά του αποστόλου Παύλου εκείνους που εμποδίζουν της αρετής τα έργα;

– Με ποιούς τρόπους πέφτουμε σε αυτή την αμαρτία;
Διαβάστε περισσότερα »

Γιατί πρέπει να αντιμετωπίζουμε ποιμαντικά τις αιρέσεις – λατρείες (Θεοφιλ. Επίσκοπος Καρπασίας Κύπρου Χριστοφόρος)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ
Ομιλία του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Καρπασίας (Κύπρου) κ. Χριστοφόρου, Προέδρου του Διορθοδόξου Δικτύου Πρωτοβουλιών Μελέτης Θρησκειών και Καταστροφικών Λατρειών στην ΣΤ’ Συνάντηση του Δικτύου, Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου-Χατζηδήμοβο, Νευροκόπι-Βουλγαρία, Παρασκευή 20 Σεπτεμβρίου 2013

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος κάνει μιὰ διαπίστωση «Πάντες (οἱ ἄνθρωποι) ἥμαρτον καὶ στεροῦνται τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ» (Ρωμ. 3,23). Συνεπῶς, τὸ πρόβλημα τῆς ἀνθρωπότητας ἔγκειται στὸ γεγονὸς αὐτό, ὅτι στερεῖται τὴν ἐμπειρία, ἐννοεῖται μετὰ τὴν πτώση, τῆς δόξας τοῦ Θεοῦ. Ὁπότε ἡ πνευματικὴ τελείωση τοῦ ἀνθρώπου ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν μετοχή του στὴν δόξα τοῦ Θεοῦ, διαφορετικὰ ὸ ἄνθρωπος εἶναι, θὰ ἔλεγα, ἐλλειμματικός (κάτι τοῦ λείπει). Ἡ ἀσθένεια αὐτὴ τοῦ ἀνθρώπου θεραπεύεται, μόνον ὅταν φθάσει σ’ αὐτὴ τὴν ἐμπειρία. Πῶς φθάνει, ὅμως σ’ αὐτὸ τὸ γεγονός;

Διαβάστε περισσότερα »

Τα υπαρκτά όρια της επιστήμης και η «ανύπαρκτος ύπαρξις» του Δημιουργού (Βασ. Πετρουλέας, Δρ. Φυσικός, Ε.ΚΕ.Φ.Ε. «Δημόκριτος»)

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ἀντικείμενο τῆς
ἐπιστήμης1 εἶναι ὡς γνωστόν ἡ ὑλική
δημιουργία. Χρησιμοποιώντας σάν ἐργαλεῖα
τίς ἀνθρώπινες αἰσθήσεις καί τό μυαλό, ἐπικουρούμενα ἀπό τά ἐπιστημονικά
ὄργανα, ἡ ἐπιστήμη
προσέφερε πολλά στόν ἄνθρωπο:
«προσέθεσε στόν πολιτισμό μας μία ἑνιαία
καί μεγαλόπρεπη εἰκόνα
τοῦ φυσικοῦ
κόσμου, πλούτισε τή γνώση καί
τή διανόησή μας καί ἄνοιξε διάπλατα μπροστά μας ἕνα
κόσμο ἀπεριόριστης ὀμορφιᾶς
καί περιπέτειας»2. Συγχρόνως βελτίωσε τίς συνθῆκες τῆς ζωῆς μας.
Οἱ ἐπιτυχίες
αὐτές ὁδήγησαν
μερικούς στόν ὑπερτονισμό
τῆς ἐπιστημονικῆς
μεθόδου καί στήν προσπάθεια
ἐπέκτασής της καί στά βαθύτερα ὑπαρξιακά
προβλήματα τοῦ ἀνθρώπου.
Οἱ «ἀρετές» ὅμως τῆς ἐπιστημονικῆς μεθόδου, δηλ. ἡ ἀντικειμενικότητα τοῦ
πειράματος καί ὁ ὀρθολογισμός3,
εἶναι καί
περιορισμοί, διότι ἀγνοοῦν τόν πλοῦτο τῶν αἰσθημάτων καί ψυχικῶν καταστάσεων.
Ποιά μαθηματική ἐξίσωση ἐξ
ἄλλου μπορεῖ νά μᾶς μιλήσει γιά τήν ἀξία
τῆς ζωῆς
ἤ γιά τό τί εἶναι ἠθικό καί τί ἀνήθικο4; Ἔπειτα,
γεγονότα μοναδικά πού δέν ἐλέγχονται
μέ τό πείραμα καί δέν προκύπτουν ἀπό μαθηματικές ἐξισώσεις,
π.χ. μία ἐμφάνιση Ἁγίου
ἤ ἕνα θαῦμα
ἰάσεως ἤ γιά νά ἀναφερθοῦμε στά μέγιστα, ἡ Ἀνάσταση
τοῦ Κυρίου, εἶναι
ἀνεξήγητα ἀπό τήν ἐπιστήμη.
Διαβάστε περισσότερα »

Η αγάπη «ου ζητεί τα εαυτής» (Ισαάκ ο Σύρος)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ


Λένε γιὰ τὸν μακάριο Ἀντώνιο ὅτι ποτὲ δὲν σκέφθηκε νὰ κάνει κάτι ποὺ νὰ ὠφελεῖ τὸν ἑαυτὸ του πιότερο ἀπὸ τὸν πλησίον του. Κι
αὐτό, γιατί πίστευε πὼς τὸ κέρδος τοῦ πλησίον του εἶναι γι’ αὐτὸν
ἄριστη ἐργασία.
Καὶ πάλι εἶπαν γιὰ τὸν
ἀββᾶ
Ἀγάθωνα, ὅτι ἔλεγε πὼς «ἤθελα νὰ βρῶ ἕνα
λεπρὸ καὶ νὰ
λάβω τὸ σῶμα του καὶ νὰ
τοῦ δώσω τὸ δικό μου».
Εἶδες τέλεια ἀγάπη; Καὶ πάλι, ἂν εἶχε κάποιο πράγμα χρήσιμο, δὲν ἄντεχε
νὰ μὴν
ἀναπαύσει μ’ αὐτὸ
τὸν πλησίον του. Εἶχε κάποτε μιά σμίλη γιὰ νὰ
κόβει τὶς πέτρες. Ἦρθε λοιπὸν ἕνας
ἀδελφὸς κοντά του καί, ἐπειδὴ τὴν
εἶδε καὶ τὴ
θέλησε, δὲν τὸν ἄφησε
νὰ βγεῖ ἀπὸ τὸ
κελὶ του χωρὶς αὐτή.


Διαβάστε περισσότερα »

Αγαπάτε τους φίλους σας (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ

Η αγάπη προς τους φίλους
είναι ακριβή. Εγώ μιλώ για την αληθινή, θεία αγάπη. Βοήθησε το φίλο σου
για το καλό -και ζήτησε τη βοήθειά του για το καλό- μόνον αυτό μπορεί να
ονομαστεί πραγματική φιλική αγάπη. Επιθυμώ το φίλο
όχι για να κολακεύει τις αδυναμίες μου και να σκεπάζει και να
δικαιολογεί τα λάθη μου αλλά, αντίθετα, να με διορθώνει στο κακό και να
με υποστηρίζει στο καλό. Τέτοια φιλία είναι καθαρτήριο,
στο οποίο ο άνθρωπος καθαρίζεται από τις άγριες και χαμηλές συνήθειες
και διαθέσεις. Η φιλία είναι πιο απαραίτητη στην ψυχή παρά στο σώμα. Στη
θλίψη η σκέψη του φίλου φέρνει ευχάριστη όψη στο πρόσωπο. Στο νεκρικό
κρεβάτι η παρουσία του φίλου ομορφαίνει το πρόσωπο του θανάτου.  Η φιλία
είναι πάντοτε η ζωοδότρα πνοή του αγγέλου που μας παρακολουθεί στη ζωή, που μας σηκώνει όταν πέφτουμε και μας εμπνέει όταν αποδυναμωνόμαστε.

Διαβάστε περισσότερα »

Powered by WordPress and ShopThemes