Κάποια
στιγμή, εκεί που χάζευα κάποιες φωτογραφίες από γκράφιτι στο διαδίκτυο,
σκέφτηκα για δύο απ’ αυτές μια λεζάντα που θα μπορούσαν να έχουν
σχετικά με τους τρόπους αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης και τις
μοιράζομαι μαζί σας:
Διαβάστε περισσότερα »
Συνταγές ‘διάσωσης’ (Σπύρος Δρόσος)
Δημοσιεύθηκε στις 15 Μαρτίου, 2014
Β´ Κυριακή των Νηστειών: Ερμηνεία εις το κατά Μάρκον Ευαγγέλιον και ομιλία περί του ότι ο Θεός μας βοηθά, όταν εμείς κάνουμε όσα μπορούμε (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)
Δημοσιεύθηκε στις 14 Μαρτίου, 2014
(Ευαγγέλιο: Μαρκ. β’ 1-12)
– Γιατί ο Ιησούς Χριστός ενώ εγνώριζε τις προθέσεις όσων μετέφεραν τον παράλυτο, τους άφησε να μπουν σε τόσους κόπους, τον δε παράλυτο να υποστεί την ταλαιπωρία, πριν δείξει το έλεός Του;
– Γιατί ο Θεός διά την σωτηρία της ψυχής μας ζητεί τα έργα μας; Και τί αξία έχουν τα έργα μας μπροστά στα αμέτρητα χρέη μας προς τον Θεόν; Ποιά είναι τα χρέη μας;
– Μπορούν τα έργα των ανθρώπων να είναι τέλεια; Είναι οι αρετές στους ανθρώπους τέλειες; Μπορούν οι άνθρωποι να κατορθώσουν τις αρετές χωρίς την συνέργεια του Θεού; Τί είναι αυτό που μπορεί να συνεισφέρει ο άνθρωπος;
– Ο Θεός θέλει την σωτηρίαν πάντων των ανθρώπων. Πρώτα όμως θέλει να πληρωθεί η δικαιοσύνη Του και έπειτα εκχέει το άπειρον έλεός Του.
– Αφού ο Θεός είναι της ασθενείας ο διώκτης και της υγείας ο δοτήρ, γιατί χρειάζεται να πάμε στον γιατρό και να πάρουμε φάρμακα όταν ασθενήσουμε;
Διαβάστε περισσότερα »
Πρέπει να φοβόμαστε τον Χριστό; (Αγ. Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης)
Δημοσιεύθηκε στις 13 Μαρτίου, 2014
«Η τέλεια αγάπη βγάζει έξω τον φόβο, επειδή, ο φόβος έχει κόλαση και εκείνος που φοβάται δεν έχει τελειωθεί στην αγάπη» (Α΄ Ιωάννου 4, 18) Όταν αγαπάς τον Χριστό, παρόλες τις αδυναμίες και τη συναίσθηση που έχεις γι’ αυτές, έχεις τη βεβαιότητα ότι ξεπέρασες τον θάνατο, γιατί βρίσκεσαι στην κοινωνία της αγάπης του Χριστού.
Τον Χριστό να τον αισθανόμαστε σαν φίλο μας. Είναι φίλος μας. Το βεβαιώνει ο ίδιος, όταν λέει: «Εσείς είστε φίλοι μου…» (Ιω. 15,14). Σαν φίλο να τον ατενίζομε και να τον πλησιάζομε.
Πέφτομε; Αμαρτάνομε; Με οικειότητα, με αγάπη κι εμπιστοσύνη να τρέχομε κοντά του· όχι με φόβο ότι θα μας τιμωρήσει αλλά με θάρρος, που θα μας το δίδει η αίσθηση του φίλου. Να του πούμε: «Κύριε, το έκανα, έπεσα, συγχώρεσέ με». Αλλά συγχρόνως να αισθανόμαστε ότι μας αγαπάει, ότι μας δέχεται τρυφερά, με αγάπη και μας συγχωρεί.
Να μη μας χωρίζει απ’ τον Χριστό η αμαρτία. Όταν πιστεύουμε ότι μας αγαπάει και τον αγαπάμε, δεν θα αισθανόμαστε ξένοι και χωρισμένοι απ’ Αυτόν, ούτε όταν αμαρτάνουμε. Έχουμε εξασφαλίσει την αγάπη Του κι όπως και να φερθούμε, ξέρομε ότι μας αγαπάει.
Εξήγηση της Γ΄ Ωδής του Κανόνος του Ακαθίστου Ύμνου (Ανδρέας Θεοδώρου)
Δημοσιεύθηκε στις 12 Μαρτίου, 2014
Ὠδὴ Γ’.
Ὁ Εἱρμὸς
«Τοὺς σούς ὑμνολόγους, Θεοτόκε, ὡς ζῶσα καὶ ἄφθονος πηγή, θίασον συγκροτήσαντας πνευματικὸν στερέωσον καὶ ἐν τῇ θείᾳ δόξῃ σου στεφάνων δόξης ἀξίωσον».
Αὐτῶν πού σὲ ὑμνολογοῦν, Θεοτόκε, σὰν πλούσια καὶ ζωντανὴ πηγὴ δωρεῶν, στερέωσε τὸν πνευματικὸ θίασο πού ἔχουν συγκροτήσει· καὶ στή θεία δόξα σου ἀξίωσέ τους νά λάβουν στεφάνια δόξας ἀμάραντης.
Η δημοκρατία εν κινδύνω (Σαράντος Ι. Καργάκος, συγγραφέας-ιστορικός)
Δημοσιεύθηκε στις 12 Μαρτίου, 2014
Ὁ Ἀβραάμ
Λίνκολν τό εἶχε πεῖ: «Δίνοντας ἐλευθερία στούς σκλάβους, διασφαλίζουμε
τήν ἐλευθερία τῶν ἐλευθέρων».
Σήμερα οἱ περισσότεροι
λαοί ἔχουν κατακτήσει
–τυπικά τουλάχιστον– τό προνόμιο τῆς
ἐλευθερίας. Ὅμως κανένας δέν εἶναι ἀπόλυτα ἐλεύθερος, γιατί ὑπάρχουν καί δοῦλοι τῆς ἀνεξαρτησίας
τους. Τό εἶχε εὔστοχα ἐπισημάνει ὁ Πλάτων: «Ἡ ἄγαν
ἐλευθερία οὐκ εἰς ἄλλο
τι ἤ εἰς ἄγαν
δουλείαν μεταβάλλει καί ἰδιώτην
καί πόλιν» (=Ἡ ὑπέρμετρη ἐλευθερία ὁδηγεῖ σέ ὑπέρμετρη δουλεία καί τόν πολίτη καί τήν
πόλη).
Οἱ
σημερινές κοινωνικές καί πολιτικές συνθῆκες
κάνουν τόν σκεπτόμενο ἄνθρωπο
νά διερωτᾶται: Μήπως αὐτό πού ὀνομάζουμε ἐλευθερία δέν εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπό μία διευκόλυνση στήν ἐπιλογή νέων μορφῶν δουλείας; Μήπως ὁ ἄνθρωπος
εἶναι ἐλεύθερος μόνο στό νά διαλέξει τόν τύπο
τῆς δουλείας του; Ἤ, μήπως ἡ ἐλευθερία
τοῦ ἑνός γίνεται προϋπόθεση γιά τή δουλεία
τοῦ ἄλλου;
