26 Απριλίου

Ο άγιος πατήρ ημών Βασιλεύς ανήλθε στον επισκοπικό θρόνο της Αμασείας
του Πόντου την εποχή του Μεγάλου Διωγμού που εξαπέλυσαν ο Διοκλητιανός,
ο Μαξιμιανός και ο Μαξιμίνος Δάια. Τόσο με το κήρυγμα όσο και με το
παράδειγμα της ζωής του, ο Βασιλεύς κατέδειξε ότι ο χριστιανός πρέπει
πάντα να είναι έτοιμος να χύσει το αίμα του για τον Χριστό. Μετά το
πέρας της αιματηρής καταστολής, ο άγιος στερέωσε τις Εκκλησίες του
Πόντου, συμμετείχε στις Συνόδους της Αγκυρας και της Νεοκαισαρείας (314)
και δίδαξε στους πιστούς πώς να φυλάγονται από τους αιρετικούς.
Διαβάστε περισσότερα »

Ανησυχητικά είναι τα ευρήματα έρευνας για την ψυχική υγεία των ποδοσφαιριστών

Αν κάποιος υποστήριζε ότι το ποδόσφαιρο
βλάπτει σοβαρά την ψυχική υγεία, δύσκολα θα μπορούσε να γίνει
πιστευτός. Ομως τα αποτελέσματα της έρευνας που έκανε η FIFPro
(Παγκόσμια Ενωση Επαγγελματιών Ποδοσφαιριστών) σε συνεργασία με έξι
εθνικούς συνδέσμους επαγγελματιών ποδοσφαιριστών από τρεις διαφορετικές
ηπείρους, έρχεται να ανατρέψει τις όποιες στερεότυπες αντιλήψεις και να
δημιουργήσει νέα δεδομένα.
Διαβάστε περισσότερα »

Αθεϊσμός είναι η
άρνηση της πρώτης αρχής, δηλαδή του Δημιουργού Τριαδικού Θεού. Οι έννοιες
α-θεϊστής και α-θεϊσμός απαντούν στην Αρχαία Ελλάδα στα πλατωνικά κείμενα με
τις λέξεις άθεος (Απολογία 26G) και αθεότης (Πολιτικός 305E) αντιστοίχως.
Ο όρος άθεος απαντά
εκ νέου στην εποχή του Χριστιανισμού, στην επιστολή του Αποστόλου Παύλου προς
τους Εφεσίους (2, 12) και στα έργα των εκκλησιαστικών συγγραφέων. Ο Ιγνάτιος
Αντιοχείας αποκαλεί τους ειδωλολάτρες αθέους, ο δε Ιουστίνος ο Φιλόσοφος
υποστηρίζει ότι μόνον οι χριστιανοί λατρεύουν τον αληθινό Θεό και κατά συνέπεια
δεν είναι άθεοι.
Ο αιώνας που
διανύουμε είναι εντελώς διαφορετικός από τους προηγούμενους ως προς την αποδοχή
της υπάρξεως του Θεού. Ο κόσμος αποτελούσε αντικείμενο θαυμασμού και
επικρατούσε η αντίληψη ότι ο άνθρωπος δεν είχε ανάγκη ενός Θεού Δημιουργού.
Διαβάστε περισσότερα »

Τ​​ί κάνεις με έναν ογδοντάχρονο πατέρα, μισοπαραλοϊσμένο, που νομίζει
ότι έχει κερδίσει ένα εκατομμύριο δολάρια στο λαχείο και φεύγει από το
σπίτι του για να πάει με τα πόδια σε μακρινή πόλη, εκατοντάδες
χιλιόμετρα μακριά, να εισπράξει το ποσό; Τον μαζεύεις μια, τον μαζεύεις
δυο από τους δρόμους, και μετά; Λογικό δεν είναι, αφού οι δυο γιοι του
δουλεύουν και η γυναίκα του, γριά και αυτή, δεν μπορεί να τον κάνει
ζάφτι, να μπει ο άνθρωπος αυτός σε γηροκομείο, για να μην κινδυνεύει
τουλάχιστον η ζωή του στους αυτοκινητόδρομους; Αυτό ακριβώς θεωρούν ότι
πρέπει να γίνει η γυναίκα του και ο μεγάλος γιος. Ο μικρός όμως θα πει
όχι και θα αποφασίσει να συντροφέψει τον πατέρα στο παράλογο ταξίδι του.
Μιλάω για τη μαυρόασπρη «Νεμπράσκα» του Αλεξάντερ Πέιν.
Διαβάστε περισσότερα »