Διαβάστε περισσότερα »

Σάββατο βράδυ. Ένα βράδυ που τα
μικρά παιδιά που δεν έχουν την Κυριακή σχολείο κάθονται πιο αργά στο σαλόνι και
κοιτάζουν τηλεόραση. Εκείνο το βράδυ ήταν η μεγάλη η συγκλονιστική βραδιά του
τελικού της Eurovision. Αρχίζει η ψηφοφορία και μεγάλο ρίγος διακατέχει
εκατοντάδες τηλεθεατές σε όλη την γηραιά ήπειρο που όπως φαίνεται από τα πολλά
γηρατειά έχει πάθει… άνοια τραγικής μορφής. Φτάνουμε στην κρίσιμη στιγμή της
αναγγελίας του μεγάλου νικητή και τα μικρά παιδιά ξαφνικά βλέπουν ένα ανθρώπινο
κατασκεύασμα με περισσή σκηνοθεσία και με ένα ακατανόητο πρόσωπο, γυναικείο,
αντρικό με μούσι και με αστραφτερό φόρεμα να χοροπηδά γιατί είναι ο μεγάλος
θριαμβευτής. Είναι η Κονσίτα! Είναι η ανατέλλουσα Ευρώπη του μέλλοντος! Είναι η
Ευρώπη που νίκησε την ομοφοβία αφού αυτό ήταν το πιο «μεγάλο» το πιο «καυτό»
πρόβλημα των εκατομμύριων Ευρωπαίων. Και τώρα τα μικρά παιδιά που είχαν την
ατυχή συγκυρία να δουν εκείνο το βράδυ τηλεόραση, θα κοιμηθούν με το νέο πρότυπο
στον τρυφερό τους μυαλό να τους καθοδηγεί από εδώ και πέρα στο δύσκολο μέλλον
τους. Το πρότυπο του τραβεστί με τα χρυσές ανταύγειες και τα πανάκριβα
φορέματα!

Διαβάστε περισσότερα »

Δελτίο Τύπου

Αγαπητοί φίλοι,

Με κομμένη την ανάσα παρακολουθούμε τις
τελευταίες εξελίξεις που αφορούν το νέο σχέδιο νόμου του Υπουργείου
Οικονομικών για τον αιγιαλό. Ίσως έχετε ακούσει το θέμα από τα μέσα
ενημέρωσης.

Μου είναι αδύνατο να συνοψίσω σε μερικές γραμμές τα προβλήματα του νομοσχεδίου, αλλά ελπίζω να σας δώσω μια ιδέα:

Διαβάστε περισσότερα »

Γνωρίζουμε πως οι αποδεκτές πνευματικές βάσεις της Ευρώπης είναι τρεις:
ο αρχαίος ελληνικός στοχασμός, το ρωμαϊκό Δίκαιο και ο Χριστιανισμός.
Και το μεν ρωμαϊκό Δίκαιο εξελίχθηκε και απομένει ως σημείο αναφοράς για
την νομική σκέψη, ο αρχαίος ελληνικός στοχασμός – αποσυσχετισμένος,
δυστυχώς, αρκετά από τη γλώσσα – απομένει μια ολιγοσύχναστη περιοχή
μελέτης και σοφίας ως όργανο φωτισμού του ανθρώπου. Και ο χριστιανισμός
λειτούργησε, ιδίως από την εποχή του Καρλομάγνου και μετά, όχι μόνο ως
όργανο φωτισμού και αληθείας της ανθρώπινης ύπαρξης, αλλά και ως θεμέλιο
δόμησης και λειτουργίας των ευρωπαϊκών κρατών, διότι αυτός ουσιαστικά
εγέννησε, εγαλούχησε και άνδρωσε τον Ανθρωπισμό – που υπήρξε η μεγάλη,
ανεπανάληπτη πρόταση της Ευρώπης προς την Ανθρωπότητα, όχι μόνο ως
τρόπος διαλογισμού αλλά ζωής. Η πρόταση αυτή κατέληγε πάντα σε μια
συγκλονιστική κατάφαση, την κατάφαση του θανάτου, δηλαδή της εξόδου μας
από τον κόσμο αυτό. Για τούτο και ο αυθεντικός ανθρωπισμός υπολόγισε
πάντα στον θεμελιακό ορισμό του Πλάτωνος πως η φιλοσοφία – η αυθεντική –
είναι σπουδή θανάτου.
Διαβάστε περισσότερα »