Ο Θεοφύλακτος λέει τα εξής για την
ασφάλεια που προέρχεται από την πίστη: «Και η πίστη αυτή καθεαυτή είναι
φραγμός, που δεν επιτρέπει να εισέλθουν στον νου αμαρτωλοί λογισμοί».
Διαβάστε περισσότερα »
(Περί πίστεως) Περί της ασφάλειας που προέρχεται από την πίστη και της πληροφορίας που αντλούν από αυτή οι πιστοί για όσα δεν γίνονται αντιληπτά μέσω των αισθήσεων (Αγ. Νεκτάριος Πενταπόλεως)
Δημοσιεύθηκε στις 22 Ιουλίου, 2014
Ασκητές μέσα στον κόσμο Β’: Αικατερίνα Δέρβα
Δημοσιεύθηκε στις 21 Ιουλίου, 2014
Βιογραφικά
Γεννήθηκε
στην Βλάστη Κοζάνης το 1890 και ήταν η
έκτη θυγατέρα του Γιάννη Βλαχογιάννη
και της Μαρίας, που ήταν πολύ ευλαβής
γυναίκα και πολύ συνετή. Διηγείτο η
μητέρα της ότι οι πρόγονοί της φιλοξένησαν
στο σπίτι τους δύο φορές τον άγιο Κοσμά
τον Αιτωλό και τους ευλόγησε.
Η
Κατερίνα παρακολούθησε μερικές τάξεις
στο Δημοτικό Σχολείο, έμαθε να διαβάζη
και σ’ όλη της την ζωή μελετούσε πολύ.
Ήταν πολύ όμορφη και όταν ήρθε στο χωριό
τους ένας νέος δάσκαλος, του άρεσε και
την έκλεψε. Ο πατέρας της έδωσε την ευχή
του, έγινε ο γάμος της Κατερίνας με τον
Κωνσταντίνο Δέρβα και εγκαταστάθηκαν
στο χωριό του συζύγου της, στην Τσαρίτσανη
Ελασσώνος. Όταν η Κατερίνα περίμενε το
τρίτο της παιδί, τον άνδρα της κάποιος
τον πυροβόλησε και τον σκότωσε. Έτσι σε
ηλικία 27 ετών έμεινε χήρα με τρία μωρά.
Για να ζήση εμαθε να ράβη.
Κατερίνα παρακολούθησε μερικές τάξεις
στο Δημοτικό Σχολείο, έμαθε να διαβάζη
και σ’ όλη της την ζωή μελετούσε πολύ.
Ήταν πολύ όμορφη και όταν ήρθε στο χωριό
τους ένας νέος δάσκαλος, του άρεσε και
την έκλεψε. Ο πατέρας της έδωσε την ευχή
του, έγινε ο γάμος της Κατερίνας με τον
Κωνσταντίνο Δέρβα και εγκαταστάθηκαν
στο χωριό του συζύγου της, στην Τσαρίτσανη
Ελασσώνος. Όταν η Κατερίνα περίμενε το
τρίτο της παιδί, τον άνδρα της κάποιος
τον πυροβόλησε και τον σκότωσε. Έτσι σε
ηλικία 27 ετών έμεινε χήρα με τρία μωρά.
Για να ζήση εμαθε να ράβη.
Αργότερα οι
συγγενείς της της έκτισαν ένα σπίτι
στην Βλάστη δίπλα στο πατρικό της. Εκεί
έμαθε και πλεκτομηχανή. Ο γυιός της, ο
Γιώργος, έμαθε και αυτός ραπτική και
αργότερα εγκαταστάθηκε στην Θεσσαλονίκη,
όπου τον ακολούθησε και η μητέρα του
Κατερίνα.
Η
εγκατάστασή της στην πόλη του Αγίου
Δημητρίου ήταν δώρο Θεού για την Κατερίνα,
γιατί αξιοποίησε τις πνευματικές
ευκαιρίες που υπήρχαν. Εκκλησιαζόταν
στον Άγιο Μηνά, στην Παναγία Χαλκέων,
στην Αγία Αικατερίνη και κυρίως στην
Αγία Σοφία, την οποία θεωρούσε σπίτι
της. Εκεί βρήκε τον π. Βασίλειο Καϊμάκη,
τον ενάρετο πνευματικό, στον οποίον
εξωμολογείτο.
εγκατάστασή της στην πόλη του Αγίου
Δημητρίου ήταν δώρο Θεού για την Κατερίνα,
γιατί αξιοποίησε τις πνευματικές
ευκαιρίες που υπήρχαν. Εκκλησιαζόταν
στον Άγιο Μηνά, στην Παναγία Χαλκέων,
στην Αγία Αικατερίνη και κυρίως στην
Αγία Σοφία, την οποία θεωρούσε σπίτι
της. Εκεί βρήκε τον π. Βασίλειο Καϊμάκη,
τον ενάρετο πνευματικό, στον οποίον
εξωμολογείτο.
Είχε
μεγάλη ευλάβεια στα θεία και εσέβετο
πολύ τους ιερείς. Είχε ανεψιό τον π.
Ευσέβιο Βίττη, τον οποίον υπεραγαπούσε.
Στην ζωή της αξιώθηκε δύο φορές να
προσκυνήση τους Αγίους Τόπους.
μεγάλη ευλάβεια στα θεία και εσέβετο
πολύ τους ιερείς. Είχε ανεψιό τον π.
Ευσέβιο Βίττη, τον οποίον υπεραγαπούσε.
Στην ζωή της αξιώθηκε δύο φορές να
προσκυνήση τους Αγίους Τόπους.
Στην
εξωτερική της εμφάνιση ήταν μικρόσωμη.
Φορούσε πάντα μανδήλα στο κεφάλι και
μαύρα ρούχα. Ήταν περιποιημένη, δεν ήταν
ρακένδυτη και ατημέλητη. «Αυτά είναι
υπερβολές», έλεγε. «Ο άνθρωπος να είναι
καθαρός και περιποιημένος».
εξωτερική της εμφάνιση ήταν μικρόσωμη.
Φορούσε πάντα μανδήλα στο κεφάλι και
μαύρα ρούχα. Ήταν περιποιημένη, δεν ήταν
ρακένδυτη και ατημέλητη. «Αυτά είναι
υπερβολές», έλεγε. «Ο άνθρωπος να είναι
καθαρός και περιποιημένος».
Ζούσε
την μετάνοια και πενθούσε για τις
αμαρτίες της, αλλά εκφραζόταν αυτό ως
χαρά. Ζούσε το χαροποιό πένθος, την
χαρμολύπη, όπως λέγουν οι πατέρες. Ήταν
άνθρωπος που αγαπούσε την ζωή, την
ομορφιά της ζωής, την καθημερινή
πραγματικότητα. Δεν ένιωθε μέσα της ότι
εστερήθη, ότι εταλαιπωρήθη, ότι υπέφερε.
Δεν παραπονείτο για τίποτε, όλα τα
ξεπέρασε με την εμπιστοσύνη της στον
Θεό και την προσευχή.
την μετάνοια και πενθούσε για τις
αμαρτίες της, αλλά εκφραζόταν αυτό ως
χαρά. Ζούσε το χαροποιό πένθος, την
χαρμολύπη, όπως λέγουν οι πατέρες. Ήταν
άνθρωπος που αγαπούσε την ζωή, την
ομορφιά της ζωής, την καθημερινή
πραγματικότητα. Δεν ένιωθε μέσα της ότι
εστερήθη, ότι εταλαιπωρήθη, ότι υπέφερε.
Δεν παραπονείτο για τίποτε, όλα τα
ξεπέρασε με την εμπιστοσύνη της στον
Θεό και την προσευχή.
Όπου
πήγαινε άλλαζε την ατμόσφαιρα. Μετέδιδε
αυτό που βίωνε, και όταν την ρωτούσαν
κάτι, μετέδιδε τον λόγο του Θεού. Δεν
είχε μονοτονία στην συμπεριφορά της.
Ήταν πάντα ένας δροσερός άνθρωπος.
Έλεγε: «Μία καινούργια μέρα, μία καινούργια
ζωή». Δεν αγωνιούσε για τίποτε. Αν και
είχε περάσει πολλές δυσκολίες στην ζωή
της, έλεγε: «Αν ξαναερχόμουν στην ζωή,
πάλι εύκολα θα την περνούσα. Εμένα ο
Θεός με αξίωσε να περνώ άνετα, χωρίς να
έχω ούτε κτήμα ούτε σπίτι στο όνομά μου.
Δεν ξέρω τι θα πει εφορία, τι θα πει
δικηγόρος. Πέρασα σαν βασίλισσα». Ήταν
πάντα ειρηνική χωρίς εκρήξεις και
θυμούς.
πήγαινε άλλαζε την ατμόσφαιρα. Μετέδιδε
αυτό που βίωνε, και όταν την ρωτούσαν
κάτι, μετέδιδε τον λόγο του Θεού. Δεν
είχε μονοτονία στην συμπεριφορά της.
Ήταν πάντα ένας δροσερός άνθρωπος.
Έλεγε: «Μία καινούργια μέρα, μία καινούργια
ζωή». Δεν αγωνιούσε για τίποτε. Αν και
είχε περάσει πολλές δυσκολίες στην ζωή
της, έλεγε: «Αν ξαναερχόμουν στην ζωή,
πάλι εύκολα θα την περνούσα. Εμένα ο
Θεός με αξίωσε να περνώ άνετα, χωρίς να
έχω ούτε κτήμα ούτε σπίτι στο όνομά μου.
Δεν ξέρω τι θα πει εφορία, τι θα πει
δικηγόρος. Πέρασα σαν βασίλισσα». Ήταν
πάντα ειρηνική χωρίς εκρήξεις και
θυμούς.
Ο Άγιος Προφήτης Ηλίας (+ Αρχιμ. Γεώργιος Καψάνης)
Δημοσιεύθηκε στις 20 Ιουλίου, 2014
Ὁμιλία τοῦ ἀειμνήστου Ἁγιορείτου Ἡγουμένου
π. Γεωργίου Καψάνη
Ἡ
ἐποχή πού ἔζησε ὁ Ἅγιος Προφήτης Ἠλίας γύρω στό 800 π.Χ. ἔχει πολλά κοινά
καί μέ τήν σημερινή ἐποχή πού ζοῦμε ἐμεῖς. Ἦταν καί τότε, εἶναι καί σήμερα μία ἐποχή
ἀποστασίας ἀπό τήν πίστι τῶν Πατέρων. Καί ἡ ἀποστασία γίνεται συνήθως διά
λόγους συμβιβασμοῦ, γιατί θέλουν νά συμβιβασθοῦμε μέ τή ζωή τῆς ἁμαρτίας ἤ
θέλουν νά συμβιβασθοῦμε μέ τούς κρατοῦντες κάθε ἐποχῆς ἤ θέλουν νά συμβιβασθοῦμε
μέ τήν ἑκάστοτε πολιτική ἐξουσία.
ἐποχή πού ἔζησε ὁ Ἅγιος Προφήτης Ἠλίας γύρω στό 800 π.Χ. ἔχει πολλά κοινά
καί μέ τήν σημερινή ἐποχή πού ζοῦμε ἐμεῖς. Ἦταν καί τότε, εἶναι καί σήμερα μία ἐποχή
ἀποστασίας ἀπό τήν πίστι τῶν Πατέρων. Καί ἡ ἀποστασία γίνεται συνήθως διά
λόγους συμβιβασμοῦ, γιατί θέλουν νά συμβιβασθοῦμε μέ τή ζωή τῆς ἁμαρτίας ἤ
θέλουν νά συμβιβασθοῦμε μέ τούς κρατοῦντες κάθε ἐποχῆς ἤ θέλουν νά συμβιβασθοῦμε
μέ τήν ἑκάστοτε πολιτική ἐξουσία.
Ο «νέος άνθρωπος» του «τρίτου ακαθορίστου φύλου» (Σεβ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου & Αγίου Βλασίου Ιερόθεος)
Δημοσιεύθηκε στις 19 Ιουλίου, 2014
Μέχρι
τώρα γνωρίζαμε ὅτι ὑπῆρχαν
δύο φῦλα, τό ἄρρεν καί τό θῆλυ, δηλαδή ὁ ἄνδρας
καί ἡ γυναίκα, ὑπῆρχαν
καί μερικοί ἐπαμφοτερίζοντες
γιά διαφόρους λόγους, κυρίως λόγῳ
τῶν παθῶν. Ὅμως τελευταῖα μᾶς προέκυψε καί ἕνας ἄλλος ἄνθρωπος τοῦ «τρίτου φύλου», ὅπως ὀνομάσθηκε ἀπό τά δικαστήρια, ὕστερα ἀπό πολυετῆ ἀγώνα
πού ἔκανε κάποιος ὡς ἄνθρωπος
«ἀκαθορίστου φύλου» ἤ «τρίτου φύλου».
Από το Συναξάρι – Άγιος Μάρτυρας Αιμιλιανός
Δημοσιεύθηκε στις 18 Ιουλίου, 2014
(18 Ιουλίου)
Όταν ο Ιουλιανός ο Παραβάτης ανέλαβε
την αυτοκρατορική εξουσία (361), περιφρονώντας ό,τι καλό είχε παραλάβει
από τον άγιο Κωνσταντίνο τον Μέγα καθώς και από τη χριστιανική του
παιδεία, ανέτρεψε τη δημόσια τάξη με την τυραννία του και καθύβρισε τον
Θεό καταγινόμενος με όλα τα μέσα να επαναφέρει τη λατρεία των ειδώλων.
Διαβάστε περισσότερα »
