Ὁ ἅγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσανίνωφ μᾶς λέγει σχετικά μέ τήν ἀρετή τῆς ἁγνείας
«Πολλοί λένε πώς ἡ ἀπελευθέρωση τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τήν δουλεία τῆς σάρκας καί
πολύ περισσότερο ἡ ἀπαλλαγή του ἀπό πορνικούς λογισμούς καί πορνικά αἰσθήματα εἶναι
ἀδύνατη, ἐπειδή τάχα πρόκειται γιά κατάσταση ἀφύσικη. Ἀλλά ὁ πάνσοφος νομοθέτης
Θεός γνωρίζει πολύ καλύτερα ἀπό μᾶς τό τί εἶναι δυνατό καί τί ἀδύνατο γιά τόν ἄνθρωπο.
Καί ἀφοῦ Ἐκεῖνος νομοθέτησε τήν ἁγνεία τοῦ σώματος καί τῆς καρδιᾶς, ὁπωσδήποτε
αὐτή εἶναι δυνατή.
Διαβάστε περισσότερα »

Ομιλία εις το ρητόν του αποστόλου, το "εμοί δε μη γένοιτο καυχάσθαι, ειμή εν τω Σταυρώ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού"

(Γαλ. στ’ 11-18)

– Ποιούς δυσκολεύτηκαν περισσότερο, οι θείοι Απόστολοι, να ελκύσουν στην πίστη του Χριστού; Τους εθνικούς ειδωλολάτρες ή τους Ιουδαίους;

– Γιατί κάποιοι από τους Ιουδαίους που επίστευσαν στον Χριστόν, συνέχιζαν να περιτέμνωνται;

– Ποιό είδος καύχησης δεν είναι αμαρτία;

– Γιατί είναι η καύχησις μωρία και αφροσύνη;

– Η καύχησις είναι θυγάτηρ της υπερηφανείας.

– Είναι παράδοξο και ακατανόητο το, πώς τόσα αναρίθμητα πλήθη Ιουδαίων και εθνικών εδέχθησαν την πίστιν του Χριστού, αφού για τους Ιουδαίους, η σταύρωσίς Του ήταν σκάνδαλο, για τους δε εθνικούς ήταν μωρία. Σοφοί και αμαθείς, πλούσιοι και πένητες, άρχοντες και δούλοι, βασιλείς και υπήκοοι, άνδρες και γυναίκες, νέοι και γέροντες, πάσης ηλικίας και τάξεως και καταστάσεως, παντός γένους, και ήθους, και γλώσσης και θρησκείας επίστευσαν στον Χριστόν. Κι αυτό χωρίς βία, χωρίς ελπίδα σωματικών απολαύσεων, χωρίς ελπίδα πλούτου, χωρίς ελπίδα εξουσίας! Θαυμαστό και παράδοξο και η ταχύτης με την οποία εξαπλώθηκε η πίστις!
Διαβάστε περισσότερα »

Ελάτε
σήμερα, ω θεοφιλεστάτη συνάθροισις, ας εορτάσομε τα προεόρτια της
ανυψώσεως του ζωηφόρου Σταυρού. Αντηχεί στην ακοή μου η θεσπεσία φωνή
του Ευαγγελίου, η οποία προσφωνεί το σταυρικό μυστήριο θέτοντας ως
υπόδειγμα το χάλκινο όφι που είχαν κρεμάσει στο ξύλο οι Ισραηλίτες. Και
μου γίνονται τα αναγνώσματα προμηνύματα και προκηρύγματα της
προσκυνήσεως του Σταυρού. Ας στρέψομε λοιπόν προσεκτικά το βλέμμα μας
στα ολόφωτα λόγια του Ευαγγελίου χρησιμοποιώντας αυτά ως προπομπή του
βασιλικού σκήπτρου.
Διαβάστε περισσότερα »

Για τους γονείς σας που πέθαναν μέσα στην αίρεση, μπορείτε να προσεύχεστε, παραδίνοντάς τους στο άπειρο έλεος του Θεού. Στις εκκλησιαστικές ακολουθίες, όμως, και στη Θεία Λειτουργία δεν μπορούν να μνημονεύονται.
Η Εκκλησία προσεύχεται για τα παιδιά της στον Κύριο, ικετεύοντάς Τον να
τα στερεώσει στην ορθή πίστη και να τα καθοδηγήσει στο δρόμο της
ευσέβειας. Για τους απίστους, τους αιρετικούς, τους πλανεμένους και,
γενικά, όλους όσοι βρίσκονται έξω από τους κόλπους της, προσεύχεται να
επιστρέψουν, γνωρίζοντας τον αληθινό Θεό. Και επειδή δεν μπορούν να
επιστρέψουν παρά μόνο εδώ, στη γη, και σ’ αυτή τη ζωή, η προσευχή της
περιορίζεται στους ζωντανούς. Οι «κεκοιμημένοι» άπιστοι ή αιρετικοί
έχουν χάσει οριστικά κάθε δυνατότητα επιστροφής.
Διαβάστε περισσότερα »

Μέχρι πότε προοδεύουν; Και τί συμβαίνει στο τέλος σ΄ αυτούς και στους απογόνους τους; Αναρωτήθηκες ποτέ;
Διαβάστε περισσότερα »