Ο άνθρωπος, εφόσον έχει πλασθεί να εικονίζει σαν σε μικρογραφία στη γη τη θεία
εικόνα του Δημιουργού, κατά συνέπεια
οφείλει να φέρει και ο ίδιος, σε κάποια σχετική αντιστοιχία, τις
ιδιότητες του
Θεού. Σαν εικόνα του Θεού, ο άνθρωπος, πρέπει να είναι ύπαρξη με νου
αυτεξούσιο,
αυτοσυνείδητο και ηθικά ελεύθερο. Διότι ον χωρίς νου, εξαρτημένο, δίχως
συνείδηση και ηθικά
ανελεύθερο, είναι ανάξιο της υψηλής κλήσης στην οποία φαίνεται ότι έχει
κληθεί και στον σπουδαίο προορισμό για τον οποίο προορίσθηκε και την
υψηλή θέση στην οποία ανυψώθηκε ο άνθρωπος, από την
εξαίσια βούληση του θείου Δημιουργού. Ο άνθρωπος πλάσθηκε άξιος της
κλήσης και
της υψηλής θέσης που του δόθηκε, αφού αποδεικνύεται ύπαρξη νοερή και
αυτεξούσια, η οποία έχει συνείδηση του εαυτού της.
Διαβάστε περισσότερα »

Ήταν το βράδυ του
μεγάλου και Μυστικού Δείπνου και των κατά σάρκα Παθών του Κυρίου. Ενώ
λοιπόν ετελείτο μεγαλοπρεπώς η Ακολουθία των Παθών στην Μεγίστη Λαύρα
κατά την συνήθεια, και ο Γρηγόριος συμμετείχε στην πανήγυρι και στους
ύμνους μαζί με τους προκρίτους των μοναχών, και συμπαραστεκόταν σ’
αυτούς, στολίζοντας, θα έλεγε κανείς, εκείνη την σύναξη με την παρουσία
του. Αλλά, όπως συμβαίνει συχνά, μερικοί από τους συμπαριστάμενους σαν
να λησμόνησαν τα τελούμενα, τις μεγάλες εκείνες και θαυμάσιες ωδές,
καθώς και το σκοπό της συναθροίσεως, εκτράπηκαν σε μάταιες ομιλίες και
μάλιστα πέρα από το μέτρο και υπερβολικά, αν μπορεί να μιλήσει κανείς
για μέτρο σε τέτοια ζητήματα. Δυσανασχετεί γι’ αυτό ο άνθρωπος του Θεού,
όπως είναι φυσικό· αλλά επειδή δεν θεωρούσε σωστό να παρατηρήσει σ’
εκείνους να σταματήσουν την ομιλία, αφού απομάκρυνε τον νου συγχρόνως
και από εκείνους και από την υμνωδία, τον στρέφει προς τον εαυτό του,
όπως συνήθιζε, και διά του εαυτού του προς το Θεό· και αμέσως τον
περιλάμπει από πάνω θείο φως, και αφού φωτίσθηκαν από τις ακτίνες
εκείνες οι οφθαλμοί τόσο του σώματος όσο και της ψυχής, βλέπει καθαρά
σαν να είναι στο παρόν αυτό που επρόκειτο να συμβεί μετά πολλά χρόνια.
Διαβάστε περισσότερα »

Μοῦ
γράφεις ὅτι ἐν τέλει πρέπει νά ὑπάρχει «κάτι». Διάβασες, λές, ἕνα
βιβλίο ἑνός μεγάλου ἀστρονόμου περί ἀστέρων καί ὑπέπεσε στήν ἀντίληψή
σου ὁ ἰσχυρισμός αὐτοῦ τοῦ λαμπροῦ ἐπιστήμονα: «Χωρίς τόν Θεό τίποτα
στόν κόσμο δέν μπορεῖ νά κατανοηθεῖ οὔτε νά ἐξηγηθεῖ». Ἐξ αὐτοῦ
ὁδηγήθηκες στό συμπέρασμα ὅτι «κάτι» ὑπάρχει.
Διαβάστε περισσότερα »

Κίνα: Θρήνος για την καρκινοπαθή που αρνήθηκε τη χημειοθεραπεία ενώ ήταν έγκυος για να μην κινδυνεύσει το έμβρυο

Συγκίνηση σε χιλιάδες πολίτες έχει προκαλέσει η είδηση του θανάτου της
νεαρής παρουσιάστριας της κινεζικής τηλεόρασης, η οποία πέθανε από
καρκίνο έχοντας αρνηθεί να υποβληθεί σε χημειοθεραπεία ενώ ήταν έγκυος
στον γιό της προκειμένου να μην θέσει τη ζωή του σε κίνδυνο.
Διαβάστε περισσότερα »

(Λουκ. ιδ’ 16-24)

– Γιατί ο Ιησούς Χριστός στην παραβολή ονομάζει άνθρωπο το Θεό;

– Τί σημαίνει το δείπνο και γιατί χαρακτηρίζεται Μέγα;

– Γιατί στην παραβολή λέγει ότι "εκάλεσε πολλούς" και όχι όλους, αφού ο Θεός θέλει να σωθούν όλοι;

– Ποιός είναι ο "δούλος" που πηγαίνει προ του δείπνου να καλέσει και πάλι τους προσκεκλημένους;

– Ποιά είναι αυτά που ετοιμάστηκαν για τους καλεσμένους και με ποιόν τρόπο γίνεται η κλήση;

– Ποιούς εκάλεσε πρώτα ο Κύριος στο δείπνο;

– Τί σημαίνουν ο "αγρός", τα "πέντε ζεύγη βοών" και το "δια την γυναίκα";

– Γιατί λέγει "εις τας πλατείας και ρύμας της πόλεως";

– Ποιοί είναι αυτοί που αποδέχονται την πρόσκληση;

– Ποιοί καλούνται την δεύτερη φορά;

– Ποιά έννοια έχει το "ανάγκασον εισελθείν"; Σημαίνει άραγε το βίασον, δυνάστευσον, βασάνισον σωματικώς, όπως έκαναν πολλοί ετερόδοξοι που βασάνισαν και έκαψαν χιλιάδες ανθρώπους;

– Τί σημαίνει το "ίνα γεμισθή ο οίκος μου";

– Όσοι άνθρωποι παρότι προσκαλούνται προς την εις Χριστόν πίστιν, δεν δέχονται αυτήν την πρόσκληση ή την δέχονται αλλά κατόπιν την αθετούν διά της αρνήσεως ή των πονηρών έργων των εναντίων της πίστεως, δεν πρόκειται να απολαύσουν των επουρανίων δωρεών.
Διαβάστε περισσότερα »