Σήμερα η ζωή μας κατακλύζεται από
οικονομικούς όρους αμέτρητους, εν πολλοίς ακατανόητους ή δυσνόητους. Όλοι τους
επιδίδονται στην περιγραφή των οικονομικών δεδομένων και γενικότερα στην
οικονομική κατάσταση προσώπων, οργανισμών, εταιρειών αλλά και κρατών και όλης
της ανθρωπότητας.
Δυο απ΄ αυτούς, το «έλλειμμα» και το «πλεόνασμα», παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο
στη ζωή μας, όχι μόνο ως οικονομικοί όροι αλλά και ως τρόποι του ζειν και
αγωνίζεσθαι στο στίβο της πολυκύμαντης πραγματικότητας αυτής ταύτης της ζωής.
Οι όροι αυτοί έχουν προσλάβει μέσα μας
ανεπαίσθητα κάποια ιερότητα, ένα περιεχόμενο παγανιστικό θα μπορούσαμε να πούμε και εμείς είμαστε
στραμμένοι, προσηλωμένοι προς αυτούς
ψυχή τε και σώματι. Καθώς προβάλλονται μάλιστα και παρουσιάζονται και αναλύονται από τους ειδικούς, πολιτικούς
και οικονομολόγους, καθορίζουμε σύμφωνα μ’ αυτά την οικονομική μας αλλά και όλη
μας τη συμπεριφορά προς τις καταστάσεις
και τα πρόσωπα που μας περιβάλλουν.
Επειδή όμως είμαστε κληρονόμοι μιας
παράδοσης και ιστορίας πλούσιας σε αρχές και ιδανικά και σε πνευματικό
περιεχόμενο, που πηγάζει από τους Αγίους και τους ήρωές μας (εθνικούς,
επιστημονικούς, φιλανθρωπικούς, κοινωνικούς, κ.λπ.), έχουμε και την
παρακαταθήκη και την εμπειρία και την υποχρέωση να δούμε τα πράγματα και από
την άλλη σκοπιά. Αυτή των πατέρων μας, δηλαδή την πάτρια.
Στις αμέτρητες δοκιμασίες που έζησε το
Γένος μας ανά τους αιώνες, υπήρξαν στιγμές που αντιμετώπισαν οι πατέρες μας
αυτό το «δίλημμα»: «ΕΛΛΕΙΜΜΑ» ή «ΠΛΕΟΝΑΣΜΑ».
Διαβάστε περισσότερα »

– Αρκεί μόνον να πιστεύει ο άνθρωπος για να σωθεί; Μήπως τα καλά έργα αρκούν;

– Πόσα είδη πίστεως υπάρχουν;

– Ποια η σχέση των καλών έργων με την πίστη;

Διαβάστε περισσότερα »

Ο Χριστός είναι το μέτρο όλων των
πραγμάτων, πρόσκαιρων και αιωνίων, Θείων και ανθρώπινων. Για τον λόγο
αυτό όλα, όσα προτίθεμαι να γράψω εδώ, θα προέρχονται από τη θεώρηση του
Χριστού ως Θεανθρώπου. Η χριστιανική ανθρωπολογία μας δεν πρέπει να
έχει αφηρημένο χαρακτήρα, αλλά να προσφέρει απαραιτήτως θεμέλιο για όλη
την εν τω Θεώ ζωή μας. Δεν θα δίσταζα να ονομάσω την ανθρωπολογία αυτή
ασκητική. Η εικόνα του Θεού στον άνθρωπο είναι πολυδιάστατη. Μία από τις
διαστάσεις της είναι η δημιουργική δύναμη, που εκδηλώνεται σε ποικίλες
περιοχές: σε κουλτούρες όλων των ειδών, δηλαδή πολιτισμούς, τέχνες,
επιστήμες.
Διαβάστε περισσότερα »

Ο φίλος είναι άνθρωπος αγαθός, υγιής στην ψυχή, σκέπτεται σωστά, αγαπάει την
αρετή, είναι ακέραιος στο ήθος, πιστός στην αγάπη, ειλικρινής στον λόγο,
σταθερός στην ψυχή, έντιμος σύμβουλος, θαρραλέος, αγαπάει την αλήθεια και τη
δικαιοσύνη.
Διαβάστε περισσότερα »

Συνήθως λέγεται ότι «η
κατάσταση έχει ξεφύγει». Αυτό όμως δεν αρκεί για να αποδώσει την παραπληξία της
αμετρίας και την φτήνεια της διαδικτυακής ματαιοδοξίας που έχουν εισβάλει και
λογχίζουν σαν ρομφαία την καρδιά (την Λατρεία δηλ.) της Εκκλησίας, εν γένει,
ειδικότερα όμως στην Ελλάδα.
Διαβάστε περισσότερα »