Μιὰ μοναχὴ τοῦ εἶχε γράψει [στὸν Στάρετς Ἰωσήφ], ἐκθέτοντάς του τὶς στενοχώριες της, τοὺς πειρασμούς της ἀπὸ ἀνθρώπους, καὶ τοὺς λογισμούς της. Τῆς ἀπάντησε ὁ π. Ἰωσήφ:
“Ὅταν οἱ ἁμαρτίες ἢ γενικώτερα οἱ πράξεις τοῦ πλησίον σου σὲ κάνουν νὰ χάνεις τὴν εἰρήνη τῆς ψυχῆς, νὰ θυμᾶσαι τὰ ἑξῆς:
Το φυλασσόμενο στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Αθανασίου Μυτιλήνης Ιερό Λείψανο του Αγίου Θεοδώρου του Βυζαντίου.
«Με Σένα με λούζει το φως.
Με Σένα θα δω στο σκοτάδι.
Με Σένα θα γίνω αλλιώς.
Με Σένα, για Σένα, τη Χάρη.
Γενηθήτω το θέλημά σου. Αμήν».
Τα λόγια αυτά είναι για μένα μία ανεκτίμητη παρακαταθήκη, που εδώ και χρόνια έχουν φωλιάσει μέσα στα βάθη της ψυχής μου. Είναι ένα χάδι την ώρα που ο κόπος έχει καταβάλει το σώμα μου. Είναι μία παρηγοριά, την ώρα που θλίβομαι και πονάω για τις αδικίες εις βάρος άλλων συνανθρώπων μας. Είναι μία ελπίδα να γίνω καλύτερος υποτάσσοντας το θέλημά μου στο δικό του θέλημα. Μα πάνω απ’ όλα είναι διπλή χαρά, ότι μου τα γράφει η αδελφή μου εν Χριστώ Πορφυρία, που κατάγεται από την ίδια χώρα που γεννήθηκα και εγώ, την Αλβανία.
Το όνομά της ήταν Τζουλιέτα, πριν βαπτιστεί, και γεννήθηκε στην όμορφη Αυλώνα, στον νότο της Αλβανίας. Σαν ξενιτεμένο πουλί, πήρε μαζί με την οικογένειά της τον δρόμο του μισεμού δύο φορές. Μία για την αγαπημένη της Ελλάδα και μία για τη Γερμανία. Ο πόνος της μεγάλος, γιατί μαζί με τον σταυρό της ξενιτιάς, έπρεπε να σηκώσει και έναν άλλο σταυρό, μεγαλύτερο από τον πρώτο. Τον σταυρό της ασθένειάς της από καρκίνο.
Συμμετέχω μέ χαρά στήν ἀφιέρωση τοῦ περιοδικοῦ «Ἐκ βαθέων» στόν μακαριστό Ἀρχιμ. π. Ἐπιφάνιο Θεοδωρόπουλο, τόν στοργικό πατέρα καί θά μποροῦσα νά πῶ, τόν ἡσυχαστή τῆς Ὀμόνοιας Ἀθηνῶν, διότι ἔζησε στό κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἐξομολογώντας καί καθοδηγώντας χιλιάδες πονεμένους ἀνθρώπους καί ἐπισκεπτόμενος, σχεδόν κάθε βράδυ, ἀρρώστους σέ ὅλα τά Νοσοκομεῖα Ἀθηνῶν, ὄντας ἡ «μέριμνα πασῶν τῶν Ἐκκλησιῶν», ὡς ἕνας ἡσυχαστής φιλοκαλικός Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας. Δυστυχῶς, ὅμως, ὁ χῶρος τοῦ περιοδικοῦ εἶναι περιορισμένος, ἀλλά χαίρομαι γιατί τά ὅσα θά γράψω μέ συντομία θά συμπληρωθοῦν ἀπό πνευματικά παιδιά τοῦ μακαριστοῦ π. Ἐπιφανίου πού κοσμοῦν τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Θά τονισθοῦν μερικά στοιχεῖα ἀπό τήν προσωπικότητά του, ὅπως τά διεπίστωσα προσωπικά.
Η προσεκτική της αξιολόγηση αποδεικνύει την μεροληψία και τις ελλείψεις της
Η ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, βάσει του νόμου 5089/2024 περί ισότητας στον πολιτικό γάμο (γάμος ομοφυλοφίλων), αποφάσισε στις 30 Μαΐου 2025 ότι «η αναγνώριση της δυνατότητας τέλεσης γάμου μεταξύ ομοφύλων και η συνακόλουθη δυνατότητα των ομόφυλων έγγαμων ζευγαριών να υιοθετούν παιδί (είτε από κοινού, είτε ο ένας σύζυγος το νόμιμο παιδί, θετό ή βιολογικό του άλλου) είναι σύμφωνες με στις διατάξεις του άρθρου 21 παρ.1 (περί προστασίας της οικογένειας, του γάμου, της μητρότητας και της παιδικής ηλικίας) και του άρθρου 4 παρ. 1 (περί ισότητας) του Συντάγματος». Έκρινε δηλαδή ότι ο νόμος που προβλέπει ανατροφή των παιδιών από ομόφυλα ζεύγη δεν προσβάλλει την προστασία της οικογένειας, του γάμου, της μητρότητας και της παιδικής ηλικίας όπως εννοούνται από το Σύνταγμα.
Στο ΣτΕ είχαν προσφύγει τρία Σωματεία τα οποία ενεργοποιούνται στην προστασία της παιδικής ηλικίας και στην στήριξη του θεσμού της παραδοσιακής οικογένειας και του γάμου. Αυτά τα σωματεία προσέφυγαν, λόγω της βαθιάς τους ανησυχίας για το μέλλον της οικογένειας και από αγάπη για τα παιδιά, όταν είδαν να επιβάλλεται νομικά μια άνευ προηγουμένου, πειραματική αντίληψη σύμφωνα με την οποία η στέρηση του παιδιού από την μάνα ή τον πατέρα του ή και τους δύο, όπως συμβαίνει στην ομοφυλόφιλη γονεϊκότητα, είναι καλό και ισότιμο με το να τους έχει το παιδί και να το ανατρέφουν από κοινού. Κατά την ακροαματική διαδικασία, παρέμβαση υπέρ του κύρους της προσβαλλόμενης πράξης έκανε η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ)(1). Τα σωματεία δεν δικαιώθηκαν. Όπως αποφάνθηκε το ΣτΕ, η παραδοσιακή οικογένεια δεν υπερτερεί από την ομοφυλόφιλη.
Πού βασίστηκαν οι πολιτικοί και οι νομικοί που πήραν αυτή την απόφαση; Είχαν ιδία εμπειρία; Κινήθηκαν με βάση την κοινή λογική, την παιδαγωγική επιστήμη, την ανθρώπινη φύση και την συνολική πορεία της ανθρωπότητας; Ή προς εξυπηρέτηση ιδεολογικά υποκινούμενων ομάδων, εις βάρος των παιδιών και της οικογένειας, με βάση επιλεγμένες και μειονεκτικές μελέτες;
Παρουσιάζουμε κριτική(2) στις εργασίες που χρησιμοποιήθηκαν για να νομιμοποιηθεί ο ομοφυλόφιλος «γάμος» στις Η.Π.Α. το 2015. Αυτή η απόφαση άνοιξε τον δρόμο για την νομιμοποίηση του ομόφυλου γάμου σε πολλές άλλες χώρες και σε εμάς. Μέσα από αυτή την κριτική θα φανεί πόσο μεροληπτική και ψευδής μπορεί να γίνει η επιστημονική έρευνα όταν έχει αποφασίσει να εξυπηρετήσει μια ιδεολογία.
Στο παρόν ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο
φιλοδοξούμε να καταχωρήσουμε
και να διαθέσουμε χιλιάδες τίτλους
της Ορθόδοξης βιβλιογραφίας
όπως αυτή καταγράφεται καθημερινά
από τους Ελληνικούς εκδοτικούς οίκους.
Κάθε τίτλος βιβλίου
που θα βρείτε στο βιβλιοπωλείο μας
έχει επιλεγεί προσεκτικά
για την ορθότητα και την ακρίβειά του
σε θέματα της Ορθόδοξης πίστεως.
Τα έσοδα των πωλήσεων των βιβλίων,
θα διατίθενται για Ιεραποστολικούς και
Φιλανθρωπικούς σκοπούς.
Ἡ Ἑλληνικὴ γλῶσσα
Ὅταν κάποτε φύγω ἀπὸ τοῦτο τὸ φῶς
θὰ ἑλιχθῶ πρὸς τὰ πάνω ὅπως ἕνα
ρυακάκι ποὺ μουρμουρίζει.
Κι ἂν τυχὸν κάπου ἀνάμεσα
στοὺς γαλάζιους διαδρόμους
συναντήσω ἀγγέλους, θὰ τοὺς
μιλήσω ἑλληνικά, ἐπειδὴ
δὲν ξέρουνε γλῶσσες. Μιλᾶνε
μεταξύ τους μὲ μουσική.
(Νικηφόρος Βρεττάκος)