Η Κυριακή της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου († Αρχ. Γεώργιος Καψάνης, Προηγούμενος Ι. Μ. Γρηγορίου Αγίου Όρους)

Δημοσιεύθηκε στις 17 Ιουλίου, 2026
ΘΕΟΛΟΓΙΑ

Ο άγιος Συμεών ο Θεοδόχος στην Υπαπαντή του Κυρίου, όταν ο Κύριος ήταν σαράντα ημερών και πήρε το Θείο Βρέφος στην αγκαλιά του, προφήτευσε και είπε ότι Αυτός θα είναι «εις σημείον αντιλεγόμενον και εις πτώσιν και ανάστασιν πολλών». Δηλαδή οι άνθρωποι, όσον αφορά το Πρόσωπο του Χριστού, άλλοι θα σώζονται εις ανάστασιν και άλλοι εις πτώσιν. Άλλοι θα σώζονται και άλλοι θα χάνονται εξαιτίας της στάσεώς του απέναντί Του. Και αυτοί που θα πιστεύουν, θα σώζονται, και αυτοί που δεν θα πιστεύουν, θα χάνονται.

Βλέπουμε ότι αυτή η προφητεία επαλήθευσε δια μέσου των αιώνων και επαληθεύει μέχρι σήμερα.

Οι άνθρωποι αντιλέγουν για το Πανάγιο Πρόσωπο του Κυρίου. Και άλλοι τον πιστεύουμε ως Θεάνθρωπο και άλλοι απιστούν. Είναι και αυτή η προφητεία μία απόδειξη, μία επισφράγιση της αλήθειας του Ευαγγελίου του Χριστού.

Έτσι λοιπόν μεταξύ αυτών που αντέλεγαν στην θεότητα του Κυρίου είναι οι διάφοροι αιρετικοί δια μέσου των αιώνων. Η παρουσία των αιρετικών άρχισε ήδη από την εποχή των αγίων Αποστόλων. Όπως σπέρνουμε τον σπόρο και μαζί βγαίνουν και τα ζιζάνια, έτσι, όπως σπείρεται ο σπόρος του λόγου του Θεού, έβγαιναν και τα ζιζάνια, οι αιρέσεις, τα οποία έσπερνε ο εχθρός της σωτηρίας μας, ο διάβολος.

Και η Εκκλησία ήδη από της εποχής των αγίων Αποστόλων ελάμβανε μέτρα κατά των αιρέσεων για να διασφαλίσει την αληθινή, την Ορθόδοξη πίστη στο Πρόσωπο του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

Και γνωρίζουμε όλοι μας, ότι το έτος 48 μ.Χ. συνεκλήθη η Αποστολική Σύνοδος στα Ιεροσόλυμα, στην οποία συμμετείχαν οι Απόστολοι και αποφάσισαν ορισμένα πράγματα εναντίον των αιρετικών.

Εν συνεχεία έγιναν και σύνοδοι, τοπικές και οικουμενικές σύνοδοι, και όλες αυτές ήσαν σύνοδοι με τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος με σκοπό να διασφαλίσουν την αλήθεια περί του Προσώπου του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

Όπως γνωρίζετε, επτά Σύνοδοι είναι ανεγνωρισμένες. Είναι και η ογδόη που έγινε επί αγίου Φωτίου, και μέλλει να αναγνωρισθεί. Μεγάλη θεολογική σημασία έχει η Δ’ Οικουμενική Σύνοδος, η οποία συνεκλήθη στην πόλη Χαλκηδόνα, κοντά στην Κωνσταντινούπολη το 451 μ.Χ. Και συμμετείχαν 630 Πατέρες από όλη την τότε Χριστιανική Οικουμένη.

 

Διαβάστε περισσότερα »

Θάνατος και Απώλεια († Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom)

Δημοσιεύθηκε στις 16 Ιουλίου, 2026
ΘΕΟΛΟΓΙΑ

Μνήμη θανάτου

Σὲ παλιότερες ἐποχές, ὅταν οἱ Χριστιανοὶ βρίσκονταν πλησιέστερα στὶς παγανιστικές τους ρίζες καὶ στὴ φοβερὴ καὶ συνταρακτικὴ ἐμπειρία τῆς μεταστροφῆς τους, μιλοῦσαν γιὰ τὸ θάνατο ὡς μία γέννηση στὴν αἰώνια ζωή. Δὲν τὸν ἀντιλαμβάνονταν ὡς τέλος, ὡς μία ἔσχατη ἥττα, ἀλλὰ ὡς μία ἀρχή. Θεωροῦσαν τὴ ζωὴ ὡς ἄνοδο πρὸς τὴν αἰωνιότητα καὶ τὸ θάνατο ὡς τὴν πύλη ποὺ ἀνοίγει καὶ μᾶς ἀφήνει νὰ εἰσέλθουμε σ’ αὐτήν. Αὐτὸ μάλιστα ἐξηγεῖ καὶ τὸ γιατί, τόσο συχνά, οἱ πρῶτοι Χριστιανοὶ συνήθιζαν νὰ ὑπενθυμίζουν ὁ ἕνας στὸν ἄλλο τὸ θάνατο μὲ φράσεις ὅπως «ἔχε μνήμη θανάτου», ἐνῶ στὶς εὐχὲς ποὺ μᾶς ἄφησε ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ὡς πολύτιμη κληρονομιὰ ὑπάρχει μία αἴτηση, μὲ τὴν ὁποία ζητοῦμε ἀπὸ τὸν Θεὸ νὰ μᾶς δώσει «μνήμη θανάτου».

Διαβάστε περισσότερα »

Το γραμματικό γένος και το ανθρώπινο γένος στην Αγία Γραφή (π. Ηλίας Γ. Διακουμάκος, Πρεσβύτερος)

Δημοσιεύθηκε στις 14 Ιουλίου, 2026
ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ

Θεολογική, φιλολογική και στοχαστική ανάπτυξη με αφορμή το ερώτημα περί αρσενικού και θηλυκού γένους

Η Αγία Γραφή, όταν ομιλεί στον «άνθρωπο», δεν εγκλωβίζεται στη βιολογική μερικότητα, αλλά απευθύνεται στο καθολικό ανθρώπινο γένος. Το γραμματικό γένος υπηρετεί την οικονομία του λόγου· δεν θεμελιώνει αποκλεισμό προσώπων. Διαβάστε περισσότερα »

Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης κι η πνευματική κληρονομιά του (Theo)

Δημοσιεύθηκε στις 14 Ιουλίου, 2026
ΘΕΟΛΟΓΙΑ

Οι συνθήκες της εποχής

Ο άγιος Νικόδημος εμφανίζεται στο προσκήνιο σε μια εποχή δύσκολη: Μετά από αιώνες δουλείας (τρεις σε κάποιες περιοχές, τέσσερις σε άλλες), ο Ορθόδοξος λαός μας βρίσκεται σε δυσχερή θέση.

Από τη μια, η φτώχεια, η καταπίεση και η αμάθεια οδηγούν πολλούς στον εξισλαμισμό, για λίγη οικονομική άνεση και αξιοπρεπή διαβίωση. Περιοχές ολόκληρες κοντεύουν να ξεχάσουν τα ελληνικά ή έχουν συντριπτικό ποσοστό αναλφαβητισμού και αδυνατούν ν’ αντιμετωπίσουν τους ξένους μισιονάριους που ζητούν να τους προσηλυτίσουν σε άλλα δόγματα και να τους αφελληνίσουν. (Είναι γνωστό πως το 1821 οι ρωμαιοκαθολικοί κάτοικοι των Κυκλάδων βοήθησαν τους Τούρκους ή, στην καλύτερη περίπτωση, τήρησαν ευμενή προς αυτούς ουδετερότητα.)

Διαβάστε περισσότερα »

Υπαίθριες σκέψεις για την βία, την ασχήμια και την ομορφιά (Σωτήρης Γουνελάς)

Δημοσιεύθηκε στις 13 Ιουλίου, 2026
ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ

Αχνοφαίνεται πέρα μακριά. Ένα κομμάτι βουνοκορφής. Αχνό μέσα απ’ τη ζέστη που ανεβαίνει κι απλώνεται αργά αργά μαζί με το φως της μέρας, τους ήχους από τα τζιτζίκια και ότι άλλο σκιρτά στην ύπαιθρο.

Κοιτάζεις από ένα ψηλό σημείο. Είσαι σε σπίτι εξοχής, σε ύψωμα, κι αγναντεύεις πέρα τη βουνοκορφή. Αχνοφαίνεται κι όμως ελκύει. Μπορεί να θυμίζει κάτι άλλο, μια ανεπαίσθητη μορφή, μια εικόνα που έρχεται από το παρελθόν, άσβηστη, χαμένη ποιος ξέρει σε ποιο άβρετο βάθος που κάτι υπονοεί, κάτι υποβάλλει.

Και ο όγκος; Δεν σημαίνει κάτι, δεν φανερώνει; Διακρίνεις από μακριά δέντρα και βλάστηση. Όλα αχνά, σαν πίνακας ακουαρέλας, νεροχρώματα. Από πάνω απλωμένος ουρανός, αυτό το γαλάζιο, κάπως θαμπό, σίγουρα λόγω υδρατμών ζέστης που κόρωσε αυτές τις μέρες.

Άραγε ποιος λόγος σ’ έκανε να σταματήσεις σ’ αυτό το σημείο του βουνού; Ένα τοπίο ανοιχτό, όπου το βλέμμα περιφέρεται ελεύθερο, ζητάει κάτι να βρει, σίγουρα όμορφο, διάφανο, απλό αν όχι αδρό. Γραμμές, σχήματα, όγκοι, φύλλα, φυλλωσιές, κλαδιά, κορμοί μισοκαμένοι από την σχετικά πρόσφατη πυρκαγιά, ξερά χόρτα που τα χρυσίζει ο ήλιος, κυπαρίσσια καταπράσινα υψωμένα λίγο πιο ’κει που γλύτωσαν το κάψιμο, το μικρό νεκροταφείο του χωριού που πας να το πεις κοιμητήριο –αυτό είναι το σωστό, αλλά προϋποθέτει πίστη στην Ανάσταση–, πουλιά εξαφανισμένα –δεν ακούστηκε λαλιά–, το τσιτσίρισμα των τζιτζικιών, θάμνοι ξεραμένοι αλλά και άλλοι ολοζώντανοι και βέβαια ένας ολόκληρος μικρόκοσμος, εκατοντάδες λιλιπούτια πλάσματα αφανή, που αυλακώνουν το χώμα κρυμμένα.

Τώρα κοιτάζω φοίνικες. Δεν έχουν «ανδρωθεί» ακόμη, μοιάζουν παιδικοί. Είναι φουντωτοί, πράσινοι, τα μυτερά τους φύλλα σαν σπαθιά, περιβάλλουν το σπίτι, ακοίμητοι φρουροί ανήλικες, αντικρίζουν μικρές πεταλούδες που φάνηκαν μια στιγμή και χάθηκαν. Τις στροβιλίζει κι αυτές η αύρα και πετούν ανάμεσα στις πρασινάδες, ψάχνουν να βρουν κανένα λουλούδι να χαρούν την ευωδιά του ή να χαϊδευτούν στα πέταλά του.

Υπάρχει απουσία τρυφερότητας.

Έχουν παντού προωθήσει τη βία.

Διαβάστε περισσότερα »

« Παλαιότερα Άρθρα
Νεότερα Άρθρα »

  • Ενημερώσεις

    Εάν επιθυμείτε να σας στέλνουμε εβδομαδιαίες ενημερώσεις, με τις πρόσφατες προσθήκες άρθρων, μπορείτε να μας στείλετε τα στοιχεία σας (όνομα, ηλεκτρονική διεύθυνση, πόλη) ΕΔΩ.

    Τα στοιχεία σας δεν διατίθενται προς επεξεργασία σε τρίτους.

  • Προτεινόμενες Σελίδες




    Στο παρόν ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο φιλοδοξούμε να καταχωρήσουμε και να διαθέσουμε χιλιάδες τίτλους της Ορθόδοξης βιβλιογραφίας όπως αυτή καταγράφεται καθημερινά από τους Ελληνικούς εκδοτικούς οίκους. Κάθε τίτλος βιβλίου που θα βρείτε στο βιβλιοπωλείο μας έχει επιλεγεί προσεκτικά για την ορθότητα και την ακρίβειά του σε θέματα της Ορθόδοξης πίστεως.

    Τα έσοδα των πωλήσεων των βιβλίων, θα διατίθενται για Ιεραποστολικούς και Φιλανθρωπικούς σκοπούς.



    Ἡ Ἑλληνικὴ γλῶσσα

    Ὅταν κάποτε φύγω ἀπὸ τοῦτο τὸ φῶς θὰ ἑλιχθῶ πρὸς τὰ πάνω ὅπως ἕνα ρυακάκι ποὺ μουρμουρίζει. Κι ἂν τυχὸν κάπου ἀνάμεσα στοὺς γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω ἀγγέλους, θὰ τοὺς μιλήσω ἑλληνικά, ἐπειδὴ δὲν ξέρουνε γλῶσσες. Μιλᾶνε μεταξύ τους μὲ μουσική.

    (Νικηφόρος Βρεττάκος)

Powered by WordPress and ShopThemes