“…η τεχνική της δημιουργίας και απομόνωσης των εμβρυϊκών βλαστικών κυττάρων θέτει μείζονα ηθικά ερωτήματα, που δεν μπορεί να αντισταθμιστούν από τις θεωρητικές προς το παρόν υποσχέσεις για αντιμετώπιση και θεραπεία ανίατων ασθενειών. Το κύριο ηθικό πρόβλημα συνίσταται στο ότι η μέθοδος συνεπάγεται τη δημιουργία και καταστροφή ανθρωπίνων εμβρύων, τα οποία για την Ορθόδοξη Εκκλησία μας είναι έμψυχες ανθρώπινες υπάρξεις, που απαιτούν το σεβασμό μας και την προστασία μας και των οποίων η καταστροφή ισοδυναμεί με καταστροφή ανθρώπινης ζωής.”
“…πολλοί με τις ίδιες ιδέες επιστήμονες, συνεπικουρούμενοι από τα ΜΜΕ προσπαθούν να περάσουν στην κοινωνία το μήνυμα ότι «η θεραπευτική» κλωνοποίηση διαφέρει ηθικά από την «αναπαραγωγική» κλωνοποίηση, γιατί αποβλέπει όχι στη δημιουργία ανθρώπων, αλλά στη θεραπεία ασθενειών και ως εκ τούτου είναι ηθικά αποδεκτή.”
Είναι όμως πράγματι ηθικά αποδεκτή; Σ’ αυτό το ερώτημα δίδει απάντηση το παρόν άρθρο.
