Είναι θαυμαστό, και άξιο ίσως να καταγραφεί, το πόσες σκέψεις μπορεί να κάνει κάποιος αν καταφέρει να στραφεί εντός του, να έλθει «εις εαυτόν» και, με μια αποκαλυπτική κριτική διάθεση, να απεμπλακεί από την «προδιαγεγραμμένη» ροή των πραγμάτων.

Διαβάστε περισσότερα »

Διαβάστε περισσότερα »

Προς το λαό μου, τους πολίτες του Ραμαντάν, του Χαλίντιγε και της Φαλλούτζας, προς όλους τους ενάρετους ανθρώπους του κόσμου που διατηρούν ακόμα την αξιοπρέπειά τους…

Αυτή είναι η επιστολή που σας απευθύνει η αδελφή σας Νουρ από την Αμερικανο-Σιωνιστική φυλακή Ebu-Garib.
Διαβάστε περισσότερα »

Μας χρειάζεται μια εκστρατεία επαναμύησης στο αίσθημα της Ντροπής
Διαβάστε περισσότερα »

Στο θεατρικό έργο του Jules Romains «Dr knock» ή «Ο θρίαμβος της Ιατρικής» (1923) -τη σάτιρα που έκανε ευρέως γνωστό το Γάλλο συγγρα­φέα- ο γιατρός Knock διαδέχεται ένα παλιό για­τρό που είχε επί πολλά χρόνια ασκήσει την Ιατρι­κή σε μια μικρή επαρχιακή πόλη και είχε έρθει η ώρα να πά­ρει τη σύνταξη του. Παραδίδοντας το ιατρείο του στον Knock, ο ηλικιωμένος γιατρός σπεύδει να τον προειδοποι­ήσει: «Κύριε συνάδελφε, θέλω να είμαι ειλικρινής μαζί σας. Σ’ αυτήν την πόλη δεν πρόκειται να βγάλετε χρήματα. Οι άν­θρωποι εδώ είναι υγιέστατοι· πολύ σπανίως αρρωσταί­νουν». Χαμογελώντας ο νέος γιατρός ευχαριστεί ευγενικά τον προκάτοχο του κι οι δυο γιατροί αποχαιρετιούνται.
Έπειτα από χρόνια, ο συνταξιούχος γιατρός βρίσκεται τυχαία κοντά στην περιοχή και σκέπτεται να επι­σκεφθεί τον διάδοχο του. Πλησιάζοντας στο παλιό του ιατρείο διαπιστώνει με έκπληξη ότι υπάρχει μια ουρά αρρώστων που περιμένουν υπομονετικά έξω από την πόρτα. Όταν συναντάει το συνάδελφο του, του ζητάει με περιέργεια να του εξη­γήσει το φαινόμενο. «Α, είναι απλό», απα­ντά ο νέος γιατρός, «όλοι αυτοί οι άνθρω­ποι ήταν άρρωστοι. Απλώς δεν το γνώρι­ζαν. Εγώ το μόνο που έκανα ήταν να τους βοηθήσω να το καταλάβουν».
Διαβάστε περισσότερα »