Είχαμε κατά την περίοδο του Βυζαντίου επιστημονική στασιμότητα;
Η αρχαιοελληνική ακμή είχε εκλείψει μαζί με τα μεγάλα πνεύματα;
“Ο Χριστιανισμός, προσανατόλισε τον άνθρωπο σε άλλους στόχους και προκάλεσε διαφορετικής ποιότητος και εντάσεως αναζητήσεις από εκείνες του παλαιού κόσμου. Έστρεψε τον άνθρωπο στα εντός και απέστρεψε την ερευνητική του ματιά από το υλικό περιβάλλον. Στο Ανατολικό Ρωμαϊκό Κράτος (στο Βυζάντιο) δεν είχαμε σκοτεινό μεσαίωνα’ τα περί σκοτεινού μεσαίωνα αφορούν τούς χώρους στους οποίους κυριαρχούσαν οι Φράγκοι. Σε σχέση, όμως, με την αρχαιότητα και τον 16ο και 17ο μ.Χ αιώνα είχαμε μιά επιβράδυνση…”
