Δεν τείνει να υποκαταστήσει μόνο τη Bουλή η τηλεόραση και να γίνει το μοναδικό πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης (ενός ξεθυμασμένου ομοιώματός της δηλαδή). Bουλιμική καθώς είναι (πώς αλλιώς, όταν τόσα κανάλια λειτουργούν σε εικοσιτετράωρη βάση, ενώ η καθαυτό παραγωγή τους με το ζόρι θα κάλυπτε ένα οχτάωρο, σε ορισμένα δε ούτε καν ένα τρίωρο;), δεν της αρκεί ο επικοινωνιακός της ρόλος αλλά επιζητεί να γίνει η ίδια πλήρης κοινωνία στη θέση της κοινωνίας· δεν της αρκεί να είναι καταγραφέας κοινωνικών συμβάντων αλλά επιζητεί να γίνει και παραγωγός τους, κι όχι από ανιδιοτελές ενδιαφέρον παρά από τον ανίατο καημό της θεαματικότητας. Eπιζητεί δηλαδή να υποκαταστήσει τα συνδικάτα, τα κόμματα, τις πολιτικές ενώσεις, τους ποικιλώνυμους συλλόγους, όλους τέλος πάντων τους «πληθυντικούς» σχηματισμούς διά των οποίων το άτομο και οι ομάδες διεκδικούν τα δικαιώματά τους (και οι οποίοι, κακά τα ψέματα, στην πλειονότητά τους εμφανίζονται ήδη ενδοτικοί, αν όχι εκμαυλισμένοι).
Διαβάστε περισσότερα »
Τηλεόραση: Φαίνομαι, άρα υπάρχω (Παντελής Μπουκάλας)
Δημοσιεύθηκε στις 18 Ιανουαρίου, 2006
Τα τηλεοπτικά ‘παράθυρα’ μας φτύνουν (Π. Μ. Σωτήρχος)
Δημοσιεύθηκε στις 18 Ιανουαρίου, 2006
Να κάνουν ‘παθητική αντίσταση’ οι τηλεθεατές !
Επιστροφή στην εποχή της… βραδύτητας (Απόσπασμα άρθρου) (Γιάννης Ελαφρός)
Δημοσιεύθηκε στις 18 Ιανουαρίου, 2006
“…Πού χάθηκε η εμπειρία ενός αργόσυρτου γεύματος, πλούσιου σε γεύση και σε συζήτηση; Πώς ηττήθηκε η κριτική σκέψη και ο αναστοχασμός από τον όγκο των ταχύτατα διακινούμενων πληροφοριών; Γιατί «δεν υπάρχει χρόνος» για να διαβάσουμε ποίηση ή να ονειρευτούμε με τα μάτια ανοικτά; Πώς καταντήσαμε αιχμάλωτοι του ιλίγγου της ταχύτητας;…”
Ο θάνατος της οικειότητας (THE GUARDIAN)
Δημοσιεύθηκε στις 18 Ιανουαρίου, 2006
Eίναι εδραιωμένη στην κοινωνία μας η πεποίθηση ότι η αλλαγή είναι συνώνυμη με την πρόοδο. Oι κυβερνήσεις επανειλημμένα το διακηρύσσουν και πολλοί άνθρωποι φαίνεται να το ενστερνίζονται ως φιλοσοφία ζωής. Πρόκειται, βέβαια, για ανοησία. H αλλαγή δεν είναι πάντα καλή. Kαι οι πρόσφατες έρευνες που δείχνουν ότι είμαστε λιγότερο ευτυχισμένοι απ’ ό,τι στο παρελθόν υποδηλώνουν μια βαθύτερη δυσφορία στην καρδιά της δυτικής κοινωνίας…
Αναζητώντας ευσπλαχνία (Απόστολος Παπαδημητρίου – ΚΟΖΑΝΗ)
Δημοσιεύθηκε στις 18 Ιανουαρίου, 2006
“…Τις μέρες αυτές δείξαμε πως η ευσπλαχνία δεν μας έχει εγκαταλείψει εντελώς. Ας την καλλιεργήσουμε και ας διατηρήσουμε στον ορίζοντά μας τον πλησίον που τόσο απόμακρος φαίνεται τηρούμενος μέσα από την παραμορφωτική διόπτρα του εγωισμού μας.”
