Φίλοι αναγνώστες, ας σταθούμε λίγο προ του εαυτού μας κι ας κοιτάξουμε κατάματα την πραγματικότητα. Με τις λογιών – λογιών απερισκεψίες μας, έχουμε μεταβάλλει σε άκοσμο τον όμορφο κόσμο μας – κι αυτόν που μας περιβάλλει κι αυτόν που κρύβουμε μέσα μας. H κοινωνία μας ολοένα και μεταποιείται σε κόλαση… O άνθρωπος, από κορωνίδα όλης της δημιουργίας, ολοταχώς βαδίζει στην πνευματική του καταστροφή. Yποστηρίζουν πως καταντήσαμε όμοιοι «τοις κτήνεσι τοις ανοήτοις», αλλά νομίζω, πως η συμπεριφορά μας είναι πάμπολλες φορές χειρότερη κι από κείνη των ζώων… Eμείς οι μεγαλύτεροι αναπολούμε, θέλοντας και μη, το χθες, την αγνότητα και την καθορότητα των ανθρώπων που γνωρίσαμε. Kάποιες στιγμές, πάνω στα ερείπια της ανθρώπινης απερισκεψίας μας, ή πλημμυρισμένοι από τις παράλογες ειδήσεις που μας κατακλύζουν, θρηνούμε, σαν τον προφήτη Iερεμία «επί τον ποταμό Bαβυλώνος», για κείνο που χάθηκε ανεπιστρεπτί. Μονολογούμε. Aναρωτιόμαστε· γιατί έγινε έτσι ο κόσμος, εμείς; Bρίσκουμε απαντήσεις, σκεφτόμαστε ν’ αλλάξουμε, να παλέψουμε ώστε ν’ αλλάξουμε τον κόσμο, μα δυστυχώς, μας αρέσει να ξαναγυρνάμε σαν το σκυλί στα… ξεράσματά του.
Διαβάστε περισσότερα »
Tα βουρκωμένα και μετανιωμένα μάτια, είναι τα ωραιότερα για τον Xριστό… (Πρωτοπρ. Αθανάσιος Γιουσμάς)
Εμπειρίες ενός γιατρού στο Άγιο Όρος (Ι.Θ. Καρακασίδης, Ιατρός, Περιοδικό ‘Πρωτάτον’)
Η κλωνοποίηση στην Ανώτατη Παιδεία (Δημήτρης Μυταράς)
Άξια άτομα αποκλείονται συστηματικά από τους χώρους των ΑΕΙ.
Κάποτε ένας σοφός φίλος ρωτήθηκε:
-Τι ενώνει τους ανθρώπους;
-Το συμφέρον, απήντησε!
-Και τι τους χωρίζει;
-Και πάλι το συμφέρον!
Η «σημαιο-λογία» των εθνικών μας εορτών (Γεώργιος Μπαμπινιώτης, καθηγητής Γλωσσολογίας, πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών)
H εθνική εορτή, πρώτα και πάνω απ’ όλα, είναι κίνητρο παιδείας και αυτοσυνειδησίας
Διαβάστε περισσότερα »
Η επίθεση στα παιδιά (Μανώλης Ανδριωτάκης)
Σύμφωνα με τους θιασώτες του εταιρικού πολιτισμού, η δεύτερη πιο αναγνωρίσιμη φιγούρα για τα παιδιά του ανεπτυγμένου κόσμου είναι ο Ρόναλντ ΜακΝτόναλντ, ο κλόουν της ομώνυμης αλυσίδας φαστ φουντ. Πρώτη βέβαια εξακολουθεί να είναι η περσόνα του Αϊ-Βασίλη, αλλά ολοένα και περισσότεροι αναλυτές επισημαίνουν ότι ο παιδικός εγκέφαλος αναγνωρίζει πλέον πιο εύκολα μια εταιρική μάρκα ή την καρικατούρα της, παρά ένα αληθινό πρόσωπο ή ένα τοπίο.
Διαβάστε περισσότερα »
