157 Έλληνες Πανεπιστημιακοί και διακεκριμένοι επιστήμονες απέστειλαν επιστολή στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και εκφράζουν στον κ. Κάρολο Παπούλια την ανησυχία τους για την πορεία των εθνικών μας θεμάτων.
Διαβάστε την επιστολή πατώντας εδώ
Ανοιχτή Επιστολή στον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια
Δημοσιεύθηκε στις 18 Ιανουαρίου, 2006
Διλήμματα που αφορούν την καθημερινή ζωή (Λίνα Γιαννάρου)
Δημοσιεύθηκε στις 18 Ιανουαρίου, 2006
Εκκοσμίκευση ή πνευματικότητα στη ζωή της Εκκλησίας;
Μπορεί ο δημοσιογράφος να αποφαίνεται για την ενοχή ή την αθωότητα κάποιου;
Η τηλεόραση καταγράφει ή εκμεταλλεύεται τον ανθρώπινο πόνο;
Βιολογικό εισαγόμενο ή συμβατικό εγχώριο προϊόν;
Φθηνό βιομηχανοποιημένο ή ακριβό χειροποίητο προϊόν;
Με ή χωρίς οικιακή βοηθό;
Η εξοχική κατοικία είναι πολυτέλεια ή ανάγκη;
Μία δουλειά και ελεύθερος χρόνος ή δύο δουλειές και υψηλότερο επίπεδο διαβίωσης;
Αντιρρησίες μνήμης (Μαριάννα Τζιαντζή)
Δημοσιεύθηκε στις 18 Ιανουαρίου, 2006
Συσσωρεύουμε πληροφορίες χωρίς να τις διαλέγουμε. Αυτές μας διαλέγουν, μας πολιορκούν και μας κυριεύουν…
Εθνική σαχλαμάρα blues (Νίκος Ξυδάκης)
Δημοσιεύθηκε στις 18 Ιανουαρίου, 2006
Hταν και πάλι Μάιος. Οταν μια κάποια Ελλάδα λαχάνιαζε πίσω από τον Sakis, και ο Οικουμενικός τον υποδεχόταν μαζί με τον Psinakis, κι άναβαν τα κινητά, και μικροθρήνος για την τριτιά, όπου μια πτωχή, μια Ουκρανή, μια Ρουσλάνα–κάτι, τσαλάκωνε τον εθνικό μας τεκνό και μάς έπαιρνε τη βλακομπουκιά από το χάσκον στόμα. Τι ματαίωση… Δεν βαριέσαι, η δήμαρχος Αθηναίων υποδέχθηκε τον ηττημένο αθλητή σαν νομπελίστα, χαλάλι του, έδωσε τον αγώνα τον καλό, με έναν παιάνα Shake it, με ένα West Side Δελφινάριο, και έπεσε ενδόξως παρά τω Βοσπόρω. Αυτή είναι η Ελλάδα – που θα έλεγε και ο Αλλος. Κι αυτά είναι τα πρότυπα για τις νεότερες γενιές: ποπάκια, ημίγυμνες γλαστρίτσες, παικτρόνια με καπελάκι του σπόνσορα, ατσίδες με κάμπριο.
Ο παντοδύναμος και ο Μεγαλοδύναμος (Παντελής Μπουκάλας)
Δημοσιεύθηκε στις 18 Ιανουαρίου, 2006
"Eνας πολιτικός ηγεμόνας που θεωρεί αναλώσιμους λαούς ολόκληρους, λαούς «παρίες», σύμφωνα με την ισχύουσα πλανηταρχική ορολογία, οι οποίοι ζουν σε «κακοποιά κράτη». O κυνισμός τού μόνου Yπερδύναμου, άραγε, που αισθάνεται ότι δεν έχει να δώσει λογαριασμό σε κανέναν (ίσως μόνο στον μεγαλοδύναμο Θεό, αλλά κι αυτόν ακόμα τον έχει ζέψει στο άρμα του); H πεποίθησή του ότι η πολιτική ισχύς μεταφράζεται αυτόματα σε ηθική υπεροχή, η δε στρατιωτική υπεροπλία σε πνευματική ανωτερότητα;"
Διαβάστε περισσότερα »
