Καὶ πάλιν εἰς τὶς ἡμέρες μας, πολὺς ὁ λόγος γιὰ κάποιαν «λειτουργικὴν ἀναγέννησιν». Δὲν γνωρίζω ἂν ὁ ὅρος εἶναι ἀνεκτὸς ἀπὸ ὀρθοδόξου πλευρᾶς, φαίνεται ὅμως σαφῶς ὅτι νοηματοδοτεῖται ἀπὸ τὴν λειτουργικὴν κίνησιν τῆς Δύσεως, ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τοῦ Λ. Μπωντουαὶν (dom. L. Beauduin) καὶ τῶν μαθητῶν του, ἴσως ἐλαφρῶς ἐπεξεργασμένες ἀπὸ τὴν σύγχρονον φιλοσοφίαν καὶ τὶς κοινωνικὲς ἀνάγκες, ἐφ’ ὅσον ἀπὸ τότε ἐπέρασαν ἤδη πενήντα περίπου χρόνια. Βεβαίως τὸ αἴτημα τῆς «λειτουργικῆς ἀναγεννήσεως» δὲν προέρχεται μόνον ἀπὸ τὴν Δύσιν, συνδέεται ὅμως πάντοτε μὲ τραγικὰ πρόσωπα τῆς ἐκκλησιαστικῆς μας ἱστορίας· ἀνθρώπους, ὁποὺ διέκριναν τὴν παρακμὴν τῆς Λατρείας εἰς τὴν ἐποχήν τους καὶ ἠθέλησαν νὰ ἐργασθοῦν γιὰ τὴν ἀνύψωσίν της. Ὅμως, μὲ τὴν αὐτοπεποίθησιν ὅπου τους διέκρινε, προχώρησαν μὲ τὸ ἰδικόν τους βῆμα, μὲ τὴν ἰδικήν τους συμβολήν, ὤρυξαν ἑαυτοῖς «φρέαρ συντετριμμένον», χαλκεύοντες ἔτσι, ἀσυναισθήτως ἴσως, πληρέστερα τὴν ἀρξαμένην ἀποσύνθεσιν.

Διαβάστε περισσότερα »

Το θέμα αυτό, πρέπει να ομολογήσω, δεν μου είναι ευχάρι­στο. Γιατί αναπόφευκτα θίγονται πρόσωπα φιλικά, γνωστά, αξιόλογα. Αλλά αν σήμερα καταπιάνομαι μ’ αυτό το υπό συ­ζήτηση πρόβλημα, αυτό οφείλεται στην από καιρό ενόχληση, θα έλεγα, που υφίσταμαι, για να πω τη γνώμη μου δημοσίως. Γράφω δημοσίως, γιατί στις συζητήσεις μας εδώ, κυρίως με φοιτητές και διαφόρους θεολογούντες ή ενδιαφερομένους επι­στήμονες, δεν οκνώ να εκφράζω ελευθέρως τι φρονώ περί των λεγομένων νεορθοδόξων.
Θέτοντας το ερώτημα, αν όντως υπάρχουν νεορθόδοξοι, γί­νεται φανερόν, ότι αμφισβητώ την ύπαρξή τους και δέχομαι μια διάφορη ερμηνεία στο φαινόμενον αυτό. Δηλαδή δεν έχομε καμμιά νέα έκδοση Ορθοδοξίας ή συγκεκριμένους φορείς της. Απλώς διαπιστώνει κανείς συμπτώματα νοθείας στην ορθόδο­ξη Παράδοση από ωρισμένους θεολόγους χριστιανούς, είτε διδάσκοντες είτε παθητικά αποδεχομένους τις νοθείες.
Διαβάστε περισσότερα »