Η Εκκλησία μας, δε συμφωνεί με κάθε είδους μαγική τεχνική, δεδομένου ότι σ’ αυτές γίνεται μια καθαρή επίκληση των πονηρών πνευμάτων. Η Εκκλησία μας καταδικάζοντας απερίφραστα τη μαγεία, διακηρύττει πως όλες αυτές οι ενέργειες δηλώνουν έλλειψη πίστης στην Πρόνοια του Θεού, καθώς επίσης και στην παντοδυναμία Του.
Οι απόψεις Της και οι θέσεις Της δεν είναι αυθαίρετες ή προσωπικές, στηρίζονται στην Αγία Γραφή και στην Ιερή μας Παράδοση.
Διαβάστε περισσότερα »
Ο Χριστός είναι φως και η μαγεία σκότος (π. Αθανάσιος Γιουσμάς)
Δημοσιεύθηκε στις 7 Νοεμβρίου, 2006
Η Ορθόδοξη πίστη και η Μασωνία (Πρωτ. Βασίλειος Α. Γεωργόπουλος, Δρ. Θ.)
Δημοσιεύθηκε στις 4 Νοεμβρίου, 2006
Βασική τακτική διαφόρων ομάδων, κινήσεων, οργανώσεων κ. α όπου ο χαρακτήρας τους, οι διδασκαλίες και οι πρακτικές είναι απολύτως ασυμβίβαστες με την ορθόδοξη πίστη μας, είναι η προσπάθεια χειραγώγησης των ανθρώπων μέσω της παραπληροφόρησης. Τακτική η οποία κατ’ εξοχήν χρησιμοποιείται από τον Τεκτονισμό ή Μασωνία.
Μόνιμη επωδός των διαφόρων Τεκτόνων αποτελεί ο ισχυρισμός, ότι αποτελούν απλώς φιλοσοφική οργάνωση που αποβλέπει στην αναζήτηση της αλήθειας, στην κοινωνική και ατομική πρόοδο χωρίς να έχουν θρησκευτικό χαρακτήρα. Άποψη που προσπαθούν να τη διαδώσουν με κάθε πρόσφορο μέσο και σε κάθε ευκαιρία. Θεωρούν μάλιστα ότι μπορεί κάποιος να είναι ταυτοχρόνως και χριστιανός και Τέκτονας. Ισχύει όμως κάτι τέτοιο; Είναι δυνατόν κάποιος να είναι χριστιανός ορθόδοξος και ταυτοχρόνως να είναι και Μασώνος;
Διαβάστε περισσότερα »
Το πνευματικό κίνημα των Κολλυβάδων (Νικόλαος Ντανυλέβυτς, Φοιτητής Θεολογικής Ακαδημίας Μόσχας)
Δημοσιεύθηκε στις 2 Νοεμβρίου, 2006
Στην ιστορία του Αγίου Όρους αναφέρονται πολλές προσπάθειες των μοναχών του να εμβαθύνουν στο πνεύμα της Ορθοδοξίας, και μια από αυτές, ήταν η διδασκαλία του Ησυχασμού. Αλλά σιγά-σιγά αυτή η διδασκαλία της ησυχαστικής παραδόσεως φαίνεται να λησμονήθηκε. Από την πολύχρονη αφάνειά της, όμως, την έβγαλε και την ξαναζωντάνευσε ένα άλλο μοναχικό κίνημα, λιγότερο γνωστό, αλλά εξ ίσου σπουδαίο, σύμφωνα με τα αποτελέσματά του, το κίνημα των Κολλυβάδων. Το αντικείμενο του αγώνα τους ήταν η αναγέννηση της λειτουργικής και πνευματικής ζωής της Εκκλησίας και του ορθοδόξου λαού κατά τον ΙΗ’ αιώνα. Το κίνημα των Κολλυβάδων, ή όπως το ονομάζει ο Σέρβος αρχιμ. Αμφιλόχιος Ράντοβιτς, (νυν Μητροπολίτης Μαυροβουνίου), η “Φιλοκαλική αναγέννησις” , έδωσε την ορθόδοξη απάντηση στις απαιτήσεις και το πνεύμα της εποχής: στον Διαφωτισμό και τον δυτικό ορθολογισμό, δικαιώνοντας την γενική προσδοκία της αναγεννήσεως της ζωής της Εκκλησίας.
Διαβάστε περισσότερα »
Οι λαϊκοί στο διήγημα του Τσέχωφ: ”Ο Φοιτητής” (Ιερομόναχος Λεόντιος Κοζλώφ)
Δημοσιεύθηκε στις 1 Νοεμβρίου, 2006
Τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως εἶναι γνωστόν, ἀποτελεῖται ἀπὸ δυὸ ἀχώριστα μέρη: τὸν κλῆρο καὶ τὸν λαό, τὸ πρῶτο ἀπὸ τὰ ὁποῖα κατ’ ἐξοχὴν ἔχει τὸ δικαίωμα καὶ τὴν ὑποχρέωση νὰ κηρύττει καὶ νὰ ὁδηγεῖ τοὺς χριστιανοὺς πρὸς τὸν Θεό. Αὐτὸ ὅμως δὲν ἀποκλείει, ὅταν δὲν ὑπάρχει κοντὰ ἕνας καλὸς ἱερέας ἢ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ παρέμβει κάποιος ἱερωμένος, οἱ θεολογικὰ καὶ πνευματικὰ προχωρημένοι λαϊκοὶ νὰ διδάσκουν καὶ νὰ συμβάλλουν στὴν προσέγγιση τῶν ἄλλων μὲ τὸν Θεό. Καὶ ἀφοῦ ὅλοι μας, καὶ κληρικοί, καὶ λαϊκοί, ἔχουμε ἕνα σκοπό, πρέπει νὰ συνεργαζόμαστε ὅλοι μαζὶ μὲ ἀγάπη, ἡ ὁποία «πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει…» (Α΄ Κορ. ιγ΄, 7).
Θὰ ἤθελα νά σᾶς μεταφέρω ἕνα μικρό, ἀλλὰ πολὺ περιεκτικὸ διήγημα τοῦ Ἀντωνίου Τσέχωφ – ἑνὸς μεγάλου Ρώσσου συγγραφέως, ποὺ ἔζησε τὸ δεύτερο μισὸ τοῦ 19ου αἰῶνος. Ὀνομάζεται «Ὁ Φοιτητής». Δὲν ξέρω ἐὰν ὑπῆρχε ποτὲ κάποια νεοελληνικὴ μετάφραση αὐτοῦ τοῦ ἔργου, ἀλλὰ τὸ μετέφρασα καὶ ἐγώ. Ὁ Ρῶσσος διανοούμενος καὶ θεολόγος πρωθιερέας Σέργιος Μπουλγάκωφ ἔλεγε, γι’ αὐτὸ τὸ ἀριστούργημα τοῦ Τσέχωφ, ὅτι «εἶναι ἕνα πολυτιμότατο μαργαριτάρι, ποὺ σὲ τρεῖς σελίδες ἐμπεριέχει ἀπέραντα νοήματα». Καὶ ὁ ἴδιος ὁ συγγραφέας ἀγαποῦσε αὐτὸ τὸ διήγημα καὶ τὸ θεωροῦσε καλύτερο ἀπὸ πολλὰ ἄλλα μεγάλα ἔργα του. Ὅπως μνημονεύει ἕνας ἄλλος γνωστὸς Ρῶσσος λόγιος, συγγραφεὺς καὶ ποιητής, ὁ Ἰ. Ἀ. Μπούνιν, ὅταν κατηγοροῦσαν τὸν Τσέχωφ γιὰ πεσσιμισμό, ἐκεῖνος ἔλεγε: «Τί πεσσιμιστὴς εἶμαι ἐγώ; Ἀπὸ ὅλα τὰ ἔργα μου τὸ πιὸ ἀγαπημένο εἶναι τὸ διήγημα “Ὁ Φοιτητής”…». Λοιπόν, θά παρουσιάσω τὴν μετάφραση καὶ μετὰ θὰ κάνω λίγες παρατηρήσεις. Διαβάστε περισσότερα »
Αφιέρωση (Ν.Π.)
Δημοσιεύθηκε στις 31 Οκτωβρίου, 2006
Ξεκίνησα να γράφω αυτές τις γραμμές στα τέλη του Γενάρη του 2006. Μετά από μια κουβέντα με την Έλλη στο Μοναστηράκι. Μετά από πολλές κουβέντες σε σπίτια, σε δρόμους, σε σκαλιά, σε παγκάκια, σε εκκλησίες, σε ταβέρνες, σε πορείες, σε τρένα, σε συναυλίες και παραλίες. Με ανθρώπους διαφορετικούς, που υπήρξαν δώρο για μένα… Χαρούμενη και κλαμένη. ήρεμη και θυμωμένη. Ωστόσο πάντα ερωτευμένη και παθιασμένη. έτσι η προσπάθεια αυτή τελικά έγινε:
Διαβάστε περισσότερα »
