Ο αναγνώστης της ιστοσελίδας μας, καθηγητής κ. Ζυγογιάννης Νικόλαος από την Λαμία, Πρ. Πρόεδρος Πανελλ. Σ. Σαρακατσαναίων, είχε την καλοσύνη να μας αποστείλει ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του, σχετικό με την εξέλιξη του τρόπου ζωής των Σαρακατσαναίων μέσα στους αιώνες, το οποίο και δημοσιεύουμε σήμερα.
Διαβάστε περισσότερα »

Τα ελληνόπουλα είναι «πρωταθλητές» του παθητικού καπνίσματος, όπως κατέδειξε πρόσφατη έρευνα του Πανεπιστημίου Κρήτης, πράγμα που ανεβάζει κατακόρυφα τις πιθανότητες να υποφέρουν από καρδιαγγειακά νοσήματα και καρκίνους στην ενήλικη ζωή τους – ή ίσως και νωρίτερα…
Διαβάστε περισσότερα »

Το θέμα αυτό, πρέπει να ομολογήσω, δεν μου είναι ευχάρι­στο. Γιατί αναπόφευκτα θίγονται πρόσωπα φιλικά, γνωστά, αξιόλογα. Αλλά αν σήμερα καταπιάνομαι μ’ αυτό το υπό συ­ζήτηση πρόβλημα, αυτό οφείλεται στην από καιρό ενόχληση, θα έλεγα, που υφίσταμαι, για να πω τη γνώμη μου δημοσίως. Γράφω δημοσίως, γιατί στις συζητήσεις μας εδώ, κυρίως με φοιτητές και διαφόρους θεολογούντες ή ενδιαφερομένους επι­στήμονες, δεν οκνώ να εκφράζω ελευθέρως τι φρονώ περί των λεγομένων νεορθοδόξων.
Θέτοντας το ερώτημα, αν όντως υπάρχουν νεορθόδοξοι, γί­νεται φανερόν, ότι αμφισβητώ την ύπαρξή τους και δέχομαι μια διάφορη ερμηνεία στο φαινόμενον αυτό. Δηλαδή δεν έχομε καμμιά νέα έκδοση Ορθοδοξίας ή συγκεκριμένους φορείς της. Απλώς διαπιστώνει κανείς συμπτώματα νοθείας στην ορθόδο­ξη Παράδοση από ωρισμένους θεολόγους χριστιανούς, είτε διδάσκοντες είτε παθητικά αποδεχομένους τις νοθείες.
Διαβάστε περισσότερα »

Στο κείμενο αυτό επισημαίνεται ότι η Ορθόδοξος αυ­τοσυνειδησία δεν μας επιτρέπει να παρακάμπτωμε το γεγονός ότι η Ορθοδοξία δεν ημπορεί να συναποτελή μαζί με τον Δυτικό Χριστιανισμό μία ενιαία “χριστια­νική ταυτότητα”, αλλά αντιθέτως μας υποχρεώνει να τονίσωμε ότι η Ορθοδοξία είναι η λησμονημένη από την Ευρώπη πρωτογενής της Πίστις, η οποία πρέπει κά­ποτε να αποτελέση εκ νέου την χριστιανική της ταυτό­τητα.
Διαβάστε περισσότερα »

Γιὰ ὅ,τι καὶ ἂν κάμῃ ὁ σημερινὸς ἄνθρωπος, πιστεύει πὼς τὴν πρώτην θέσιν πρέπει νὰ ἔχῃ ἡ καλὴ εἰκόνα, ὁποὺ θὰ δοθῇ πρὸς τὰ ἔξω. Ὁποιαδήποτε πρᾶξις του κρίνεται ὄχι καθ’ ἑαυτήν, ἀλλ’ ἀπὸ τὴν ἐντύπωσιν ὁποὺ θὰ δημιουργήσῃ εἰς τὸ εὐρύτερον κοινόν. Ἔτσι, συχνά, κανεὶς λαμβάνει τούτην ἢ ἐκείνην τὴν ἀπόφασιν, ὄχι ἐπειδὴ ἔχει βεβαιωθῆ γιὰ τὴν ὀρθότητά της, ἀλλ’ ἐπειδὴ τὸν διακαιώνει ἢ ὄχι ἡ κοινὴ γνώμη.

Ἐδῶ καὶ πολλὲς δεκαετίες, τουλάχιστον, ἡ δημοτικότης καὶ ἡ ἀποδοχὴ τῆς κοινῆς γνώμης ἦσαν τὰ κριτήρια τῆς ρωμαιοκαθολικῆς ἐκκλησίας. Φαίνεται ὅμως ὅτι, εἰς τὶς ἡμέρες μας, ἡ ἀνευθυνότης τῶν κριτηρίων αὐτῶν ἄρχισε νὰ εἰσβάλῃ ἐντὸς τῶν πυλῶν τῆς ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Γι’ αὐτὸ καὶ διάφοροι «ἐκπρόσωποί» της ἀναζητοῦν σήμερα «νέους τρόπους» ἐκφράσεως τῆς Ἀληθείας, «νέους  τρόπους» προσεγγίσεως τῶν πιστῶν, μέσα ἀπὸ μία προσπάθεια, τῆς ὁποίας τὴν αἰχμὴν τοῦ δόρατος ἀποτελεῖ ἡ ὑποκριτικῶς ὀνομαζομένη «λειτουργικὴ ἀναγέννησις», γιὰ νὰ ἀποφευχθῇ τεχνηέντως ὁ κακόηχος μέν, ἀλλ’ ἀντικειμενικὸς ὅρος «λειτουργικὴ μεταρρύθμισις».

Διαβάστε περισσότερα »