Πολλοί απόλαυσαν το ματς της Τετάρτης στο Ολυμπιακό Στάδιο που ανέδειξε νικήτρια του Τσάμπιονς Λιγκ τη Μίλαν. Η χαρά του ποδοσφαίρου στο έπακρο και χωρίς δυσάρεστα επεισόδια να αμαυρώνουν την εικόνα. Πόσοι όμως από εμάς υποψιάζονται ότι και το ποδόσφαιρο έχει τη σκοτεινή του πλευρά; Πόσα ξέρουμε για τα μαρτύρια στα οποία υποβάλλονται τα σώματα των ποδοσφαιριστών, σώματα που συχνά αντιμετωπίζονται ως πανάκριβα εξαρτήματα σε έναν χορό δισεκατομμυρίων;
Διαβάστε περισσότερα »
Η σκοτεινή πλευρά της μπάλας (Α. ΓΑΛΔΑΔΑΣ)
Δημοσιεύθηκε στις 1 Ιουνίου, 2007
Γιατί οι άνθρωποι καπνίζουν; (Ελισσάβετ Κάλμπαρη, Ψυχολόγος)
Δημοσιεύθηκε στις 31 Μαΐου, 2007
Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καπνίσματος σήμερα Πέμπτη 31 Μαΐου με την Ελληνική Καρδιολογική Εταιρία να προειδοποιεί για τους κινδύνους του καπνίσματος.
Στη χώρα μας, το 42% των Ελλήνων είναι καπνιστές, με 20 χιλιάδες άτομα να χάνουν κάθε χρόνο τη ζωή τους, εξαιτίας νοσημάτων που συνδέονται με το τσιγάρο και άλλα χίλια, εξαιτίας του παθητικού καπνίσματος.
Ημερίδα διοργανώνουν το μεσημέρι στο Ζάππειο, το Υπουργείο Υγείας και η Ελληνική Αντικαπνιστική Εταιρία.
Ημερίδα διοργανώνουν το μεσημέρι στο Ζάππειο, το Υπουργείο Υγείας και η Ελληνική Αντικαπνιστική Εταιρία.
Σε συνέντευξη τύπου, ο πρώην υπουργός Υγείας, καθηγητής Κώστας Στεφανής μίλησε εκ βαθέων για την προσωπική του εμπειρία από τις συνέπειες του καπνίσματος, που του προκάλεσαν Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια, Καρδιοπάθεια και Καρκίνο των πνευμόνων. (flash.gr)
Ο διάλογος με παπικούς (π. Γεώργιος Μεταλληνός)
Δημοσιεύθηκε στις 31 Μαΐου, 2007
Ομιλία του π. Γ. Μεταλληνού που έγινε στα σεμινάρια Υποψηφίων Κατηχητών, το Σάββατο 5 Μαΐου 2007
Διαβάστε περισσότερα »
Η … Ομοιοπαθητική υπό το πρίσμα της Ιατρικής Επιστήμης (Αθανάσιος Αβραμίδης, Καρδιολόγος – Καθηγητής Παθολογίας Παν/μίου Αθηνών)
Δημοσιεύθηκε στις 30 Μαΐου, 2007
Ιδρυτής της Ομοιοπαθητικής θεωρείται ο Γερμανός ιατρός Samuel Hahnemann (1755 – 1843), από το Μέϊσεν της Σαξονίας, αν και, πολύ πριν από αυτόν, ο Stahl ήταν εκείνος ο οποίος υποστήριξε την πεποίθησή του, ότι: «η αρρώστια γιατρεύεται και εξαφανίζεται με φάρμακα, τα οποία μπορούν να προκαλέσουν μια παρόμοια διαταραχή, (Similia Simibiliis Curentur) και όχι με τα αντίθετα (Contraria Contrariis Curentur), που χρησιμοποιεί η κλασική ιατρική». Όχι δε μόνον, διότι: κατά τους μελετητές της Ομοιοπαθητικής, κάτι ανάλογο εμπεριείχετο στην τέχνη της μαγείας, με τον αρχαίο ινδό θεραπευτή να βασίζεται στην «ομοιοπαθητική μαγεία»˙ είναι επίσης διατυπωμένο από τον Ιπποκράτη στο «Περί τόπων των κατ’ άνθρωπον», από τον Κέλσιο, τον Πλίκο, τον Παράκελσο, τους αλχημιστές με την «Αρχή των Υπογραφών» και άλλους. Καθιερώθηκε όμως να θεωρείται ο Hahnemann ως ο ιδρυτής της, κυρίως ύστερα από το βιβλίο του «Organon der Rationallen Helkunde», το 1810 [1,3]. Στο βιβλίο του όμως «Όργανον της Θεραπευτικής Τέχνης», με τους 291 «αφορισμούς», (αφ.) ή «δόγματα» ή «κανόνες» ή «αρχές» ή «κώδικες», γίνεται αναφορά σε θεραπευτική μέθοδο απλώς, και όχι σε κάποιο διαφορετικό είδος ή ειδικότητα ιατρικής, πράγμα το οποίο δεν συνέχισαν οι μεταγενέστεροι.
(Εκδόσεις “Υπακοή”)
«Θεραπείες» μέσω τεχνών: Β΄ Χοροθεραπεία (Ελένη Ανδρουλάκη, Καθηγήτρια)
Δημοσιεύθηκε στις 29 Μαΐου, 2007
(Πηγή: ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΓΛΥΦΑΔΑΣ, ΠΡΩΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: “Παρακαταθήκη” Μάιος – Ιούνιος 2007)
Αναμφισβήτητη είναι η αξία της τέχνης που αποτελεί για τον άνθρωπο μέσο έκφρασης, επικοινωνίας και δημιουργίας. Παρά τις απόψεις των αρνητών της τέχνης, η μουσική, ο χορός, το θέατρο, η ζωγραφική έχουν τη θέση τους στη ζωή μας και μπορούν να αποτελέσουν εργαλεία καλλιέργειας, έκφρασης, ψυχαγωγίας, ανθρώπινης προσέγγισης. Στην Ορθόδοξη Εκκλησία χρησιμοποιείται η βυζαντινή μουσική και η αγιογραφία για να εκφράσει ο άνθρωπος τη λατρεία του προς το Θεό και την αγάπη του για τους Αγίους. Είναι όμως οι τέχνες θεραπευτικές; Και γιατί όλη αυτή η εμμονή για την «θεραπεία μέσω τεχνών» που έκανε την εμφάνισή της τον 20ο αιώνα; Δε μιλάμε πια για τη χρήση των τεχνών, αλλά για την απολυτοποίησή τους. Όπως επισημαίνεται σε έρευνα για το ρόλο των τεχνών σήμερα, «οι επιστήμονες, βασιζόμενοι σε εθνολογικές και ανθρωπολογικές μελέτες, ανακάλυψαν τις θεραπευτικές ιδιότητες της τέχνης και τις μεθόδευσαν για να αντιμετωπίζουν ψυχοσωματικά προβλήματα. Είναι μάγοι του 20ου αιώνα, που δεν χρησιμοποιούν βότανα, ξόρκια ή άλλου είδους γιατροσόφια, απλώς θέλουν να επαναφέρουν τη χαμένη μαγεία της τέχνης στους ανθρώπους της σύγχρονης ασφυκτικής πόλης, να τους μυήσουν στην τελετουργία της δημιουργίας». Ο λόγος για τη μουσικοθεραπεία, τη χοροθεραπεία, τη δραματοθεραπεία και την εικαστική θεραπεία (art therapy), γνωστές ως «θεραπείες μέσω των τεχνών», οι οποίες ορίζονται ως «μη ορθόδοξες μέθοδοι ψυχοθεραπείας», ως «εναλλακτικές ή ολιστικές θεραπείες», ως «νέοι δρόμοι στην ψυχοθεραπεία», «νέες θεραπείες». Ανήκουν στο ολιστικό μοντέλο υγείας, έχουν νεοεποχίτικα χαρακτηριστικά και διατείνονται ότι μπορούν να θεραπεύσουν. Οι ίδιοι οι «θεραπευτές μέσω τεχνών» φροντίζουν εξαρχής να διασαφηνίσουν ότι δεν ασχολούνται με την προσθήκη τέχνης στη θεραπεία, ούτε με την προσθήκη θεραπείας στην τέχνη, αλλά με μεθόδους που αποτελούν νέες συνθέσεις, ξεχωριστές οντότητες.
Διαβάστε περισσότερα »
