Και πάλι φέτος, βρισκόμαστε στην είσοδο του νέου χρόνου. Και πάλι στεκόμαστε στο κατώφλι της νέας χρονιάς, γεμάτοι ελπίδες και όνειρα για τις μέρες που θ’ ακολουθήσουν. Οι ευχές παίρνουν και δίδουν. «Χρόνια πολλά», «Καλή χρονιά», «Ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος». Κι όλος ο κόσμος περιμένει μία αλλαγή προς το καλύτερο. Με αφορμή τις ευχές αυτές και τις ελπίδες που έχει ο κόσμος για μία ευτυχισμένη νέα χρονιά, για μία χρονιά όλο χαρά, για μία χρονιά χωρίς θλίψεις και βάσανα, θα ήταν καλό σήμερα να προβληματιστούμε ποιο είναι πράγματι το νόημα της λέξεως ευτυχία. Πώς επιτυγχάνεται άραγε η ειρήνη, η ευφορία, η ψυχική ηρεμία, η αισιοδοξία, η συνεχής και αμείωτος χαρά; Και ποια πράγματι είναι η βαθύτερη έννοια των λέξεων αυτών, που τόσο συχνά τις χρησιμοποιούμε στις ευχές μας και τις έχουμε κάνει καραμέλα;
Διαβάστε περισσότερα »
Το νόημα της ευτυχίας (Αρχ. Μελέτιος Βαδραχάνης)
Δημοσιεύθηκε στις 31 Δεκεμβρίου, 2007
Γράμμα στον πιο ταπεινωμένο άγιο του σύγχρονου κόσμου (Μάρω Σιδέρη)
Δημοσιεύθηκε στις 29 Δεκεμβρίου, 2007
Καλέ μου Αγιε Βασίλη,
Μη σε παραπλανά η ηλικία μου: στην πραγματικότητα παραμένω το ίδιο παιδί που σου έστελνε τα ανορθόγραφα γράμματα για να ζητήσει κάποιο παιχνίδι από το μαγικό σου εργαστήρι και να φιξάρει το ραντεβού σας κάθε Πρωτοχρονιά. Είμαι το ίδιο παιδί που πίστευε ότι υπάρχεις ό,τι κι αν έλεγαν οι «ψιλιασμένοι» συμμαθητές της: Στον δικό μου κόσμο υπάρχεις, όσο υπάρχουν άνθρωποι που έχουν την ανάγκη μιας αγκαλιάς, μιας ευγενικής χειρονομίας, ή ενός χαμόγελου. Υπάρχεις κι ας προσπαθούν οι μεγάλοι να σε απομυθοποιήσουν στα μάτια των παιδιών. Πιστεύω μάλιστα ότι όλη αυτή η κρίση «αλήθειας» δεν είναι παρά βουτιά στην απανθρωπιά και στο ψέμα του εδώ και του τώρα: Πράγματι, δεν υπάρχεις για τον άνθρωπο που ζει χωρίς φιλοσοφική διάθεση, που διακρίνει την προσφορά μόνο σ’ ένα καλοτυλιγμένο μεγάλο κουτί με κόκκινους φιόγκους και που δεν έχει διάθεση να δώσει παρά μόνο εκεί όπου φτάνει το χρέος ή – χειρότερα- το συμφέρον του. Δεν υπάρχεις για τον άνθρωπο που δεν κάνει όνειρα, που δεν έχει οράματα που ταΐζει το σώμα του μα αφήνει την ψυχή και το πνεύμα του ατάιστα και κακοποιημένα. Δεν υπάρχεις για τον κακομοίρη μεμψίμοιρο απαισιόδοξο και γκρινιάρη άνθρωπο του 21ου αιώνα, για εκείνον που δεν θέλει να δώσει στο συνάνθρωπό του, όχι ένα ποτήρι νερό, μα ούτε ένα χαμόγελο καλημέρας.
Ξενιτειά (Aρχιεπίσκοπος Τιράνων, Δυρραχίου και Πάσης Αλβανίας Αναστάσιος)
Δημοσιεύθηκε στις 28 Δεκεμβρίου, 2007
Ο Λόγος του Θεού προσέλαβε την ανθρώπινη φύση και ενσωματώθηκε στην ανθρώπινη ιστορία. Αυτό το συγκλονιστικό Γεγονός γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα: Ο αιώνιος Θεός, «ο Ων, γέγονεν ο ουκ ην δι’ ημάς και μη εκστάς της φύσεως μετέσχε του ημετέρου φυράματος».
Παράλληλα όμως με το κεντρικό θεολογικό και ανθρωπολογικό του νόημα, το Γεγονός αυτό συνδέεται με επιμέρους χαρακτηριστικές λεπτομέρειες που φωτίζουν διάφορες πλευρές της ανθρώπινης ζωής, όπως η εμπειρία της ξενιτειάς. Στα πρώτα Του ήδη χρόνια ο Ιησούς Χριστός, η Παναγία Μητέρα Του και ο δίκαιος Ιωσήφ πήραν τον μακρύ δρόμο προς την Αίγυπτο (Ματθ. 2:14), θωρακισμένοι με απόλυτη εμπιστοσύνη στην πρόνοια και την προστασία του Θεού. Νήπιο λοιπόν ακόμη, ο Ιησούς έζησε ως ξένος σε ξένη χώρα. Συμμερίστηκε και αγίασε και αυτή τη μορφή ζωής, που αναρίθμητοι άνθρωποι βιώνουν μέχρι τις μέρες μας.
Οι γκουρού και ο Χριστός (Πρωτ. Βασίλειος Γεωργόπουλος, Δρ. Θ.)
Δημοσιεύθηκε στις 27 Δεκεμβρίου, 2007
Έκδοση
Ιεράς Μονής Αγίων Νηπίων, Πάνακτος Βοιωτίας
Ι.Μ. Θηβών και Λεβαδείας
Ιδιωτικός Ιησούς; (Παναγιώτης Ανδριόπουλος, Θεολόγος)
Δημοσιεύθηκε στις 26 Δεκεμβρίου, 2007
Όταν ο πρεσβύτης Συμεών δέχθηκε στις αγκάλες του τον Ιησού «βρέφος τεσσαρακονθήμερον», προφήτευσε ότι το παιδίον θα είναι «σημείον αντιλεγόμενον» (Λουκ. β’ 35). Η προφητεία του επαληθεύτηκε αμέσως, αν λάβει κανείς υπ’ όψιν του πώς αντιμετώπισε τον Ιησού ο Ισραήλ, αλλά επαληθεύεται έκτοτε συνεχώς και αδιαλείπτως ώς τις μέρες μας.
Ειδικά τα τελευταία χρόνια ο Ιησούς έχει επανέλθει με ορμή στο προσκήνιο της ανθρωπότητας, η οποία επαναδιατυπώνει, ουσιαστικά, το από αιώνων ερώτημα: Τι είναι ο Ιησούς; Η Εκκλησία αναγνωρίζει τον Χριστό ως Θεάνθρωπο, όμως ο σύγχρονος άνθρωπος δεν μπορεί να δεχθεί αυτή την «δογματική αλήθεια» και έχει αποδυθεί σ’ έναν απελπισμένο αγώνα εξανθρωπισμού του Ιησού.
Διαβάστε περισσότερα »
