Οι υπερβολές στη φυτοφαγία και τη σωματική άσκηση μπορούν να προκαλέσουν βλάβες στον οργανισμό
Η υγιεινή διατροφή δεν κάνει πάντοτε καλό! Πολλή φυτοφαγία, παντελής έλλειψη ζωικών τροφών ή λίπους, πολλή βιταμίνη Α, D, ή C και άλλες διατροφικές υπερβολές ή μονομέρειες μπορεί να βλάψουν σοβαρά την υγεία μας. «Υπάρχουν περιπτώσεις υπερβολών στην υγιεινή διατροφή, που συχνά συνιστώνται από τους λεγόμενους υγιεινιστές και δημιουργούν μεγάλα προβλήματα υγείας», λέει ο καθηγητής Προληπτικής Ιατρικής και Διατροφής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης κ. Αντώνης Καφάτος. «Έχουμε την περίπτωση παιδιού που εισήχθη στην Εντατική Μονάδα από τέτοιες ακραίες προσεγγίσεις».
Διαβάστε περισσότερα »
Η υγιεινή διατροφή κρύβει και κινδύνους (Μαίρη Κατσανοπούλου)
Δημοσιεύθηκε στις 8 Φεβρουαρίου, 2008
Τα παιδιά θύματα της σοουμπίζ (Μυρσίνη Κωστοπούλου, Ψυχολόγος)
Δημοσιεύθηκε στις 7 Φεβρουαρίου, 2008
Το φαινόμενο των «ενήλικων παιδιών» συχνά βρίσκεται στο επίκεντρο της ενασχόλησης της τηλεόρασης. Παρακολουθούμε εκπομπές αφιερωμένες σε μικρά παιδιά, στα ταλέντα, την πασαρέλα, τις χορευτικές τους ικανότητες. Αγόρια και κορίτσια προσχολικής έως και προεφηβικής, το πολύ, ηλικίας λικνίζονται σε ρυθμούς σάλσα, ντίσκο, λάτιν. Τα αγόρια φορούν κοστούμια αστραφτερά και σε ρόλο παρτενέρ χορευτικών, συνοδεύουν τα κορίτσια που είναι βαμμένα έντονα, φορούν ψηλά τακούνια, μίνι φούστες, κουνούν αισθησιακά το σώμα τους. Τίποτα να μη θυμίζει την αθωότητα και την αγνότητα της ηλικίας τους. Αν ο θεατής ξεχνούσε για μια στιγμή ότι οι πρωταγωνιστές είναι παιδιά, θα βρισκόταν αντιμέτωπος με ένα αισθησιακό θέαμα ενηλίκων.
«Βιο-αιρέσεις» με το μανδύα της οικολογίας (Ελένη Ανδρουλάκη)
Δημοσιεύθηκε στις 7 Φεβρουαρίου, 2008
(ΠΗΓΗ: Ιερά Μητρόπολη Γλυφάδας)
Οταν ο Θεός έβαλε τον άνθρωπο στον Παράδεισο, του έδωσε την εντολή να καλλιεργεί και να προστατεύει το περιβάλλον. «Και έλαβε Κύριος ο Θεός τον άνθρωπον, ον έπλασε, και έθετο αυτόν εν τω παραδείσω της τρυφής, εργάζεσθαι αυτόν και φυλάσσειν». Ποιός θα μπορούσε να είναι αντίθετος με την προστασία του περιβάλλοντος και την οικολογική ευαισθησία, όταν αυτή είναι όντως οικολογική ευαισθησία; Ποιός θα μπορούσε να αρνηθεί το απλό, το φυσικό, το οικολογικό; Αλλά και ποιός ευφυής άνθρωπος θα μπορούσε να δεχτεί μπλεγμένες φιλοσοφίες ενδεδυμένες με το μανδύα του «φυσικού, του βιολογικού, του οικολογικού»;
Οταν ο Θεός έβαλε τον άνθρωπο στον Παράδεισο, του έδωσε την εντολή να καλλιεργεί και να προστατεύει το περιβάλλον. «Και έλαβε Κύριος ο Θεός τον άνθρωπον, ον έπλασε, και έθετο αυτόν εν τω παραδείσω της τρυφής, εργάζεσθαι αυτόν και φυλάσσειν». Ποιός θα μπορούσε να είναι αντίθετος με την προστασία του περιβάλλοντος και την οικολογική ευαισθησία, όταν αυτή είναι όντως οικολογική ευαισθησία; Ποιός θα μπορούσε να αρνηθεί το απλό, το φυσικό, το οικολογικό; Αλλά και ποιός ευφυής άνθρωπος θα μπορούσε να δεχτεί μπλεγμένες φιλοσοφίες ενδεδυμένες με το μανδύα του «φυσικού, του βιολογικού, του οικολογικού»;
Το κείμενο της Ραβέννας και το πρωτείο του πάπα (Αρχιμ. Γεώργιος Καψάνης, Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους)
Δημοσιεύθηκε στις 5 Φεβρουαρίου, 2008
Στην Ι’ Συνέλευσί της στην Ραβέννα (Οκτώβριος 2007) η Διεθνής Μικτή Θεολογική Επιτροπή για τον Διάλογο Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών υποστηρίζει ότι έθεσε «σταθερόν έρεισμα δια μελλοντικήν συζήτησιν του ερωτήματος του πρωτείου επί του παγκοσμίου επιπέδου εν τη Εκκλησία» (Κείμενο της Ραβέννας παράγρ. 46) (1). Το «σταθερόν έρεισμα», όπως προκύπτει από τις 46 παραγράφους του ανωτέρω κειμένου, είναι η παραδοχή ότι κατά την πρώτη χιλιετία, πριν από το οριστικό σχίσμα του 1054, ο επίσκοπος της Ρώμης ανεγνωρίζετο πρώτος μεταξύ των πέντε πατριαρχών στο πλαίσιο της καλώς λειτουργούσης τότε συνοδικότητος. Προαγγέλλεται η περαιτέρω συζήτησις περί του Πρωτείου ως εξής: «Το ερώτημα περί του ρόλου του επισκόπου Ρώμης εν τη κοινωνία πασών των εκκλησιών παραμένει προς μελέτην εις μεγαλύτερον βάθος. Ποία είναι η συγκεκριμένη λειτουργία του επισκόπου “της πρώτης καθέδρας” εν μια εκκλησιολογία κοινωνίας και υπό το πρίσμα όσων περί συνοδικότητος και αυθεντίας έχομεν αναφέρει εν τω παρόντι εγγράφω; Πώς θα ήτο δέον να νοήται και να βιούται η διδασκαλία της πρώτης και της δευτέρας βατικανής συνόδου επί του παγκοσμίου πρωτείου υπό το φώς της εκκλησιακής πρακτικής κατά την πρώτην χιλιετίαν; Ταύτα είναι κρίσιμα ερωτήματα δια τον ημέτερον διάλογον και δια τας ημετέρας ελπίδας περί αποκαταστάσεως της πλήρους μεταξύ ημών κοινωνίας» (παράγρ. 45).
Η σοβαρότης του θέματος είναι προφανής. Πού προβλέπεται να καταλήξη ο διάλογος; Η εκτίμησις του διεθνούς Τύπου (Le Figaro 15/11/2007, The Times 16/11/2007), κυρίως όμως του ιταλικού, είναι ότι τα πράγματα οδηγούνται προς ένωσι των Εκκλησιών με αναγνώρισι του παπικού Πρωτείου επί θυσία ενδεχομένως κάποιων προνομίων του Πάπα. Η Δύσις με συγκρατημένη αισιοδοξία περιμένει την ένωσι Ρωμαιοκαθολικών και Ορθοδόξων επί τη βάσει της αρξαμένης συμφωνίας. Στην καθ’ ημάς Ορθόδοξο Ανατολή υπάρχει επιφυλακτικότης και αγωνία. Διερωτάται ο πιστός λαός: Θα διαφυλαχθή άραγε ανόθευτος η Ορθόδοξος Πίστις;
Διαβάστε περισσότερα »
+ Γερόντισσα Φωτεινή – «Αρεστή γαρ ην Κυρίω η ψυχή αυτής» (Σοφ. Σολ. δ , 14)
Δημοσιεύθηκε στις 5 Φεβρουαρίου, 2008
Η μακαριστή Γερόντισσα Φωτεινή, η Καθηγουμένη της Ιεράς Μονής Γενεθλίου της Θεοτόκου (Πελαγίας), κατά κόσμον Ντέμου Χαρούλα, γεννήθηκε στις 17 Ιανουαρίου του σωτηρίου έτους 1954, ημέρα Κυριακή στο ορεινό χωριό Καστανέα Κονίτσης.
