Στις μέρες μας, μα κι εδώ και πολλά χρόνια, φάνηκαν τα πρώτα σημάδια καταστροφής του πλανήτη μας, του οικοσυστήματός του, μα και της περιβάλλουσας ατμόσφαιρας. Προφητικά, διάφοροι Επιστήμονες και πρωτοπόροι του Πνεύματος και της Τέχνης είχαν προβλέψει τα όσα θα επακολουθούσαν και ζούμε σήμερα. Ο μεγάλος συγγραφέας Όργουελ περιέγραψε, χρόνια πριν, με «ζωντανές» σκηνές, την επερχόμενη απειλή. Η Επιστήμη, με παρατηρήσεις και πειράματα, μετρήσεις και συγκρίσεις κατέγραφε την κατάσταση, κατέθετε επιχειρήματα, και μας προειδοποιούσε να αλλάξουμε ρότα, και να γίνεται τόσο καλύτερη διαχείριση του φυσικού πλούτου της γης, των αποβλήτων μας, γενικά, όσο και της χρήσης των πηγών Ενέργειας. Κάποιοι, ειδικοί και μη, αντελήφθησαν την κατάσταση και συμμορφώθηκαν ή πήραν τα κατάλληλα μέτρα, αναλόγως. Δυστυχώς, όμως, όχι τόσο δραστικά, κι όχι απ’ όλους, με πρώτη την υπερδύναμη των Η.Π.Α, χώρα η οποία, εκτός όλων των άλλων δεινών που επιφέρει, δεν συμφώνησε, αν και παράγει τη μεγαλύτερη ποσότητα χημικών και βιομηχανικών αποβλήτων, στον Κόσμο.
Αυτό, όμως, που δεν προέβλεψε κανείς, ειδικός και μη, είναι η ερημιά που περιβάλλει το σημερινό άνθρωπο. Κι ακόμα πιο τραγικό είναι το γεγονός πως εμείς οι ίδιοι δεν έχουμε συνειδητοποιήσει την κατάσταση αυτήν.
Διαβάστε περισσότερα »
Η ερήμωση του πλανήτη – ορατή απειλή. Η ερήμωση του ανθρώπου – αόρατη (Νίκος Μπατσικανής, Λογοτέχνης)
Ένα κείμενο περί Εξομολογήσεως
Από το βιβλίο “Οι περιπέτειες ενός προσκυνητού” σελ. 165, εκδ. Παπαδημητρίου.
Διαβάστε περισσότερα »
Εμπειρίες της Χάριτος του Θεού (Αρχ. Γεώργιος Καψάνης, Καθηγούμενος Ι. Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους)
Ιερά Μονή Οσίου Γρηγορίου
«Ένα δώρο η ζωή, μα συχνά το ξεχνάω…» (Χαράλαμπος Χωραΐτης, Φοιτητής Θεολογικής)
«Όλα είναι ίδια μα δεν μοιάζουν πια με συνήθεια»
Διαβάστε περισσότερα »
Παγκοσμιοποίηση και Οικουμενικότητα (Οσιολογ. Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης)
Από τη συνεχή ετεροπαρατήρηση ας επιστρέψουμε στη γενναία αυτοπαρατήρηση κι απαραίτητη αυτογνωσία. Το σεριάνισμα και το κουτσομπολιό κουράζουν και ξεχνάμε τα όρια και τα μέτρα μας, τις δυνατότητες και τις εφέσεις μας, τον πλούτο της πίστης μας, της γλώσσας μας, της παράδοσής μας. Ζούμε και υπάρχουμε για να θυμόμαστε. Δεν μπορούν να μας περιορίσουν τη μνήμη. Η Ελληνορθόδοξη ταυτότητά μας δεν παραχαράσσεται εύκολα. Μη μαγνητιζόμαστε πρόχειρα από τη σκουριά. Να σεβαστούμε την υγεία του παρελθόντος μας. Οι δαιμονοκίνητες ιδέες αποχρωματισμού, αποιεροποιήσεως και αποορθοδοξοποιήσεως της αγιότεκνης, αγιοτρόφου, μαρτυροστόλιστης και ηρωότεκνης Ελλάδας δεν θ’ αφήσουμε να επικρατήσουν, παραμένοντας πεισματικά «οπισθοδρομικοί», δηλαδή πνευματικά γενναίοι. Αυτή η υπεροχή δεν είναι υπερηφάνεια, αλλά αξιοπρεπής αυτογνωσία και ίαση, που προήλθε από βαθειά περισυλλογή, άσκηση και δέηση.
Διαβάστε περισσότερα »
