Εισαγωγή
α) Η σημασία του όρου «Κοινωνικό πρόβλημα»
β) Σημασία του όρου «Πατέρες της Εκκλησίας»
γ) Η στάση των Πατέρων έναντι των κοινωνικών προβλημάτων
1. Πλούτος και ιδιοκτησία
α) Η ιδιοκτησία στους αρχαίους λαούς (Έλληνες – Ρωμαίους – Ιουδαίους)
β) Η ιδιοκτησία και ο πλούτος στη Χριστιανική διδασκαλία
γ) Η στάση των Πατέρων έναντι της ιδιοκτησίας και του πλούτου
2. Το πρόβλημα της δουλείας
α) Η δουλεία στην αρχαιότητα (Έλληνες – Ρωμαίοι – Ιουδαίοι)
β) Η δουλεία στον Χριστιανισμό
γ) Η στάση και οι απόψεις των Πατέρων έναντι της δουλείας
3. Πόλεμος – Ειρήνη
α) Το πρόβλημα του πολέμου σε παγκόσμια κλίμακα
β) Η ειρήνη και ο πόλεμος στην διδασκαλία του Χριστιανισμού
γ) Οι Πατέρες έναντι του πολέμου και της ειρήνης
Επίλογος
Διαβάστε περισσότερα »
Κοινωνικά προβλήματα κατά τους Πατέρες της Εκκλησίας: πλούτος, δουλεία, πόλεμος-ειρήνη (Παυλίνα Δούζη)
Προσηλυτιστικές εκδηλώσεις νεοπροτεσταντικής οργάνωσης (Γραφείου Τύπου Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος)
Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης 1924-1994 (Νικόλαος Δ. Ζουρνατζόγλου, Επισμηναγός ε.α.)
Ορθοδοξία: Η Μεγαλομάρτυς του Χριστού (Φώτης Κόντογλου)
Η Εκκλησία είναι το σώμα του Χριστού κι απαρτίζεται από όσους ανθρώπους πιστεύουνε σ’ Αυτόν ορθά κι αληθινά όπως εδίδαξε Εκείνος.
Η Ορθόδοξος Εκκλησία είναι «η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία», όπως λέγει το Σύμβολον της Πίστεως. Λέγει «Μία», που θα πη πως δεν υπάρχουν άλλες Εκκλησίες. Κι αυτή η Μία Εκκλησία είναι η Ορθόδοξος. Οι άλλες που παρουσιάζονται σαν Εκκλησίες δεν είναι εκκλησίες, αλλά είναι αιρέσεις. Η Ορθόδοξος Εκκλησία είναι η μόνη που κράτησε έως σήμερα όσα παρέλαβε από τους Αποστόλους κι από τους διαδόχους των, τους αγίους Πατέρας. Η Παπική, η Προτεσταντική κι οι άλλες, μικρότερες, λεγόμενες Εκκλησίες, δεν κρατήσαμε ανάλλαχτα όσα παραλάβανε από καταβολής της Χριστιανικής Εκκλησίας, αλλά τα αλλάξανε, κατά τις γνώμες και κατά τα θελήματα των ανθρώπων, και γι’ αυτό σήμερα είναι παραμορφωμένες, σε πολλά μάλιστα σε τέτοιο σημείο που να αναρωτιέται κανείς τι σχέση έχουνε με τη διδασκαλία του Χριστού ορισμένα πράγματα που διδάσκουνε και κάνουνε. Κατεβάσανε τη θεϊκή διδασκαλία στα μέτρα του αμαρτωλού ανθρώπου, με τις μικρότητες του, με τις μωροφιλοδοξίες του, με τα συμφέροντα του, με τους φυλετικούς εγωισμούς του. Μ’ αυτό τον τρόπο, αυτές οι λεγόμενες Εκκλησίες καταντήσανε σαν συστήματα εγκόσμια, όπως όλα τ’ άλλα που αποβλέπουνε σε εγκόσμιες σκοπιμότητες, πολλές φορές με τον πιο αποκρουστικό και σατανικό τρόπο, τόσο, που αντί να τραβούνε προς τον Χριστό τις ψυχές που διψάνε τη σωτηρία, τα απολωλότα αυτά πρόβατα, τα διώχνουνε και τα ρίχνουνε στην αθεΐα και στην αδιαφορία για την ψυχή τους, όπως κάνανε οι Φαρισαίοι, που γι’ αυτούς είπε ο Κύριος, ωργισμένος: «Αλλοίμονο σας, Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, γιατί κλείνετε τη Βασιλεία των Ουρανών (τη σωτηρία) μπροστά στους ανθρώπους. Επειδή, μήτε εσείς οι ίδιοι μπαίνετε μέσα, μήτε τους άλλους αφήνετε να μπουν». (Ματθ. κ.γ’ 14).
Διαβάστε περισσότερα »
Το πολιτικό πρόβλημα του νέου Ελληνισμού (π. Γεώργιος Δ. Μεταλληνός, τ. Κοσμήτορας Θεολ. Σχολής Παν/μίου Αθηνών)
Η θεμελίωση






