Είναι αμφίβολο αν υπάρχει έστω και ένας Έλληνας που να μην πιστεύει ότι οι δημοσκοπήσεις είναι ένα «πιάτο» α λα καρτ. Που να μη διορεί ότι οι αφανείς ιερείς στον ναό της δημοκρατίας είναι οι εμπειρογνώμονες της πολιτικής επικοινωνίας, της πολιτικής ψυχολογίας, της κοινωνικής ψυχολογίας, της πολιτικής κοινωνιολογίας, οι ειδήμονες των δημοσκοπήσεων, που φιλοτεχνούν την εικόνα των πολιτικών και το εκλογικό αποτέλεσμα. Ωστόσο, οι δημοσκοπήσεις συνεχίζουν να ασκούν τον ρυθμιστικό τους ρόλο. Οι πολιτικοί συνεχίζουν να τροποποιούν αποφάσεις που πηγαίνουν κόντρα στο πλειοψηφικό ρεύμα, αποφεύγοντας να εφαρμόσουν ιδέες, σχέδια, λύσεις που λόγω θέσης είναι υποχρεωμένοι να γεννούν.
Διαβάστε περισσότερα »
Μας βομβαρδίζουν σαν εμπορική διαφήμιση (Τασούλα Καραϊσκάκη)
Ο Α. Σολζενίτσιν και το ψέμα (μοναχός Μωυσής, αγιορείτης)
Πριν από 50 ημέρες απεβίωσε στη Μόσχα ο Αλέξανδρος Σολζενίτσιν σε ηλικία 90 ετών. Είχε γεννηθεί στον Καύκασο και είχε σπουδάσει φυσικομαθηματικά
Διαβάστε περισσότερα »
H γαστριμαργία (Jean Claude Larchet)
Η γαστριμαργία είναι δυνατόν να οριστεί ως αναζήτηση της ηδονής του εσθίειν, με άλλα λόγια ως επιθυμία του εσθίειν για την ηδονή, ή ακόμη και αρνητικά σε σχέση με την αρετή, της οποίας συνιστά την άρνηση, δηλαδή ακράτεια του στόματος και της κοιλίας.
Το συγκεκριμένο πάθος εμφανίζει δύο κύριες μορφές: μπορεί ν’ αποβλέπει κατά βάση στην ποιότητα των τροφών, οπότε πρόκειται για την αναζήτηση εύγευστων και εκλεκτών εδεσμάτων, και την επιθυμία τα εδέσματα να προετοιμάζονται επιμελώς· μπορεί ν’ αποβλέπει κυρίως στην ποσότητα των εδεσμάτων και τότε πρόκειται για επιθυμία να τρώγει κάποιος πολύ. Στην πρώτη περίπτωση είναι η ηδονή του στόματος και της γεύσης το κατεξοχήν ζητούμενο και επιθυμητό στη δεύτερη περίπτωση πρόκειται γενικά για την ηδονή της κοιλίας και των οργάνων της πέψης. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις υπάρχει αναζήτηση ενός συγκεκριμένου τύπου σωματικής ηδονής· να γιατί η γαστριμαργία μπορεί να ταξινομηθεί μεταξύ των «παθών του σώματος».
Διαβάστε περισσότερα »
Νεοεποχίτικες Εκπλήξεις (‘Παρακαταθήκη’, τ. 52, 53)
Οι κρυφοί αιρετικοί και ο αποστεωμένος ορθολογισμός (Φώτης Κόντογλου)
Σιγά-σιγά, χωρίς να το καταλάβουμε, οι αιρετικοί πληθαίνουνε μέσα στην Εκκλησία μας, παρεκτός τους απ’ έξω. Οι απ’ έξω αιρετικοί είναι φανεροί. Εδώ θα μιλήσω για τους κρυφούς αιρετικούς, τους κρυφοδαγκανιάρηδες σκύλους, αυτούς που μας φέρνουνε τον προτεσταντισμό και τον καθολικισμό από τη Δύση, εκεί που πάνε και σπουδάζουνε.
Διαβάστε περισσότερα »





