Ως γνωστόν η θεωρία αυτή (όντως θεωρία, υπόθεσις και όχι αποδεδειγμένο συμπέρασμα) έχει υποστεί από της εμφανίσεώς της μέχρι σήμερα άπειρες αναθεωρήσεις. Εκείνο, όμως, που δεν μπορεί να γίνη ανεκτόν είναι το γεγονός ότι αρκετές φορές υπερβαίνοντας τα όριά της -και με όχι τίμια μέσα- προσπάθησε να περιβληθή τον τίτλο αποδεδειγμένης αρχής, και ως τοιαύτη -τό και χειρότερον- να γίνη υλικόν εκμεταλλεύσεως και όπλον στα χέρια αθέων και υλιστών, για να πολεμήσουν την σχετική αγιογραφική διδασκαλία.
Διαβάστε περισσότερα »
Περί της θεωρίας της δι’ εξελίξεως καταγωγής του ανθρώπου (Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης)
Από τον «homo sapiens» στον «μετα – άνθρωπο» (Πέτρος Παπακωνσταντίνου)
Πραγματικό Ελντοράντο τα φάρμακα που έχουν κύριο στόχο όχι τη θεραπεία των ασθενών, αλλά τη «βελτίωση» των υγιών
Πριν από 32 χρόνια, ο τότε διευθυντής της μεγάλης, φαρμακευτικής εταιρείας Merck, Χένρι Γκάντσεν, εκμυστηρευόταν στο περιοδικό Fortune την απελπισία που ένιωθε αναλογιζόμενος ότι τα προϊόντα του απευθύνονταν μόνο στους ασθενείς. Το όραμα που σκιαγράφησε ήταν να μεταμορφώσει τη φαρμακευτική εταιρεία σε ένα είδος «Wrigley», τη γνωστή φίρμα που παράγει… τσίχλες! Με άλλα λόγια, να επεκτείνει τις δραστηριότητες της Merck σε σκευάσματα που θα απευθύνονται σε απολύτως υγιείς, οι οποίοι θα έχουν πεισθεί ότι χρειάζονται φάρμακα -είτε για να αντιμετωπίσουν ανύπαρκτες «ασθένειες», είτε απλώς για να βελτιώσουν τις επιδόσεις τους.
Διαβάστε περισσότερα »
«Υπάρχουμε για να γίνουμε άγιοι…» (Μον. Μωυσής αγιορείτης)
Η αποτυχία αυτής της επιτεύξεως αποτελεί τη μεγαλύτερη τραγωδία της ανθρώπινης ύπαρξης. Όμως πώς θεωρείται σήμερα η αγιότητα; Πώς στεκόμαστε απέναντί της, πώς την αντικρίζουμε και πώς τη ζούμε; Πώς μπορούμε να τη βρούμε και να τη χάσουμε, να τη χρησιμοποιήσουμε και να την εκμεταλλευθούμε ακόμη;
Ιουστίνος ο φιλόσοφος και μάρτυς: Ένας ανήσυχος κυνηγός της Αλήθειας (Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.)
Ο Χριστιανισμός εμφανίστηκε στον κόσμο σαν μία πνευματική επανάσταση. Στην επαναστατική διδασκαλία του Χριστιανισμού αντέδρασε το κατεστημένο της τότε εποχής. Το κατεστημένο, όχι μόνον υπό την έννοια της αντιδραστικής τάξεως των αρχόντων, αλλά και υπό την έννοια ορισμένων ταπεινωτικών για τον άνθρωπο ηθικών αρχών, τις οποίες εδέχετο και εφήρμοζε ο λαός. Όταν υποταγεί κανείς εις τα πάθη και τις κακίες του, συνηθίζει σ’ αυτή την κατάσταση∙ όποιος επιχειρήσει να τον βγάλει απ’ αυτήν, γίνεται εχθρός του.
Με πρωτοφανή εχθρότητα λοιπόν αντιμετωπίστηκε ο Χριστιανισμός στα πρώτα του βήματα από το πάσης φύσεως κατεστημένο. Επαγγελματίες που δεν τους συνέφερε η λιτή και απλή χριστιανική ζωή, φιλόσοφοι που έχαναν τους μαθητάς των και ο όχλος που δεν εύρισκε στον Χριστιανισμό τον κόλακα αλλά τον τιμητή των κακιών του, ξεσήκωσαν πρωτοφανή εκστρατεία κατασυκοφαντήσεως και αποδυναμώσεως του Χριστιανισμού.
Η αλήθεια, μία αλήθεια που αιώνες περίμενε η ανθρωπότητα, καθόταν στο εδώλιο του κατηγορουμένου, όπως συμβαίνει συνήθως σε κάθε εποχή. Και σε κάθε εποχή, ο γνήσιος άνθρωπος, ο ασυμβίβαστος, ο ανήσυχος, ο δυναμικός άνθρωπος, καλείται να διαλέξει ανάμεσα στο ψεύδος και την αλήθεια, έστω κι αν αυτό σημαίνει γκρέμισμα και αφανισμό της προηγούμενης πνευματικής του υποδομής και υλική κακοπάθεια.
Το δρόμο και τα βήματα που οδήγησαν στην αλήθεια μία εκλεκτή προσωπικότητα του δεύτερου αιώνος μετά Χριστόν, της ταραγμένης αυτής εποχής, κατά την οποία ο Χριστιανισμός γνήσιος, ενθουσιώδης και αγωνιστικός, ξεχυνόταν μέσα στη λυσσασμένη αντίδραση των πολλών, για να κατακτήσει τον κόσμο, θα παρακολουθήσουμε εδώ σύντομα.
Διαβάστε περισσότερα »





