9 Νοεμβρίου
“Mέγα το κατόρθωμα του σου βίου, Mήτερ, αληθώς. Eκπλήττεις γαρ των πιστών πάσαν ακοήν τοις σοις αριστεύμασιν. Ότι ως άγγελος επί γης… Oσία, εβίωσας και αγγέλοις καθωμοίωσαι”.
Διαβάστε περισσότερα »
Ο Pοβινσώνας της Oρθοδοξίας: Oσία Θεοκτίστη η Λεσβία (Φώτης Κόντογλου)
Δημοσιεύθηκε στις 7 Νοεμβρίου, 2008
Η ανάσταση των νεκρών (Αγ. Κύριλλος Ιεροσολύμων)
Δημοσιεύθηκε στις 6 Νοεμβρίου, 2008
Ακράδαντη πίστη της Εκκλησίας είναι η ανάσταση των νεκρών, που θα γίνει συγχρόνως με τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού. Στο Σύμβολο της Πίστεως ομολογούμε: «Προσδοκώ ανάστασιν νεκρών και ζωήν του μέλλοντος αιώνος».
Λέγοντας ανάσταση των νεκρών, εννοούμε την ανάσταση των σωμάτων, αφού οι ψυχές είναι αθάνατες. Κάθε ψυχή, δηλαδή, θα εισέλθει πάλι στο νεκρό σώμα της, που θα ζωοποιηθεί, κι έτσι θα ξανασυγκροτηθεί ολόκληρος ο άνθρωπος.
Πολλές είναι οι αγιογραφικές μαρτυρίες για την ανάσταση των σωμάτων. Ενδεικτικά θ’ αναφέρουμε μερικές. Ο προφήτης Ησαΐας προαναγγέλλει: «Οι νεκροί θ’ αναστηθούν και θα εγερθούν όλοι όσοι βρίσκονται στα μνήματα» (26:19). Ο προφήτης Ιεζεκιήλ είδε σε όραμα μια θαυματουργική ανάσταση σωμάτων: Μ’ ένα λόγο του Θεού, πλήθος ξερά οστά, που βρίσκονταν σκόρπια σε μια πεδιάδα, συναρμολογήθηκαν, απέκτησαν νεύρα, σάρκες και δέρμα κι έγιναν τέλεια σώματα- και μ’ άλλον ένα λόγο Του, απέκτησαν ψυχή και αναστήθηκαν και στάθηκαν στα πόδια τους (37:1-10). Το εκπληκτικό όραμα του Προφήτη δείχνει πώς θα γίνει η ανάσταση των νεκρών στη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού. Αυτή την ανάσταση, άλλωστε, βεβαιώνουν και προσομοιάζουν οι τρεις αναστάσεις που έκανε ο Ιησούς, δηλαδή της κόρης του Ιαείρου, του γιου της χήρας της Ναΐν και του φίλου Του Λαζάρου, καθώς και η δική Του ανάσταση, με την οποία νίκησε το κράτος του θανάτου. Ο Απόστολος Παύλος κάνει πολλές φορές λόγο για την ανάσταση των σωμάτων στις επιστολές του. Στους Θεσσαλονικείς, λ. χ., γράφει: «Ο ίδιος ο Κύριος με πρόσταγμα, με φωνή αρχαγγέλου και με σάλπιγγα Θεού θα κατεβεί από τον ουρανό και θ’ αναστηθούν πρώτα αυτοί που πέθαναν πιστοί στο Χριστό» (Α’ Θεσ. 4:16). Μετά την ανάστασή τους τα σώματα θα είναι πνευματικά, άφθαρτα, αθάνατα, αναλλοίωτα, απαλλαγμένα από τις ανάγκες τροφής και ύπνου. Μόνο που τα σώματα των δικαίων θα είναι φωτεινά, καθαρά και δοξασμένα, ενώ των αμαρτωλών ζοφερά, ακάθαρτα και στερημένα από τη θεία δόξα. Όπως είναι φυσικό, βέβαια, την ανάσταση των νεκρών, την οποία θ’ ακολουθήσει η τελική Κρίση, αμφισβητούν ή αρνούνται πολλοί. Στους αρνητές της απαντούν, με ομιλίες και πραγματείες τους, οι θεοφόροι πατέρες. Ένας απ’ αυτούς είναι και ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων, ο οποίος, στη ΙΗ’ «Κατήχηση Φωτιζομένων» (κεφ. α’ – κ’), που ακολουθεί σε νεοελληνική απόδοση, με στερεή λογική και με πλήθος παραδειγμάτων από τη ζωή, τη φύση και τη Γραφή, ενισχύει την πίστη μας στην ανάσταση των νεκρών και μας καλεί σε πνευματική προετοιμασία και εγρήγορση.
Ιερά Μονή Παρακλήτου
Ευθανασία και… «Ευθανασία» (εκτός και εντός εισαγωγικών) (Αθανάσιος Αβραμίδης, Καρδιολόγος, Καθηγητής Παθολογίας του Παν/μίου Αθηνών)
Δημοσιεύθηκε στις 5 Νοεμβρίου, 2008
Άλλοτε η ευθανασία είχε την έννοια του καλού, του έντιμου, του ευτυχισμένου θανάτου, ή του ήρεμου, του αιφνίδιου χωρίς αγωνία και πόνους θανάτου, ή του ένδοξου, π.χ. για την Πατρίδα ή για την Πίστη, με την έννοια της θυσίας. Αυτή την έννοια γνώριζε ο κόσμος, με το «εύ-καλώς θνήσκειν», ως ευθανασία.
Αυτή είναι η χωρίς εισαγωγικά ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ!
Σήμερα, η λέξη ευθανασία σημαίνει κάτι το διαφορετικό. Ο Francis Bacon, (1561-1626) μετέφερε την ελληνική λέξη ευθανασία στην αγγλική γλώσσα (Euthanasia) με τη σημασία της «επισπεύσεως του θανάτου, για να τεθεί τέρμα σε μια ζωή γεμάτη πόνο και ταλαιπωρίες».
Ως «ευθανασία» νοείται σήμερα: «η ηθελημένη θανάτωση ανιάτου, με τη συναίνεσή του ή χωρίς αυτήν, προς ανακούφιση ή απολύτρωσή του από την επιθανάτια οδυνηρή αγωνία, από αφόρητους πόνους που τα υπάρχοντα θεραπευτικά μέσα αδυνατούν να καταπραϋνουν». Με άλλα λόγια, πρόκειται για «μέθοδο προκλήσεως του θανάτου για κάποιους λόγους».
Αυτή είναι η εντός εισαγωγικών ευθανασία!
Τα σκάνδαλα και η Εκκλησία (Πρωτ. π. Θωμάς Βαμβίνης)
Δημοσιεύθηκε στις 4 Νοεμβρίου, 2008
Στις μέρες μας είναι αναπόφευκτος ο λόγος για τα
σκάνδαλα. Είναι το κυρίαρχο θέμα των ημερών που αγγίζει την ιερή σχέση
τού λαού με την Εκκλησία.
Διαβάστε περισσότερα »
Γιατί υποφέρουν οι Χριστιανοί; (Πρεσβ. Διονύσιος Τάτσης)
Δημοσιεύθηκε στις 3 Νοεμβρίου, 2008
Οι κοσμικοί προβληματίζονται κάθε φορά που βλέπουν τους συνειδητούς χριστιανούς να υποφέρουν ή ν’ αντιμετωπίζουν δυσάρεστες καταστάσεις. Νομίζουν ότι οι άνθρωποι του Θεού είναι απαλλαγμένοι απ’ όλα αυτά. Μερικοί μάλιστα, αμφισβητώντας τις προθέσεις τους, λένε ότι γι’ αυτό το σκοπό καταφεύγουν στο Θεό! Τέτοιοι ισχυρισμοί είναι ανεύθυνοι και αποκαλύπτουν την επιπολαιότητα με την οποία βλέπουν τα θρησκευτικά θέματα οι εκτός της Εκκλησίας κοσμικοί. Συχνά, προβληματισμό έχουν και οι ίδιοι οι χριστιανοί, οι οποίοι άλλοτε παραπονούνται και άλλοτε γογγύζουν.
Το θέμα αυτό είναι πνευματικό και μόνο πτυχές του μπορεί κανείς να μελετήσει, γι’ αυτό και ρώτησα το Νήφωνα:
«Πώς μπορούμε ν’ απαντήσουμε στο ερώτημα, γιατί επιτρέπει ο Θεός να δοκιμάζονται οι χριστιανοί, την ώρα που οι άλλοι άνθρωποι απολαμβάνουν τα υλικά αγαθά, ζουν μέσα στις σαρκικές ηδονές και δεν πιστεύουν στην αιώνια ζωή;»
Διαβάστε περισσότερα »
