Μαρτυρίες προσκυνητών
(Εκδόσεις “Αγιοτόκος Καππαδοκία”, Γ’ Έκδοση 2008)
Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης 1924-1994 (Νικόλαος Δ. Ζουρνατζόγλου, Επισμηναγός ε.α.)
Δημοσιεύθηκε στις 27 Ιουνίου, 2008
Ορθοδοξία: Η Μεγαλομάρτυς του Χριστού (Φώτης Κόντογλου)
Δημοσιεύθηκε στις 26 Ιουνίου, 2008
Η Εκκλησία είναι το σώμα του Χριστού κι απαρτίζεται από όσους ανθρώπους πιστεύουνε σ’ Αυτόν ορθά κι αληθινά όπως εδίδαξε Εκείνος.
Η Ορθόδοξος Εκκλησία είναι «η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία», όπως λέγει το Σύμβολον της Πίστεως. Λέγει «Μία», που θα πη πως δεν υπάρχουν άλλες Εκκλησίες. Κι αυτή η Μία Εκκλησία είναι η Ορθόδοξος. Οι άλλες που παρουσιάζονται σαν Εκκλησίες δεν είναι εκκλησίες, αλλά είναι αιρέσεις. Η Ορθόδοξος Εκκλησία είναι η μόνη που κράτησε έως σήμερα όσα παρέλαβε από τους Αποστόλους κι από τους διαδόχους των, τους αγίους Πατέρας. Η Παπική, η Προτεσταντική κι οι άλλες, μικρότερες, λεγόμενες Εκκλησίες, δεν κρατήσαμε ανάλλαχτα όσα παραλάβανε από καταβολής της Χριστιανικής Εκκλησίας, αλλά τα αλλάξανε, κατά τις γνώμες και κατά τα θελήματα των ανθρώπων, και γι’ αυτό σήμερα είναι παραμορφωμένες, σε πολλά μάλιστα σε τέτοιο σημείο που να αναρωτιέται κανείς τι σχέση έχουνε με τη διδασκαλία του Χριστού ορισμένα πράγματα που διδάσκουνε και κάνουνε. Κατεβάσανε τη θεϊκή διδασκαλία στα μέτρα του αμαρτωλού ανθρώπου, με τις μικρότητες του, με τις μωροφιλοδοξίες του, με τα συμφέροντα του, με τους φυλετικούς εγωισμούς του. Μ’ αυτό τον τρόπο, αυτές οι λεγόμενες Εκκλησίες καταντήσανε σαν συστήματα εγκόσμια, όπως όλα τ’ άλλα που αποβλέπουνε σε εγκόσμιες σκοπιμότητες, πολλές φορές με τον πιο αποκρουστικό και σατανικό τρόπο, τόσο, που αντί να τραβούνε προς τον Χριστό τις ψυχές που διψάνε τη σωτηρία, τα απολωλότα αυτά πρόβατα, τα διώχνουνε και τα ρίχνουνε στην αθεΐα και στην αδιαφορία για την ψυχή τους, όπως κάνανε οι Φαρισαίοι, που γι’ αυτούς είπε ο Κύριος, ωργισμένος: «Αλλοίμονο σας, Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, γιατί κλείνετε τη Βασιλεία των Ουρανών (τη σωτηρία) μπροστά στους ανθρώπους. Επειδή, μήτε εσείς οι ίδιοι μπαίνετε μέσα, μήτε τους άλλους αφήνετε να μπουν». (Ματθ. κ.γ’ 14).
Διαβάστε περισσότερα »
Το πολιτικό πρόβλημα του νέου Ελληνισμού (π. Γεώργιος Δ. Μεταλληνός, τ. Κοσμήτορας Θεολ. Σχολής Παν/μίου Αθηνών)
Δημοσιεύθηκε στις 25 Ιουνίου, 2008
Η θεμελίωση
Κρισιμότατη καμπή για τη ρωμαίικη–ελληνορθόδοξη πραγματικότητα υπήρξε η συνάντηση με τα δυτικά φώτα. Ο Διαφωτισμός, ως πνευματική και κοινωνική πλημμυρίδα, που είχε κατακλύσει την Ευρώπη, ήλθε να αναταράξει καθολικά την Ορθόδοξη Ανατολή, που εκινείτο μέσα στο ορθόδοξο-εκκλησιαστικό πλαίσιο με τις καθιερωμένες πρακτικές του. Ο διαφωτιστικός – γνωσιολογικός και κοινωνικοπολιτικός- ριζοσπαστισμός εισέδυσε στην ελληνική διανόηση, αναπροσαρμόζοντας τα συστατικά της ελληνικής ιδεολογίας και αναπροσανατολίζοντας τους στόχους της. Το αίτημα, άλλωστε, της «μετακένωσης» επέβαλε τη μεταφορά των ευρωπαϊκών θεσμών και δομών -αυτούσιων μάλιστα- στην «καθ’ ημάς Ανατολήν». Οι κοραϊκές όμως προϋποθέσεις της «μετακένωσης» βαρύνονται από το τερατώδες λάθος, ότι η εισαγόμενη στην ορθόδοξη Ανατολή «Ευρώπη» ούτε «κλασική» Ελλάδα ήταν, ούτε «ρωμαίικη», αφού η μεν ελληνικότητά της είχε περάσει μέσα από τους αλλοτριωτικούς μηχανισμούς του φράγκικου σχολαστικισμού, η δε Ορθοδοξία μέσα στον παπικό συγκεντρωτισμό και την προτεσταντική πολυδιάσπαση είχε χαθεί γι’ αυτήν αμετάκλητα. Το κοινωνικοπολιτικό εντούτοις μοντέλο, που είχε διαμορφωθεί στη φραγκική Ευρώπη, μεταφυτεύθηκε σταδιακά και στον ελληνικό χώρο, τουλάχιστον από τους διαφωτιστές εκείνους, που δεν είχαν εσωτερική σχέση με την προγονική τους παράδοση. Και αυτό ήταν το ευρωπαϊκά δομημένο και προς την «καθολική μας μητρόπολη» -κατά τον Κ. Μοσκώφ- μόνιμα προσανατολισμένο εθνικό κράτος. Η μεθοδευμένη μάλιστα και συστηματικά καλλιεργούμενη στροφή στην αρχαία Ελλάδα, ως πολιτιστική πηγή της Ευρώπης, λειτούργησε ως συνειδησιακός καταλύτης με άμεσα αποτελέσματα στην αποστροφή προς το εθναρχικό κέντρο της Ρωμηοσύνης, το Οικουμενικό Πατριαρχείο, και τον προσανατολισμό στο στενό-κλειστό «κράτος», στα όρια της αρχαίας επαρχίας της Ελλάδας και με κέντρο όχι πια την Πόλη, αλλά μονιστικά την Αθήνα, για την οριστική λήθη της Ορθόδοξης Αυτοκρατορίας της Νέας Ρώμης, της ελληνορθόδοξης Ρωμανίας.
1ο Πανελλήνιο Συνέδριο με διεθνή συμμετοχή για τις επιπτώσεις της Ηλεκτρομαγνητικής Ακτινοβολίας (Θεσσαλονίκη 24-25 Μαϊου 2008)
Δημοσιεύθηκε στις 24 Ιουνίου, 2008
Διαβάστε μεταξύ άλλων στα πορίσματα των πρακτικών του συνεδρίου:
-
Βιολογικές επιπτώσεις από τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία που δημιουργούνται από γραμμές υπερυψηλής τάσης (Κων/νος Τριανταφυλλίδης, Ομότιμος Καθηγητής Γενετικής και Γενετικής Ανθρώπου ΑΠΘ)
-
Είναι αναγκαία η ρύπανση από την ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία στις αστικές περιοχές; (Francesco Boella, Livio Giuliani, Εθνικό Ινστιτούτο Εργασιακής Ασφάλειας και Πρόληψης, Βενετία, Ιταλία)
-
Η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία ως συνεργός στη νευρολογική νόσο: Ο αυτισμός ως περίπτωση μελέτης (George L. Carlo, Ινστιτούτο Επιστήμης και Δημόσιας Ασφάλειας, Ασφαλή Ασύρματη Πρωτοβουλία, George Washington University, Ιατρική Σχολή, Washington DC, ΗΠΑ)
-
Περισσότερο πιθανό από ότι απίθανο, τα μη θερμικά ηλεκτρομαγνητικά πεδία από κινητά τηλέφωνα και σταθμούς βάσης να έχουν επιδράσεις στον ανθρώπινο εγκέφαλο (Leif G. Salford, Καθηγ. Νευροχειρουργικής, Διευθυντής του Εργαστηρίου Rausing, Πανεπιστήμιο Lund, Σουηδία)
-
Συνιστάται προφύλαξη στη χρήση κινητού ιδιαίτερα από τα παιδιά βάση μιας σειράς βιοηλεκτρομαγνητικών πειραμάτων (Ιωάννης Ν. Μάγρας, Εργαστήριο Ανατομικής, Ιστολογίας, Εμβρυολογίας, Μονάδα Πειραματικής Εμβρυολογίας, ΑΠΘ)
-
Μηχανισμός δράσης ηλεκτρομαγνητικών πεδίων στα κύτταρα. Ένα μονοπάτι κυτταρικού θανάτου (Δημήτριος Ι. Παναγόπουλος, Λουκάς Χ. Μαργαρίτης, Τομέας Βιολογίας Κυττάρου και Βιοφυσικής, Τμήμα Βιολογίας Παν/μίου Αθηνών)
-
Το κινητό τηλέφωνο και το κύτταρο (Andrew Goldsworthy, Ομότιμος Λέκτορας Βιολογίας στο Imperial College του Λονδίνου)
-
Επηρεάζεται η επιστημονική γνώση από εξωτερικές παρεμβάσεις; Οι οργανισμοί αποφάσεων είναι ανεξάρτητοι; (Στυλιανός Α. Ζηνέλης, Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρεία Κεφαλονιάς και Ιθάκης)
-
Ανασκόπηση πρόσφατων πειραμάτων – Ασφαλής χρήση συσκευών εκπομπής ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας (Λουκάς Μαργαρίτης, Καθηγητής Κυτταρικής Βιολογίας και Ραδιοβιολογίας, Παν/μιο Αθηνών)
«Εγκεφαλικός θάνατος» και Μεταμοσχεύσεις Οργάνων – Ιατρική και Φιλοσοφική θεώρηση (Κωνσταντίνος Γ. Καρακατσάνης, Καθηγητής Πυρηνικής Ιατρικής, Ιατρικής Σχολής ΑΠΘ)
Δημοσιεύθηκε στις 23 Ιουνίου, 2008
(3η Έκδοση, Βελτιωμένη και επηυξημένη,
Εκδόσεις Αγιοτόκος Καππαδοκία, Θεσσαλονίκη 2008)
Εκδόσεις Αγιοτόκος Καππαδοκία, Θεσσαλονίκη 2008)
