Όταν την Κυριακή της Πεντηκοστής (2α Ιουνίου 1974), ο νεοεκλεγείς τότε Μητροπολίτης Πατρών Νικόδημος, εκφωνούσε, από του θρόνου του Ναού τού Πρωτοκλήτου, τον ενθρονιστήριον λόγον του, μεταξύ άλλων είπεν:

«Η λειτουργική ζωή της Ορθοδόξου ημών Εκκλησίας, και μάλιστα η μυστηριακή τοιαύτη, είναι πρώτιστον μέλημά μου. Διότι το πρώτον έργον της Εκκλησίας είναι το αγιαστικόν. Οι έχοντες διάφορον αντίληψιν δεν ορθοδοξούσιν. Οι φιλέορτοι και φιλακόλουθοι Πατρινοί θα γνωρίζωσιν ότι ο επίσκοπός των θα ιερουργή τακτικώτατα, κατά πάσαν εόρτιον ευκαιρίαν. Θα επιτελή δε πάντοτε υποδειγματικώς τα της θείας λατρείας, τόσον από πλευράς μυσταγωγικής και κατανυκτικής, όσον και, ως προς την ψαλμωδίαν και την εν γένει λειτουργικήν παράστασιν και μεγαλοπρέπειαν».
Διαβάστε περισσότερα »

Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ δέν εἶναι ἐθνική, ἀλλά Οἰκουμενική. Ἐάν δέν ἦτο Οἰκουμενική, θά ἐχαρακτηρίζετο ἐπίγειος. Ἐν οὐδεμιᾶ περιπτώσει θά ἦτο ἐθνική. Πάσα σύλληψις ἐθνικῆς Ἐκκλησίας ἀντιστρατεύεται τήν καθολικότητα καί ἀκεραίωσιν τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ. Τό Ἔθνος ὑπῆρξε προϊόν τῆς πολιτικῆς χειραφετήσεως τῆς ἀστικῆς τάξεως ἐν τῆ Δύσει, στραφέν πρός ἀποκλειστικήν ἐπιδίωξιν συμφερόντων. Ἐάν λογική εἶναι ἡ ἀνάγκη, ἤτις ἐγέννησε τό Ἔθνος, ὁ Χριστιανισμός ὑπῆρξεν ἀπόρροια καί ἐξ Ἀποκαλύψεως ἐκδήλωσις. Διό καί ὅταν ἀντιστρατεύηταί τις τήν Οἰκουμενικήν Ἐκκλησίαν, δέν εἶναι ὅτι ἀντιτίθεται εἰς τήν Παράδοσιν τῆς καθ’ ἡμᾶς Ὀρθοδοξίας, ἀλλά καί ἀποδεικνύεται γόνος τοῦ Δυτικοῦ Οὑμανισμοῦ, νοσηρός φιλελεύθερος.
Διαβάστε περισσότερα »

Α. Οι βιβλικές παράμετροι του θέματος

1) Η έρευνα κατέδειξε ότι ο όρος «ελεημοσύνη» υπήρξε άγνωστος στην ελληνική γραμματεία. Οι εβδομήκοντα χρησιμοποίησαν τον όρο για να ση­μάνουν την ευεργεσία και την επιβράβευση του Θεού προς τον άνθρωπο. Η ελεημοσύνη τού Θεού προς τον άνθρωπο, άλλωστε, αποτελείτο πρότυπο για την ελεημοσύνη του ανθρώπου προς το συνάνθρωπό του. Αυτή η τελευταία έννοια τής ελε­ημοσύνης, όμως, προβάλλεται στην Π.Δ. ως μία πράξη θρησκευτική και όχι απλώς κοινωνική.
Διαβάστε περισσότερα »