Νομίζω ότι αποτελεί κοινή διαπίστωση όλων μας, τόσο εμπειρική όσο και θεωρητικά μελετημένη, ότι στο πλαίσιο του σύγχρονου τρόπου ζωής μας και του πολιτισμού μας υπάρχει τάση υπερπροστασίας του παιδιού, τάση αυξημένης -υπερβολικής- φροντίδας.
Ορισμένοι μιλούν για ένα είδος «ιεροποίησης» της παιδικής ηλικίας, που οδηγεί σε συγκεκριμένες πρακτικές συμπεριφοράς έναντι των παιδιών. Πολύ σημαντικό ρόλο παίζει η αγορά, η προώθηση προϊόντων που κατασκευάζονται και διοχετεύονται σε αυτήν ειδικά για τη φροντίδα του παιδιού, αποβλέποντας στο φυσικό ενδιαφέρον των γονέων για το παιδί τους.
Διαβάστε περισσότερα »
Το παιδί μας: η σχέση και η χρήση (Χρήστος Γιανναράς)
Δημοσιεύθηκε στις 27 Αυγούστου, 2009
‘Μνήμη δικαίου…’ (Γ. Ι. Ανδρουτσόπουλος, Δικηγόρος-Διδάκτωρ Εκκλησιαστικού Δικαίου Νομικής Αθηνών)
Δημοσιεύθηκε στις 26 Αυγούστου, 2009
Είναι δεδομένο ότι το πέρασμα του χρόνου γιατρεύει τις πληγές· επουλώνει τα τραύματα που επιβαρύνουν σωρηδόν, κατά καιρούς, την, ούτως ή άλλως ασθενική, ανθρώπινη φύση· μειώνει την εγγύτητα με ψυχοφθόρα γεγονότα και δυσάρεστες εμπειρίες και συνεπώς, ξεθωριάζει τα αποτυπώματα των συνεπειών τους. Ωστόσο, δύσκολα διαγράφει τις αναμνήσεις και σίγουρα δεν επιτρέπει να σβήσουν, ξεχασμένες σε μια αραχνιασμένη γωνιά του χρονοντούλαπου της Ιστορίας, οι μορφές εκείνες που άφησαν ανεξίτηλα τα ίχνη της παρουσίας τους και δικαιολόγησαν, με τρόπο πειστικό, το πέρασμά τους από τον μάταιο τούτο κόσμο…
Μια τέτοια μορφή, που δεν την άγγιξε ο επιλήσμων χρόνος, αλλά εξακολουθώ πάντοτε να τη συναντώ κατά την περιδιάβαση στης θύμησης τα ανηφορικά μονοπάτια, υπήρξε ο αείμνηστος π. Χριστόδουλος [Φάσσος], ο οποίος, σαν σήμερα, πριν από 13 χρόνια, παραμονή της Παναγίας (14.8.1996), έσπασε τους φραγμούς της επιγειότητας και πέρασε στη σφαίρα της αιωνιότητας, «ένθα ουκ έστι πόνος, ου λύπη, ου στεναγμός, αλλά ζωή ατελεύτητος».
Η νέα κάρτα ασφαλίσεως ΑΜΚΑ (Αρχιμ. Γεώργιος Καψάνης, Καθηγούμενος Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους)
Δημοσιεύθηκε στις 25 Αυγούστου, 2009
Αδελφοί μοναχοί εξ Αγίου Όρους και λαϊκοί αδελφοί εκ του κόσμου μας ερωτούν τί πρέπει να κάνουν με τις νέες κάρτες ασφαλίσεως, οι οποίες φέρουν τον ΑΜΚΑ (Αριθμό Μητρώου Κοινωνικής Ασφαλίσεως). Διερωτώνται αν πρέπει να τις παραλάβουν ή αν πρέπει να αρνηθούν την παραλαβή τους.
Προβληματίζονται αν ο ΑΜΚΑ περιέχει τον αριθμό-σύμβολο του Αντιχρίστου, το 666, ή έστω αν με την παραλαβή του συμβάλλουν στην ολοκλήρωσι του «ηλεκτρονικού φακελλώματος» που θα διευκολύνη την μελλοντική επιβολή του Χαράγματος του Αντιχρίστου.
Διαβάστε περισσότερα »
Ο μύθος του χταποδιού. Χαμογελαστοί εχθροί (Φώτης Κόντογλου)
Δημοσιεύθηκε στις 25 Αυγούστου, 2009
Στον καιρό μας βγήκανε πολλές νέες θρησκείες, θρησκείες, που τις πρεσβεύουνε οι άπιστοι κι οι άθεοι. Μια απ’ αυτές είναι κι ο τουρισμός, που τον γέννησε η κούφια και χασομέρικη περιέργεια του ανθρώπου που θέλει να σκαλίζει και να μαθαίνει χωρίς να δίνει καμμιά σημασία σ’ εκείνο που βλέπει κι ακούει. Οι περισσότεροι τουρίστες βαριούνται τη ζωή τους και θέλουνε να περάσουνε την ώρα τους, χωρίς να σκοτίζουνται μήτε για τα μνημεία, μήτε για τα ιστορικά που τους λένε οι ξεναγοί, που μοιάζουνε σαν να περιποιούνται σ’ ένα τραπέζι κάποιους ανθρώπους που έχουνε ανορεξία. Όσα λένε, από τόνα τ’ αυτί τους μπαίνουν κι από τ’ άλλο βγαίνουν.
Ωστόσο, ποιός έχει το θάρρος να μιλήσει με ασέβεια γι’ αυτή την καινούρια θεότητα, την τουριστική ψυχαγωγία, που φέρνει μαζί της και πολλά προικιά; Γιατί, στην εποχή μας, είναι ιερά και όσια όσα πράγματα φέρνουν λεφτά. Που να τολμήσεις να πεις τίποτα γι’ αυτά! Έβρισες τον Μωάμεθ, έβρισες τον Μαμωνά.
Διαβάστε περισσότερα »
Η θεραπευτική της κενοδοξίας και της υπερηφανίας: Η ταπείνωση (Jean Claude Larchet)
Δημοσιεύθηκε στις 24 Αυγούστου, 2009
1. Η θεραπευτική της κενοδοξίας
Περιγράφοντας την κενοδοξία, είδαμε, ότι αποτελεί ένα πάθος ιδιαίτερα λεπτό, δύσκολο ν’ αναγνωριστεί και ικανό να περιβάλλεται πολλές μορφές και να επιτίθεται στον άνθρωπο από πολλές πλευρές. Ο Αγιος Ιωάννης Σιναΐτης τη θεωρεί ως την πιο δύσκολη και επικίνδυνη απ’ όλες τις παγίδες.
Η θεραπευτική έναντι της συγκεκριμένης πνευματικής νόσου αποδεικνύεται λοιπόν ότι είναι εξαρχής ιδιαίτερα λεπτή: και τόσο περισσότερο μάλιστα, καθώς το πάθος τροφοδοτείται ακόμη και απ’ όσα κάνουμε για να το πολεμήσουμε και ενισχύεται από την ήττα και την καταστροφή του, όπως εξηγεί ο Αγιος Ιωάννης Κασσιανός: Όλα τα κακά εξασθενούν μόλις κυριαρχήσουμε σ’ αυτά και όταν ηττηθούν αποδυναμώνονται μέρα με τη μέρα […]. Η κενοδοξία, μόλις νικηθεί (από κάποιον), ανορθώνεται και επανέρχεται για να τον πολεμήσει αγριότερα και ενώ τη θεωρούμε αδύναμη και μισοπεθαμένη, αυτή μπροστά στο κατώφλι του θανάτου αναλαμβάνει τις δυνάμεις της. Οι υπόλοιπες κακίες προσβάλλουν γενικά μόνο όσους έχουν ήδη νικηθεί· όμως αυτή εδώ καταδιώκει σκληρότερα τους νικητές της, και όσο δυναμικότερα την πιέζει και τη στριμώχνει κάποιος, τόσο περισσότερο επωφελείται η κενοδοξία από την έπαρση και την αλαζονία του νικητή της, ώστε να (του) αντεπιτεθεί βιαιότερα. Έτσι η κενοδοξία εξαπατά ανελέητα όσους δεν περιμένουν την επίθεσή της και δεν παίρνουν τα μέτρα τους.
Εκείνος που αναλαμβάνει τη θεραπευτική της κενοδοξίας θα πρέπει λοιπόν να δείχνει από την αρχή ως το τέλος μεγάλη πνευματική διάκριση και συνεχή νήψη και εγρήγορση (Πρβλ. ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΣΣΙΑΝΟΣ, ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΙΝΑΪΤΗΣ, Κλίμαξ, ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΑΖΗΣ, Επιστολή).
Διαβάστε περισσότερα »
