Δυστυχώς, όταν κατορθώση ο Διάβολος και μας βάλη, όπως λέμε στο χέρι, τότε αρχίζει τας απειλάς και τας απογοητεύσεις, επιδιώκων να μας φέρη εις απόγνωσιν.
Ενώ, έως ότου πράξωμεν την αμαρτίαν μας λέγει, ότι αυτή δεν είναι τίποτε, όταν κατόπιν την διαπράξωμεν τότε μας λέγει τα αντίθετα. Ότι δηλαδή δεν συγχωρείται, ότι είναι μεγάλη, ότι ο Χριστός είναι αυστηρός, ότι ο Ιερεύς είναι κακός και θα τα μαρτυρήση κ.τ.τ.
Διαβάστε περισσότερα »
Απάντηση εις την ένσταση: «Είμαι πολύ αμαρτωλός και δεν υπάρχει συγχώρησις πια για μένα· τί να κάμω λοιπόν εις την Εκκλησίαν;» (Δημήτριος Παναγόπουλος)
Δημοσιεύθηκε στις 6 Ιουλίου, 2010
Ο τρόπος που λειτουργεί η Θεία πρόνοια (Αρχ. Μελέτιος Βαδραχάνης)
Δημοσιεύθηκε στις 5 Ιουλίου, 2010
Η μορφή του Θεού όπως μας την παρουσιάζει η αγία Γραφή, είναι η μορφή ενός πατέρα που επαγρυπνεί πάνω στα δημιουργήματά του και μεριμνά για τις ανάγκες τους. «Οι οφθαλμοί πάντων εις σε ελπίζουσι, και συ δίδως την τροφήν αυτών εν ευκαιρία. Ανοίγεις συ την χείρα σου και εμπιπλάς παν ζώον ευδοκίας (Ψαλμ. 144, 15). Και στον προοιμιακό ψαλμό που διαβάζουμε στον εσπερινό –τον 103- λέγει’ «Πάντα προς σε προσδοκώσι, δούναι την τροφήν αυτών εις εύκαιρον δόντος σου αυτοίς, συλλέξουσι» (Ψαλμ. 103, 27). Αυτή η άγρυπνη φροντίδα του Θεού για τον άνθρωπο και ολόκληρη την δημιουργία, το πατρικό ενδιαφέρον και η μέριμνα που λαμβάνει, στη γλώσσα της θεολογίας ονομάζεται θεία πρόνοια. Η θεία πρόνοια εκδηλώνεται με κάθε τρόπο στην ιστορία της ανθρωπότητας. Ας δούμε ειδικώτερα αυτές τις εκδηλώσεις της.
Αϊτή, δεν ξεχνούμε τα παιδιά σου (Απόστολος Παπαδημητρίου)
Δημοσιεύθηκε στις 3 Ιουλίου, 2010
Είναι ο τίτλος κειμένου που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός” του ομωνύμου συλλόγου της Θεσσαλονίκης, ο οποίος ενισχύει το έργο της ορθόδοξης εξωτερικής ιεραποστολής. Γράφηκε μετά την επάνοδο από την Αϊτή, περί τα τέλη Μαΐου, αποστολής προς διανομή ειδών ανθρωπιστικής βοήθειας ύψους 215.000 €, η αγορά των οποίων κατέστη δυνατή χάρη στις δωρεές συμπατριωτών μας. Από το κείμενο παραθέτουμε κάποια αποσπάσματα.
Το παραμύθι του θερμοκηπίου γέννησε την οικολογική πολιτική για να διαφεντεύει τον πλανήτη;
Δημοσιεύθηκε στις 1 Ιουλίου, 2010
Τα τελευταία χρόνια βομβαρδιζόμαστε ασταμάτητα από ανακοινώσεις σχετικά με το πως ο άνθρωπος με τις ανεξέλεγκτες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα προκαλεί το φαινόμενο του θερμοκηπίου που προκαλεί την υπερθέρμανση του πλανήτη η οποία με τη σειρά της προκαλεί το λιώσιμο των πάγων στους πόλους, με αποτέλεσμα να προκαλείται άνοδος της στάθμης της θάλασσας η οποία με τη σειρά της απειλεί να μας πνίξει και να μην μας αφήσει ούτε μίση σπιθαμή χώματος για να ζήσουμε! Το μέλλον φαντάζει δυσοίωνο σε ένα περιβάλλον διόλου φιλικό για τον άνθρωπο. Καλωσορίσατε στην πράσινη εποχή. Την εποχή που όλες οι κυβερνήσεις του "πολιτισμένου" κόσμου συνειδητοποίησαν το πρόβλημα και αποφάσισαν πάση θυσία να… σώσουν τον πλανήτη με την εφαρμογή των πολύ trendy πράσινων πολιτικών, με την πράσινη βιομηχανία, με το σύμφωνο του Κιότο, με το παγκόσμιο περιβαλλοντολογικό συνέδριο της Κοπενχάγης, με πανευρωπαϊκά οικολογικά κόμματα να κινούν τα νήματα, με την αγχόνη πάνω από τα κεφάλια μας γνωρίζοντας ότι αν δεν είμαστε αρκετά οικολόγοι, αν δεν είμαστε αρκετά πράσινοι, πράσινο φίδι που μας έφαγε.
Ποιοί βρίσκονται στα αλήθεια πίσω από αυτή την ιστορία της κλιματικής αλλαγής; Ποιοί είναι αυτοί που βγάζουν τα πορίσματα για την κλιματική αλλαγή και πόσο επιστημονικά είναι αυτά; Ποιοί είναι αυτοί που διαμορφώνουν την παγκόσμια άποψη περί υπερθέρμανσης του πλανήτη και δίνουν οδηγίες στις κυβερνήσεις του "πολιτισμένου" κόσμου για το ποια θα είναι η πολιτική τους αύριο; Πόσο πολιτισμένη είναι, τελικά, αυτή η πράσινη εποχή;
Το ταξίδι μέσα από αυτό το άρθρο δεν θα είναι και τόσο ευχάριστο αλλά ήρθε επιτέλους η στιγμή να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους.
Διαβάστε περισσότερα »
Η ‘απανθρωπιά’ των ψηλών φραχτών (Γιώργος Μπέλλος)
Δημοσιεύθηκε στις 1 Ιουλίου, 2010
Στη σημερινή εποχή αρκετά σπίτια χτίζονται με ψηλούς φράχτες, κλειστούς και μεγάλες σιδερένιες πόρτες ώστε να είναι ασφαλή. Ασφαλή από τους τυχόν διαρρήκτες και από το ανεπιθύμητο μάτι του γείτονα και περαστικού, που θα κοιτάξει στην αυλή.
