Οι παραδοσιακές μέθοδοι μάθησης και διδασκαλίας προάγουν περισσότερο τη γνώση
Η Μετάβαση του Καταναλωτικού Ανθρώπου (Κώστας Ε. Τσιρόπουλος)
Νέο βιβλίο δοκιμίων του Κώστα Τσιρόπουλου
[…] Η συμφιλίωση τον ανθρώπου με τον κόσμο αυτό οδήγησε σε συμφιλίωσή του με τον θάνατο. Ετούτη η συγκλονιστική συμφιλίωση -που για αιώνες αναχαίτιζε η θρησκεία του Χριστού- οδήγησε σε μιαν αποκρουστική συμφιλίωσή του με τα στοιχεία του κόσμου. Και μετά τρεις κατεδαφιστικούς πολέμους μέσα στον 20ό αιώνα μετά Χριστόν, έπεσε η ανθρωπότητα ολόκληρη στην λατρεία, στην ηδονή της κατανάλωσης. Στην συμφιλίωσή της με τον κόσμο και με τον θάνατο.
Ωστόσο, και ο άνθρωπος – καταναλωτής εξακολουθεί να πεθαίνει. Φοβάται τον θάνατο, τρομάζει από το Μηδέν πού πιστεύει πως τον αναμένει κι αναρωτιέται: αφού τόσο επίμονα στηρίζεται στην ηδονή της κατανάλωσης -και επομένως στην απόλαυση του κόσμου αυτού των αισθητών- γιατί τόσο φοβάται τον θάνατο, δηλαδή: την μοίρα του. Αν δεν πλάστηκε για να νικήσει τον θάνατο, όπως διδάσκει και βεβαιώνει ο Χριστός, τότε για ποιο βαθύτερο λόγο φοβάται την μοίρα του; Ή μήπως η μοίρα του είναι άλλης μορφής κι εκείνος έχει -μέσα στην ζάλη των υλικών απολαύσεων-, καταφρονήσει την μοίρα του, την ανάστασή του, την αιωνιότητά του, την πάνσεπτη πραγματικότητα που βρίσκεται πάνω από την εύθρυπτη πραγματικότητα του κόσμου ετούτου των υλικών;
[…]
Ανακοίνωση της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών για το θέμα της “Κάρτας του Πολίτη”
Σημειώσεις για το σχολείο (Σταύρος Ζουμπουλάκης)
Ένα ρήμα που είχε, απροσδόκητα, πολύ υψηλά ποσοστά χρήσης τις μέρες της κρίσης του Δεκεμβρίου 2008 ήταν το ρήμα "αφουγκράζομαι" και η προτρεπτική υποτακτική να αφουγκραστούμε τα παιδιά. Να σημαίνει κάτι άραγε τούτη η λεξιλογική και συντακτική επιλογή; Νομίζω πως όσοι την έκαναν εννοούσαν ή υπονοούσαν ότι τα παιδιά έχουν μέσα τους την αλήθεια, είτε την εκφράζουν καθαρά είτε την ψελλίζουν αδέξια, και αν στήσουμε προσεκτικά το αυτί μας θα την ακούσουμε, θα τη συλλάβουμε.
Σκέψεις με αφορμή τις προτάσεις για την ανώτατη παιδεία (Μερόπη Ν. Σπυροπούλου)
Ένα γνωστό ανέκδοτο από τη ζωή του Μεγάλου Ναπολέοντα επανέρχεται επίμονα στη σκέψη μου, κάθε φορά που διαβάζω τις νέες (;), ανακυκλούμενες, επανειλημμένες και, πάντως, τελικώς ατελέσφορες προθέσεις από τον εκάστοτε Υπουργό Παιδείας της χώρας μας, σχετικά με το εκπαιδευτικό μας σύστημα και, κυρίως, με τη θλιβερή κατάσταση που επικρατεί στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά μας Ιδρύματα.
Διαβάστε περισσότερα »






