Μαιευτήρια σαμποτάρουν τον μητρικό θηλασμό και προωθούν συγκεκριμένες μάρκες βρεφικού γάλακτος. Το «πάρτι» με τις εταιρείες γάλακτος, όπως αποκάλυψε έρευνα της Εθνικής Επιτροπής Θηλασμού και του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού, συνεχίζεται, αφού μαιευτικές κλινικές έχουν αναλάβει την προώθηση των προϊόντων τους με τη μορφή δώρων προς τις μητέρες. Εφτά στις δέκα μητέρες (67%) φεύγουν από το μαιευτήριο με μια συνταγή «για να υπάρχει στο σπίτι σε περίπτωση που χρειαστεί», ακόμη κι όταν θηλάζουν στο μαιευτήριο και τουλάχιστον μία στις τρεις (36%) με δείγματα σε σκόνη κατά παράβαση της νομοθεσίας. Ετσι εξηγείται γιατί έχουμε εντυπωσιακά μικρά ποσοστά μητρικού θηλασμού. Παρ’ ότι οι περισσότερες Ελληνίδες έχουν διάθεση να θηλάσουν, στον έκτο μήνα θηλάζει αποκλειστικά μόλις το 0,9% έναντι 12% στις ΗΠΑ.

Η εξυγίανση του ελληνικού συστήματος υγείας απαιτεί πολιτικές που θα στοχεύουν τα πολλαπλά υφιστάμενα προβλήματα. Σημαντική παράμετρο αποτελεί ο εξορθολογισμός των δαπανών, τόσο όσον αφορά τα φάρμακα όσο και γενικότερα το κόστος των παρεχόμενων θεραπευτικών υπηρεσιών. Αυτός ο εξορθολογισμός απαιτεί την παρακολούθηση και καταγραφή των παρεχόμενων θεραπευτικών πράξεων, αλλά και την εκπαίδευση των πολιτών σε ορθολογική αντιμετώπιση των ζητημάτων υγείας. Συγκεκριμένα παραδείγματα τα οποία αποκαλύπτουν πως και οι δύο πλευρές της εξίσωσης απέχουν από τα συνήθη ευρωπαϊκά δεδομένα αποτελούν η υπέρμετρη χρήση αντιβιοτικών και η αντιμετώπιση της κύησης και της μετα-γεννητικής περιόδου. Στη Βρετανία -όπου και ανακαλύφθηκε- η πενικιλίνη ακόμη χρησιμοποιείται ευρέως, ενώ στην Ελλάδα έχει εδώ και χρόνια εξαντλήσει τις θεραπευτικές της ιδιότητες λόγω της ανάπτυξης ανθεκτικών μικροβίων. Στη χώρα μας η έγκυος και το νεογνό αντιμετωπίζονται ως ασθενείς χρήζοντες συνεχούς ιατρικής παρακολούθησης, το ποσοστό γεννήσεων με καισαρική τομή είναι εξαιρετικά υψηλό, ακόμη και ο θηλασμός θεωρείται κατώτερος της χρήσης εξειδικευμένων σκευασμάτων γάλακτος.

Η θεραπευτική πράξη εμπεριέχει σε μεγάλο βαθμό ανισοδυναμία πληροφόρησης, καθώς θεραπευτής και θεραπευόμενος κατέχουν διαφορετικό επίπεδο γνώσεων. Μια σημαντική παραλλαγή της ανισοδυναμίας πληροφόρησης αποτελεί η κατάσταση στην οποία ο θεραπευτής γνωρίζει «πως δεν γνωρίζει και πολλά» για τη θεραπεία. Ενα τέτοιο παράδειγμα είναι και η περίπτωση της αποθήκευσης και χρήσης βλαστικών κυττάρων από το ομφαλοπλακουντικό αίμα.

Ο Χριστιανός σ’ όλη του τη ζωή φροντίζει να μη δίνει καμιά αφορμή σκανδάλου. Όλα τα γεγονότα της ζωής του, είτε είναι εξωτερικές πιέσεις και θλίψεις είτε εσωτερικές πνευματικές καταστάσεις, τα αντιμετωπίζει σωστά και αποδεικνύει πως είναι άξιος της διακονίας και των χαρισμάτων που του έδωσε ο Θεός. Ο πιστός φροντίζει να είναι καθαρός από κάθε μέμψη και κατηγορία, αλλά και να αποδεικνύει θετικά και με καλά έργα τη ζωή του. Ο Οικουμένιος παρατηρεί πως ο Παύλος δεν είπε «φαινόμενοι», αλλά «συνιστώντες, ο έστιν αποδεικνύοντες», δηλ. όχι απλώς να φαινόμαστε, αλλά και να είμαστε. Ανάμεσα στ’ άλλα που μας προτρέπει να αντιμετωπίσουμε σωστά, είναι και οι θλίψεις. Ας δούμε πώς οι παντοειδείς θλίψεις που είναι αρνητικά γεγονότα, μπορούν να επιδράσουν θετικά σ’ εμάς.