Η ταχύτητα στις μέρες μας, φίλοι, είναι πλέον το παν. Κάθε δε ανακάλυψη ή και αντικείμενο και μέσο είναι χρήσιμο, αν είναι ενταγμένο σ’ αυτή την κατεύθυνση. Δεν είναι τυχαίο, που είπαν την εποχή μας, «εποχή της ταχύτητας». Όλα κινούνται γρήγορα, όλα πραγματοποιούνται πολύ γρήγορα, όλα υπάρχουν για το γρήγορα, όλα έγιναν κατεπείγοντα! Κι όλα σ’ ένα κατατείνουν: Στο πως θα γίνονται τα πάντα με… υπερβολική ταχύτητα πια! Και μέσα σ’ αυτή τη διαδικασία, τρέχουμε όλοι, αποκτήσαμε μόνιμο άγχος, προσπεράσαμε την οικογένειά μας, εγκαταλείψαμε τον συνάνθρωπό μας, παραβλέψαμε την ψυχή μας, χάσαμε την ποιότητα, την ουσία και την αξία της ζωής. Όλα τώρα έγιναν «φαστ». Με φανταχτερά χρώματα, έντονο θόρυβο, κοσμοπολιτισμό και… τίποτα! Ας το δούμε…

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ
Ματθαίου κε’ 31-46.

«εφ’ όσον εποιήσατε ενί τούτων των αδελφών μου των ελαχίστων, εμοί εποιήσατε» (Ματθ. κε’ 40)

1. Η σημερινή ευαγγελική περικοπή έρχεται να μας υπενθυμίσει μια μεγάλη αλήθεια. Την περασμένη Κυριακή μίλησε το ιερό Ευαγγέλιο για την αγαθότη­τα του Θεού- Πατέρα, που περιμένει το πλάσμα του να επιστρέψει. Αυτό όμως δεν πρέπει να μας κάμει να ξεχάσουμε και την δικαιοσύνη Του. Ο Θεός δεν είναι μονάχα στοργικός Πατέρας. Είναι και δίκαιος Κριτής. «Ούτε ο έλεος αυτού άκριτος, ούτε η κρίσης ανελεήμων» λέγει ο Μ. Βασίλειος. Θα κρίνει τον Κόσμο, μας λέγει το Ευαγγέλιο, και μάλιστα όχι αυθαίρετα, αλλά σύμφωνα με τα έργα μας. Μας φέρνει, λοιπόν, η σημερινή περικοπή ενώπιον του γεγονότος της κρίσε­ως. Και λέμε «γεγονότος», γιατί η παγκόσμια κρίση αποτελεί για την πίστη μας εσχατολογική βεβαιότητα και πραγματικότητα, που ομολογείται σ’ αυτό το Σύμ­βολο μας ως εκκλησιαστική πίστη: «Και πάλιν ερχόμενον κρίναι ζώντας και νεκρούς…».