Ομιλία του αρχιμανδρίτη π. Βασιλείου Γοντικάκη που έλαβε χώρα το 1993 στις Βρυξέλλες με θέμα “Η Μεγάλη Εβδομάδα”.
Διαβάστε περισσότερα »
Η Μεγάλη Εβδομάδα (Αρχιμ. Βασίλειος Γοντικάκης, Προηγούμενος Ι. Μ. Ιβήρων Αγίου Όρους)
Δημοσιεύθηκε στις 14 Απριλίου, 2011
Απαράδεκτη η “εικαζόμενη συναίνεση” (Ανοικτή επιστολή καθηγητών ιατρικής στους Βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου)
Δημοσιεύθηκε στις 13 Απριλίου, 2011
Αξιότιμοι κ.κ. Βουλευτές,
Στο προσχέδιο του νόμου «Δωρεά και μεταμόσχευση οργάνων και άλλες διατάξεις», άρθρο 9, παρ. 3, νομοθετείται η «εικαζόμενη συναίνεση» σύμφωνα με την οποία πραγματοποιείται η αφαίρεση ενός ή περισσοτέρων οργάνων από ενήλικο, «θανόν πρόσωπο» εφόσον, όσο ζούσε, δεν είχε εκφράσει την αντίθεσή του στην αφαίρεση αυτή. Με σαφέστερη διατύπωση, εφόσον νομοθετηθεί η «εικαζόμενη συναίνεση», θα πραγματοποιείται η αφαίρεση των ζωτικών οργάνων οποιουδήποτε ενήλικα στην περίπτωση που τεθεί γι’ αυτόν η διάγνωση του «εγκεφαλικού θανάτου», εάν αυτός δεν είχε δηλώσει γραπτώς, στην προγενέστερη ζωή του, την αντίθεσή του για τη λήψη των ζωτικών του οργάνων.
Η Ορθοδοξία μέσα στη σύγχρονη πολυπολιτισμική κοινωνία (Αρχιμ. Βασίλειος Γοντικάκης, προηγούμενος Ι. Μ. Ιβήρων Αγίου Όρους)
Δημοσιεύθηκε στις 13 Απριλίου, 2011
Ομιλία του γέροντα στην Κύπρο.
Ο Ακάθιστος Ύμνος εις την Κωνσταντινούπολιν (Υπό Ακακαίου του Σαββαΐτου)
Δημοσιεύθηκε στις 12 Απριλίου, 2011
Υπήρχεν εις την Κωνσταντινούπολιν κάποιο ανδρώον μοναστήριον λεγόμενον του Αβάσσου. Η ονομασία του αυτή ίσως να προέρχεται από το όνομα του κτίτορος, όμως ήταν αφιερωμένον εις την Υπερένδοξον Δέσποιναν ημών, την Θεοτόκον, η οποία εκεί ονομάζεται «Αβασσιώτισσα» και επιτελεί πάμπολλα θαύματα. Συνήθιζαν λοιπόν όλοι οι καλλίφωνοι ψάλται να μεταβαίνουν εκεί, δια την αγρυπνίαν του «Ακαθίστου», ως λέγεται. Προκαλούσαν όμως θόρυβον και μεγάλην αναταραχήν εις το μοναστήριον. Οι μοναχοί θέλοντες, κατά την τάξιν, να διαφυλάξουν την κατάνυξιν της αγίας Τεσσαρακοστής, αγανακτούσαν. Το έθος όμως ήτο παλαιόν, και οι μοναχοί δεν είχαν τι να κάμουν.
Η ωφέλιμος παιδεία και το ελληνικόν σχολείον (Ιωάννης Β. Κογκούλης, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ)
Δημοσιεύθηκε στις 11 Απριλίου, 2011
Εισήγησις εις την Διημερίδα της ΠΕΘ. 12–13 Μαρτίου 2011
Ζούμε σε μια εποχή σύγχυσης εξαιτίας της παρατηρούμενης ανάμειξης ιδεολογιών, βιοθεωριών, τυποποιημένων οραμάτων, εμπορευματοποιημένων πολιτικών σχημάτων και ποικίλων ευρημάτων της καλούμενης μετανεωτερικότητας. Παρά τις βαρύγδουπες διακηρύξεις για την αξία του ανθρώπινου προσώπου και το δικαίωμα της ελεύθερης επιλογής, αόρατα πολυεθνικά πολιτικά και πολιτιστικά σχήματα λειτουργούν ως ισοπεδωτικός οδοστρωτήρας πάνω σε ανθρώπους και στα προϊόντα του πολιτισμού. Τον τελευταίο μάλιστα καιρό φαίνεται να είναι γεγονός, πως η καλούμενη οικονομική κρίση είναι πρωτίστως κρίση κοινωνική και θεσμική, κρίση αξιών και πως είναι εμφανής η συρρίκνωση στους ανθρώπους της πίστης, της ελπίδας, της αγάπης…
Όλα τα παραπάνω, σε συνδυασμό με την κοινή διαπίστωση πως ιδιαίτερα σήμερα ισχύει αυτό, που ο Αγιος Κοσμάς ο Αιτωλός επισήμανε για την εποχή του, τονίζοντας με έμφαση πως «αγρίεψε το Γένος μας», ασφαλώς όχι απὸ την αμάθεια, αλλά λόγω απουσίας Παιδείας, και πως, κατα τον Αγιο Κοσμά, «εγινήκαμεν ως τα θηρία»[1], θέτουν επί τάπητος το παρατηρούμενο στην Πατρίδα μας έλλειμμα Παιδείας. Έτσι, επειδή πριν από λίγο καιρὸ ακούγαμε από επίσημα χείλη πως όλα είναι θέμα Παιδείας, πιστεύω πως καθίσταται αναγκαία η διερεύνηση των ακόλουθων ερωτημάτων: Απαρτίζεται, και σε ποιο βαθμό, η σημερινή ελληνική εκπαίδευση από παιδαγωγούντα – προσωποκεντρικά σχολεία και σχολές, στα οποία κεντρική θέση έχει η, κατά τον Αγιο Μέγα Βασίλειο, «ωφέλιμος παιδεία», η οποία βρίσκεται στον αντίποδα «της ανοήτου και βλαβεράς»[2]; Μήπως, άραγε, διεξάγεται στον τόπο μας ένας πολυμέτωπος κρυφός καί, παράλληλα, δόλιος πόλεμος εναντίον της ωφέλιμης Παιδείας;
