Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα (Α΄ Κορ. γ΄ 9-17)

«ἕκαστος δέ βλεπέτω πῶς ἐποικοδομεῖ…»

Ὁ Ἀπ. Παῦλος, μιλῶντας σήμερα γιά «ἐποικοδομή» καί γιά τό «θεμἐλιο» τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας, μᾶς βοηθεῖ νά συλλάβουμε Ὀρθόδοξα – ἐκκλησιαστικά τήν ἔννοια τῆς ἀνανεώσεως.

Ἡ Ἐκκλησία δέν εἶναι κοσμικό μέγεθος, ἀλλά θεανθρώπινη πραγματικότητα, ἁγιοτριαδική ζωή, κοινωνία μέσα στόν κόσμο. «Ἐφυτεύθη» στόν κόσμο, ὅπως θά πεῖ ὁ ἅγ. Εἰρηναῖος, γιά νά σώζεται ὁ κόσμος μέσα σ’ αὐτήν. Σωτηρία εἶναι ἡ ἐνσωμάτωσή μας στήν Ἐκκλησία, ἡ ἐκκλησιοποίησή μας, δηλαδή ἡ «ἐν Χρίστωσή» μας. Σώζει δέ ἡ Ἐκκλησία ὄχι μέ κοσμικά μέσα, ἀλλά μέ τήν θεία Χάρη, πού κατέχει.

Μποροῦμε νά μιλοῦμε γιά συνεχή ἀνανέωση, ὄχι ὅμως τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά τῶν «ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ». Δηλαδή τῆς ζωῆς τῶν πιστῶν, τοῦ ἀνθρώπινου στοιχείου τῆς Ἐκκλησίας. Ὅ,τι εἶναι μέσα στήν Ἐκκλησία, ζεῖ ἐν Χριστῷ καί συνεπῶς εἶναι «καινή κτίσις», πού δέν χρειάζεται καμμιά ἀνανέωση.

Ἐκεῖνο πού μᾶς φθείρει καί μᾶς «παλαιώνει» εἶναι ἡ ἁμαρτία, γιατί μᾶς βυθίζει στή φθορά τοῦ θανάτου. Ανανέωση, ἔτσι, δέν μπορεῖ νά εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπό τήν συνεχῆ ἀπελευθέρωσή μας ἀπό τήν δυναστεία τῆς ἁμαρτίας.

Ὁ Χριστός, τό θεμέλιο τῆς ζωῆς μας, δέν γερνάει ποτέ, γιατί εἶναι τό «νέο» καθ’ αὐτό, πού σώζει τόν κόσμο, γιατί εἶναι ὁλότελα ἀπαλλαγμένο ἀπό τήν ἁμαρτία. Ὅ,τι μένει στόν Χριστό ἥ ὅ,τι θεμελιώνεται πάνω στόν Χριστό (στήν Ἀλήθειά Του, στήν Ζωή Του) μένει καί αὐτό νέο καί ἄφθαρτο.

Ἀνανέωση, ἔτσι, γιά τήν Ἐκκλησία δέν εἶναι ἡ ἀντικατάσταση μέ κάτι ἄλλο, ἀλλ’ ἡ παραμονή στόν Χριστό, ἡ συνέχεια τῆς ζωῆς μας μέσα στήν Ἀλήθειά Του.

————————————–

(Ἀποσπάσματα ἀπό τό βιβλίο τοῦ πατρός Γεωργίου Μεταλληνοῦ «ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΣΤΑ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ», σελ. 170, τῶν ἐκδόσεων «Ὀρθόδοξος Κυψέλη»)

Ἐπιμέλεια ἀντιγραφῆς: Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός