«Μην πιστέψεις ότι θα διαπρέψει ποτέ στα μεγάλα κατορθώματα όποιος είναι αμελής στα μικρά»
Μέγας Βασίλειος
Η αληθινή επικοινωνία (Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος)
Δημοσιεύθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου, 2026
Ὁ ἄνθρωπος μέσα ἀπὸ τὶς διάφορες μορφὲς ἐπικοινωνίας ἔχει διευκολύνει σὲ πολλὰ ἐπίπεδα τὴ ζωή του. Μποροῦμε νὰ στείλουμε τηλεομοιότυπο, μηνύματα μὲ τὸ κινητό, μὲ τὸν ἠλεκτρονικὸ ὑπολογιστή, νὰ ἐπικοινωνήσουμε μέσῳ δορυφόρου κ.α. Διερωτᾶται ὁ ἄνθρωπος, πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ φωνή του, ἡ ἀναπνοὴ καὶ τὰ λόγια του νὰ μεταφέρονται στὸν ἄλλο ἄνθρωπο ἑκατοντάδες ἢ καὶ χιλιάδες χιλιόμετρα μακριὰ μέσα ἀπὸ ἕνα μικρὸ μηχάνημα;
Μπορεῖ νὰ ἐπικοινωνήσει μέσῳ τοῦ διαδικτύου, νὰ στείλει email, νὰ γράψει μήνυμα στὸν ἄλλο μέσα σὲ λίγα μόλις δευτερόλεπτα, ἀλλὰ νὰ μὴν μπορεῖ νὰ ἐπικοινωνήσει μὲ τὸν ἢ τὴν σύζυγο καὶ τὰ παιδιά του. Διαλύσαμε τὰ σπίτια μας. Ὅταν δυσκολευόμαστε νὰ ἐπικοινωνήσουμε μὲ τοὺς ἄλλους, πρέπει νὰ καταλάβουμε ὅτι ἡ ἀρχὴ τοῦ προβλήματος δὲν ἔγκειται στὸν ἄλλο ἄνθρωπο ἀλλὰ σὲ ἐμᾶς. Ἐμεῖς φταῖμε καὶ ὄχι ὁ ἄλλος γιατί ἐμεῖς δὲν μποροῦμε νὰ βροῦμε σὲ ποιό σημεῖο μποροῦμε νὰ συναντηθοῦμε καὶ νὰ μιλήσουμε μαζὶ μὲ τὸν ἄλλο. Εἶναι σὰν νὰ προσπαθοῦμε νὰ βροῦμε στὸ ραδιόφωνο τὴ συχνότητα κάποιου ραδιοφωνικοῦ σταθμοῦ καὶ νὰ συντονιστοῦμε μαζί του καὶ ὅσο καὶ νὰ ψάχνουμε δὲν μποροῦμε νὰ τὸν ἐντοπίσουμε. Δὲν φταίει ὁ σταθμὸς ἀλλὰ ἐσὺ ποὺ μπορεῖ νὰ μὴν βρίσκεσαι στὴν κατάλληλη θέση γιὰ νὰ συνδεθεῖς μαζί του. Ὁ σταθμὸς ἐκπέμπει στὴ δική του συχνότητα. Ἔτσι εἶναι καὶ ὁ κάθε ἄνθρωπος.
Τρίτος Όροφος: «Μακάριοι οἱ πραεῖς, ὅτι αὐτοὶ κληρονομήσουσι τὴν γῆν» (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)
Δημοσιεύθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου, 2026
Η πραότητα, λοιπόν, κτίζει τον τρίτο όροφο της πυραμίδας του Παραδείσου. Η πραότητα είναι εγγονή της ταπεινοφροσύνης και θυγατέρα των δακρύων. Οι καλύτερες προσωπικότητες της Παλαιάς Διαθήκης, ο Σαμουήλ, ο Ιωάννης ο Βαπτιστής και η Παρθένος Μαρία, με προσευχές δακρύων ήρθαν από τον Θεό. Η ίδια η πραότητα είναι αρετή του θρήνου. Γι’ αυτό, σε κάθε περίπτωση, η πραότητα είναι στάλα δακρύων από καρδιάς τόσο αδιαχώριστη από τα προαναφερόμενα πρόσωπα. Η πραότητα μπορεί να έρθει μόνο στην τρίτη θέση και ο τρίτος όροφος μπορεί να οικοδομηθεί μόνο μετά τον πρώτο και τον δεύτερο. Όταν τα σύννεφα ρίξουν και την τελευταία σταγόνα, επικρατεί σιωπή: έτσι κι η πραότητα έρχεται μετά τα δάκρυα. Διαβάστε περισσότερα »
Αρχή της Ινδίκτου: Ο δεκτός ενιαυτός τού Κυρίου (π. Αθανάσιος Μυτιληναίος)
Δημοσιεύθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου, 2026
[Λουκά 4, 16-30]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία που εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 1-9-1996
Σήμερα, αγαπητοί μου, η Εκκλησία μας γιορτάζει την πρωτοχρονιά της. Δηλαδή το ξεκίνημα του χρόνου για κάποιο σπουδαίο έργο. Και κάθε πρωτοχρονιά μπορεί βεβαίως να είναι συμβατική, κατά συμφωνίαν, αλλά όμως το θέλημα του Θεού βρίσκεται στην μέτρηση του χρόνου. Και είναι αναγκαία αυτή η μέτρησις του χρόνου, τόσο για τα έργα του ανθρώπου, όσο και για την σωτηρία του. Γι’ αυτό γράφει ο Μωυσής εις το πρώτο κεφάλαιο της Γενέσεως: «Καὶ εἶπεν ὁ Θεός· γενηθήτωσαν –δηλαδή να γίνουν- φωστῆρες ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ– δηλαδή ο ήλιος και η σελήνη- εἰς φαῦσιν ἐπὶ τῆς γῆς– για να φωτίζουν την γη-, τοῦ διαχωρίζειν ἀνὰ μέσον τῆς ἡμέρας καὶ ἀνὰ μέσον τῆς νυκτός· καὶ ἔστωσαν εἰς σημεῖα καὶ εἰς καιροὺς καὶ εἰς ἡμέρας καὶ εἰς ἐνιαυτούς». Βλέπετε εδώ, ο χωρισμός του χρόνου. Και μέσα σ’ αυτήν την αίσθηση, θα λέγαμε, του χρόνου, θα αποδοθεί εκείνο το θεόπνευστον «Καιρός παντί πράγματι», που λέγει ο Εκκλησιαστής, «Το κάθε πράγμα είναι στον καιρό του». «Καιρός παντί πράγματι».
Μπορεί ένας άνθρωπος να περάσει ολόκληρη τη ζωή του μέσα στην Εκκλησία χωρίς να αφήσει ποτέ την Εκκλησία να περάσει μέσα του (π. Θεόκτιστος ο Κρης)
Δημοσιεύθηκε στις 31 Αυγούστου, 2026
Ζητάμε πολλά από τον Χριστό. Ζητάμε υγεία, εργασία, προστασία, να πάνε καλά τα παιδιά μας, να θεραπευθεί ένας άρρωστος, να σωθεί ένας γάμος, να λυθεί μια οικονομική δυσκολία, να ανοίξει ένας δρόμος που έκλεισε, να φύγει ένας πειρασμός.
Τρέχουμε στην Παναγία, επικαλούμαστε τους Αγίους, κάνουμε Παρακλήσεις, ανάβουμε κεριά, γράφουμε ονόματα, κάνουμε τάματα, πηγαίνουμε σε προσκυνήματα, παρακαλούμε, κλαίμε, επιμένουμε. Και καλά κάνουμε. Παιδιά του Θεού είμαστε και στον Θεό θα προστρέξουμε. Αλλά μέσα σε αυτή την αδιάκοπη ροή των αιτημάτων μας αποφεύγουμε συνήθως μια πολύ απλή και πολύ δύσκολη ερώτηση. Εμείς τι είμαστε διατεθειμένοι να προσφέρουμε στον Χριστό; Τι προσφέρουμε στην Παναγία; Τι δίνουμε στους Αγίους, τους οποίους τόσο εύκολα επικαλούμαστε; Διαβάστε περισσότερα »
Η αληθινή χαρά (Γεώργιος Ι. Μαντζαρίδης, Ομότιμος καθηγητής Θεολογικής σχολής ΑΠΘ)
Δημοσιεύθηκε στις 31 Αυγούστου, 2026
Ὁ ἄνθρωπος ἔχει ἔμφυτο τὸν πόθο τῆς χαρᾶς. Ἡ νοερὴ φύση του τὸν παραπέμπει στὴν πηγή της, ποὺ εἶναι ὁ Θεός. Ἡ ἀλλοτρίωση ὅμως ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ ἡ ἀναζήτηση τῆς χαρᾶς στὴν ἡδονὴ τῶν αἰσθήσεων ὑποδουλώνει τὸν ἄνθρωπο στὸν νόμο τοῦ θανάτου. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸν ὁδηγεῖται σὲ ὀδυνηρὸ ἀδιέξοδο. Θέλοντας νὰ ἀποφύγει τὴν ἐπίπονη αἴσθηση τῆς ὀδύνης, καταφεύγει στὴν ἡδονή. Ἐνῷ ὅμως προσπαθεῖ νὰ ἀμβλύνει μὲ τὴν ἡδονὴ τὶς πιέσεις τῆς ὀδύνης, ἐπιβαρύνει περισσότερο τὴν κατάστασή του, γιατί ἀδυνατεῖ νὰ βρεῖ ἡδονὴ ἀπαλλαγμένη ἀπὸ ὀδύνη. Ἔτσι βυθίζεται ὅλο καὶ περισσότερο στὴν ὀδύνη καὶ γίνεται ὑποχείριό της.
