«Η τρυφή, μέσα από ανέλπιστες τιμές, έχει τη δύναμη πάντοτε κατά κάποιο τρόπο να σπρώχνει στη λησμοσύνη του Θεού, να κλονίζει τον νου του ανθρώπου και να τον κατευθύνει σε όσα δεν επιτρέπονται»
Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας
«Η τρυφή, μέσα από ανέλπιστες τιμές, έχει τη δύναμη πάντοτε κατά κάποιο τρόπο να σπρώχνει στη λησμοσύνη του Θεού, να κλονίζει τον νου του ανθρώπου και να τον κατευθύνει σε όσα δεν επιτρέπονται»
Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας
Οι διάφοροι σταυροί της ζωής μας, όπως είναι της ασθενείας και δυσκολιών μας συνετίζουν και ταπεινώνουν. Ξέρετε ότι, όταν είμαστε με άδεια χέρια, τρέχουμε, πηδάμε και κάνουμε όπως θέλουμε, άμα όμως είμαστε φορτωμένοι, περπατάμε σοβαρά, προσέχουμε. Έτσι είναι και όταν συμβαίνει κάτι στο σπίτι, σε ένα αγαπητό μας πρόσωπο ή κάτι άλλο μας συμβεί, μας κάνει πιο μυαλωμένους και κάπως προσεκτικούς. Αυτό λοιπόν είναι από τον Θεό ευλογημένο, αρκεί εμείς να εξετάσουμε σωστά τις διάφορες παιδαγωγικές επισκέψεις. Ο Απόστολος Παύλος γράφει προς τους Κορινθίους, ότι ο Θεός δίνει «συν τω πειρασμώ και την έκβασιν». Πολλές φορές δίνει τον πειρασμό, για να μας ταπεινώνει, για να μας καθηλώνει, αλλά από το άλλο μέρος μας βοηθάει κατά ένα τρόπο.
“Με τις ατέλειωτες στεναχώριες σας το μόνο που κάνετε είναι να αποδεικνύετε την απιστία σας στο Θεό”
Όσο λιγότερη πίστη έχουμε, τόσο περισσότερη είναι η στεναχώρια μας. Μια από τις σπουδαιότερες ωφέλειες της πίστης είναι η απελευθέρωση του ανθρώπου από τις πολλές στεναχώριες.
Στὴν τελευταία μας ὅμως ἀναπνοή, ἂς ἐνισχυθοῦμε μὲ τὴ σκέψη ὅτι εἶναι ἀπαραίτητο νὰ περάσουμε ἀπὸ ὅλα τὰ παθήματα τοῦ κόσμου αὐτοῦ, ὥστε νὰ γνωρίσουμε βαθύτερα τὴ ζωὴ τοῦ Μονογενοῦς Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ πάνω στὴ γῆ καὶ νὰ γίνουμε ἱκανοὶ νὰ προσλάβουμε τὴ θεία καὶ ἄφθαρτη ζωή Του.
Ὁ Ἀνδρέας Σλάϊχερ, Διευθυντὴς Ἐκπαίδευσης καὶ Δεξιοτήτων τοῦ Ὀργανισμοῦ Οἰκονομικῆς Συνεργασίας καὶ Ἀνάπτυξης (ΟΟΣΑ) καὶ ἱδρυτὴς τοῦ προγράμματος PISA, τῆς διεθνοῦς ἀξιολόγησης γνώσεων καὶ δεξιοτήτων 15χρονων μαθητῶν, σὲ συνέντευξή του στὸν δημοσιογράφο Ἀθανάσιο Κατσικίδη, πού δημοσιεύτηκε στὴν ἐφημερίδα Καθημερινὴ (26.10.2026), διατυπώνει κάποιες παρατηρήσεις γενικὰ γιὰ τὰ ἐκπαιδευτικὰ συστήματα τῶν χωρῶν τοῦ ΟΟΣΑ, καὶ ἰδιαίτερα γιὰ τὸ ἑλληνικὸ «ἐκπαιδευτικὸ μοντέλο», πού ἔχουν ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον.
Εἶναι γνωστό, ἀπὸ δημοσιεύματα καὶ σχολιασμοὺς ἐφημερίδων, ὅτι διεθνῶς παρατηρεῖται ὑποχώρηση τῶν μαθητικῶν ἐπιδόσεων στὰ τὲστ τοῦ προγράμματος PISA καὶ ἡ Ἑλλάδα βρίσκεται ἀρκετὰ πίσω ἀπὸ ἄλλες χῶρες, «στὰ χαμηλὰ» τῆς κλίμακας τῶν ἐπιδόσεων. Ὁ κ. Σλάϊχερ μὲ τὴν πολύχρονη πείρα του ἐπισημαίνει κάποιες αἰτίες αὐτῆς τῆς ὑποχώρησης, τὶς ὁποῖες θὰ σχολιάσουμε παρακάτω. Πρὶν ὅμως φθάσουμε ἐκεῖ, πρέπει νὰ ποῦμε ὅτι ἔχουν γίνει καὶ ἀρκετὲς κριτικὲς γιὰ τὰ τὲστ τοῦ προγράμματος PISA, δηλαδή γιὰ τὸ κατὰ πόσο μποροῦμε νὰ στηριχθοῦμε σ’ αὐτά, γιὰ νὰ κρίνουμε τὴν ἀποδοτικότητα τῶν ἐκπαιδευτικῶν προγραμμάτων τῶν χωρῶν τοῦ ΟΟΣΑ. Ἐκτὸς ἀπὸ τὴν κριτικὴ πού βάζει ἐρωτηματικὸ στὴν ἀντικειμενικότητα τῶν κριτηρίων καὶ τὴν ἀντιπροσωπευτικότητα τῶν δειγμάτων ἀπὸ τὰ σχολεῖα κάθε χώρας πού ἐπιλέγονται γιὰ νὰ συμμετάσχουν στὸ πρόγραμμα PISA, ξεχωρίσαμε τρία στοιχεῖα τῆς κριτικῆς πού θεωρήσαμε πολὺ σημαντικά.
Καθημερινὰ διατυπώνονται παράπονα ἀπὸ τοὺς ἁπλοὺς ἀνθρώπους γιὰ πράξεις καὶ παραλείψεις τῶν ἀρχόντων τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας καὶ ὄχι σπάνια καὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς. Ὑπάρχει διάχυτη ἡ αἴσθηση ὅτι τὰ πρόσωπα αὐτὰ εἶναι ἀνίκανα καὶ ὑπηρετοῦν συμφέροντα, μὲ τρόπο προκλητικὸ καὶ σκανδαλώδη. Χωρίς νὰ ἀγνοοῦμε τὶς φωτεινὲς ἐξαιρέσεις, δυστυχῶς ἡ πλειονότητα ἀποδεικνύεται ἀνίκανη καὶ αὐτὸ συμβαίνει, γιατὶ οἱ συγκεκριμένοι ἄνθρωποι εἶναι φιλόδοξοι καὶ τοὺς λείπει ἡ αὐτογνωσία. Μιλᾶμε γιὰ τὴν ὕπαρξη ἑνὸς φοβεροῦ πάθους καὶ τὴν ἀπουσία μιᾶς μεγάλης ἀρετῆς. Ἡ φιλοδοξία καὶ ἡ αὐτογνωσία δὲν μποροῦν νὰ συνυπάρχουν στὸν ἄνθρωπο. Ὅταν κυριαρχεῖ ἡ φιλοδοξία, χάνεται ἡ αὐτογνωσία. Ἐνῶ ὅταν ὑπάρχει ἡ αὐτογνωσία, τὸ πάθος τῆς φιλοδοξίας μειώνεται καὶ κάποιες φορὲς νεκρώνεται.