«Ο ευσεβής και πιστός άνθρωπος πρέπει να δέχεται τις υποσχέσεις του Θεού με τόση βεβαιότητα, ώστε ακόμα κι αν φαίνεται όλα να βαίνουν αντίθετα από αυτές, ούτε και τότε να ταράζεται ή να απελπίζεται για την έκβασή τους»
Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος
Όταν η αγέννητη ζωή είναι ανυπεράσπιστη: Μια ιατρική μαρτυρία ως αφετηρία βιοηθικού και θεολογικού προβληματισμού (π. Ηλίας Γ. Διακουμάκος, Πρεσβύτερος)
Δημοσιεύθηκε στις 5 Οκτωβρίου, 2026
Για την έκτρωση, τη συνείδηση του γιατρού, την ελευθερία της γυναίκας και την ευθύνη μιας κοινωνίας που οφείλει να προστατεύει χωρίς να λιθοβολεί
Πρόλογος
Μια στιγμή μπροστά στην οθόνη του υπερήχου
Υπάρχουν στιγμές που δεν χωρούν εύκολα σε θεωρίες. Ένας γυναικολόγος-μαιευτήρας αφηγείται στα κοινωνικά δίκτυα ότι, όταν ήταν ακόμη στην ειδικότητα, κλήθηκε να συμμετάσχει σε έκτρωση ή διακοπή κύησης, περίπου τριών έως τρεισήμισι μηνών
Καθώς παρακολουθούσε την επέμβαση με υπερηχογραφική καθοδήγηση, είδε το έμβρυο να μετακινείται καθώς το εκτρωτικό εργαλείο εισερχόταν στη μήτρα.
Η εικόνα αυτή, όπως ο ίδιος την ερμήνευσε, έγινε σημείο καμπής της συνείδησής του. Σταμάτησε. Και αποφάσισε ότι δεν θα αναλάμβανε ξανά να κάνει έκτρωση.
Αυτή η μαρτυρία δεν χρειάζεται να μετατραπεί σε όπλο εναντίον καμιάς γυναίκας. Δεν χρειάζεται να γίνει κραυγή καταδίκης, ούτε αφορμή για ηθικό λιθοβολισμό.
Μπορεί, όμως, να γίνει αφορμή για ένα δύσκολο ερώτημα:
* Τι ακριβώς βλέπουμε, όταν βλέπουμε ένα έμβρυο να κινείται μέσα στη μήτρα;
* Τι είναι βιολογικά αυτή η ζωή;
* Τι σημαίνει η διακοπή της ανάπτυξής της;
* Πώς στέκεται ο γιατρός ανάμεσα στην αυτονομία της γυναίκας, στη δική του συνείδηση και στην ύπαρξη ενός αναπτυσσόμενου ανθρώπινου οργανισμού;
* Και πού είναι η κοινωνία, όταν μια γυναίκα αισθάνεται ότι δεν έχει άλλη έξοδο;
Το κείμενο που ακολουθεί παίρνει σαφή ηθική θέση υπέρ της προστασίας της προγεννητικής ανθρώπινης ζωής. Ταυτόχρονα αρνείται τη δαιμονοποίηση της γυναίκας. Η βιοηθική γίνεται φτωχή, όταν διαλέγει μόνον ένα πρόσωπο και εξαφανίζει τα υπόλοιπα.
Εδώ χρειάζεται να δούμε τουλάχιστον τρεις:
* τη γυναίκα,
* το αναπτυσσόμενο έμβρυο και
* τον γιατρό.
Και γύρω τους ένα τέταρτο, συλλογικό πρόσωπο: την κοινωνία, που άλλοτε στηρίζει και άλλοτε εγκαταλείπει.
Εκμυστήρευση (Σωτήρης Γουνελάς)
Δημοσιεύθηκε στις 5 Οκτωβρίου, 2026
Παρίσι, στην συνοικία Tolbiac, 2005
Και το χαρτί λευκό κι εσύ κάτασπρος. Όχι λευκασμένος, ούτε πανιασμένος, αλλά σαν να πέρασε πάνω σου μια θύελλα, κάτι να σε πείραξε απρόσμενα και έμεινες αποσβολωμένος. Εδώ σ’ αυτή την απροσδιόριστη κάμαρη – σαλόνι – κρεβατοκάμαρη – τραπεζαρία – γραφείο – καθιστικό, νύχτα, μεταμεσονύχτιος ν’ ακούς αραιά και που τον ήχο του αέρα καθώς περνάει αυτοκίνητο από το μεγάλο δρόμο, ένας σιδερένιος όγκος που μετακινείται με ταχύτητα, ένας όγκος που χωρίς ρόδες δεν πάει πουθενά.
Μια χαραμάδα της μπαλκονόπορτας ανοιχτή και χάρη σ’ αυτή φτάνει σ’ εσένα η αίσθηση της μεγαλούπολης. Η πόλη αυτή είναι απέραντη κι αναρωτιέσαι πώς ζουν όλοι αυτοί οι κάτοικοί της. Πώς περπατούν, πώς αναπνέουν, πώς δουλεύουν, πώς πηγαινοέρχονται συνέχεια υπογείως, με λεωφορεία, τραίνα, ιδιωτικά και άλλα τροχοφόρα, πώς μπορούν τόσοι πολλοί να διασταυρώνονται, να συγχρωτίζονται, να μιλούν, να ακούγονται αναμεταξύ τους. Κι ωστόσο ούτε μιλούν, ούτε βλέπονται, ούτε ακούγονται. Τίποτε δεν γίνεται αναμεταξύ τους. Μονάχα ατομικές σχέσεις, κάπως ενδοοικογενειακές, επαγγελματικές. Κι αυτές πόσο είναι προσωπικές; Το γεγονός ότι συναντιέται το ζευγάρι, ο άντρας και η γυναίκα, παντρεμένοι χρόνια, την ή τις ορισμένες στιγμές της ημέρας για να φάνε ή να πλαγιάσουν συνιστά προσωπική συνάντηση; Τι συμβαίνει με αυτό το ζήτημα; Ποιος συναντά ποιόν; Γιατί τον συναντά και τι γυρεύει από αυτόν, αν γυρεύει τίποτα.
Νέα έρευνα αποκαλύπτει: Η ανάγνωση βιβλίων συνδέεται με καλύτερη υγεία (Νατάσα Βορύλλα)
Δημοσιεύθηκε στις 4 Οκτωβρίου, 2026
Η ανάγνωση βιβλίων για ευχαρίστηση συνδέεται με βελτιωμένες γνωστικές ικανότητες, καλύτερη ψυχική υγεία και χαμηλότερο κίνδυνο άνοιας, όπως διαπιστώνουν ερευνητές του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ σε ανασκόπηση που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Psychological Medicine».
Freepik
Πρέπει να φυλάμε τη γλώσσα μας και τ’ αυτιά μας; (Γέροντας Ευστράτιος Γκολοβάνσκι)
Δημοσιεύθηκε στις 3 Οκτωβρίου, 2026
ΑΠ.: Πρέπει να φυλάμε τη γλώσσα μας, για να μη λέει προπάντων λόγια ανώφελα ή επικριτικά, αλλά και τ’ αυτιά μας, για να μην ακούνε τέτοια ή άλλα εμπαθή λόγια. Γιατί, αν ακούνε τ’ αυτιά μας μάταια και ακάθαρτα λόγια, θα γίνουμε δοχεία ξένων παθών, ο νους μας θα μολυνθεί και η προσευχή μας θα κηλιδωθεί. Όσο για την αχαλίνωτη γλώσσα, είναι αρκετά όσα μας λέει ο αδελφόθεος Ιάκωβος: «Σαν τη φωτιά είναι η γλώσσα, ένας ολόκληρος κόσμος αδικίας. Εξουσιάζει τα μέλη μας, σπιλώνει όλο το σώμα, κατακαίει τον κύκλο της ζωής μας και παίρνει τη φλόγα της από τη φωτιά της κολάσεως… Είναι ασυγκράτητο κακό, γεμάτη θανατηφόρο δηλητήριο» (Ιακ. 3:6, 8).
Κυριακή Β’ Λουκά: Όταν υπάρχει η αγάπη, οι οικτιρμοί, η φιλανθρωπία και το δόσιμο αυτής της χάρης, [τότε] δεν έχεις κανένα δικαίωμα († π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος)
Δημοσιεύθηκε στις 2 Οκτωβρίου, 2026
(Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν στ΄ 31 – 36)
Απομαγνητοφωνημένη ομιλίατου π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στα πλαίσια της ερμηνείας που έγινε στο κήρυγμα της Κυριακής 28 Σεπτεμβρίου του 2003
Σε μια εποχή που όλα τα ιδανικά και οι μεγάλες αξίες, οι πανανθρώπινες αξίες, εμπορευματοποιούνται, αγοράζονται και πουλιούνται, έρχεται ο σημερινός ευαγγελικός λόγος να αφήσει ένα άλλο άρωμα, μια άλλη πινελιά και να δώσει μια άλλη απάντηση σε αυτή την ουσιαστική καταστροφή που έρχεται πάνω στο κοινωνικό σώμα της Εκκλησίας μας, με την απόλυτη εμπορευματοποίηση και ανταλλακτικότητα των πραγμάτων. Και παίρνει τρία επίπεδα ο Χριστός στο ευαγγελικό κείμενο που ακούσαμε πριν από λίγο και πολύ απλά τα προσεγγίζει. Τρεις καταστάσεις ανέλυσε, μη ανταλλακτικότητας, ρωτώντας φυσικά και ένα ερώτημα: Τι χάρη έχετε αν, έτσι, αγαπάτε μόνο αυτούς που σας αγαπούν; Τι χάρη έχετε αν αγαθοποιείτε, αν κάνετε καλό μόνο σε αυτούς που κάνουν καλό; Ή αν δανείζετε μόνο σε αυτούς που σας δανείζουν; Τρεις λέξεις ουσιαστικές, που ουσιαστικά, αν τις προσεγγίσουμε για λίγο, μπορούν να δώσουν λίγο φως και λίγη διέξοδο σε αυτή τη μαυρίλα που έχει καταλάβει τα ανθρώπινα δεδομένα και τις ανθρώπινες σχέσεις με αυτή την απόλυτη εμπορευματοποίηση των πραγμάτων.
