«Εκείνος που μετανοεί στις αρχές της αμαρτίας, δεν θα φτάσει στο τέλος της. Ενώ εκείνος που αντιμετωπίζει με αδιαφορία τα μικρά πταίσματα, από αυτά θα πέσει και στα μεγάλα»
Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς
† Το Γενέθλιο του Αγίου Ιωάννη Προδρόμου και Βαπτιστού (24/6)
Δημοσιεύθηκε στις 21 Ιουνίου, 2026
† Όσιος Αθανάσιος ο Πάριος (24/6)
Δημοσιεύθηκε στις 21 Ιουνίου, 2026
Περί ελευθερίας και ισότητας (Άγιος Αθανάσιος ο Πάριος)
Η αθεΐα είναι διπλή (Άγιος Αθανάσιος ο Πάριος)
Ο θεοστυγής Βολταίρος είναι άσπονδος εχθρός του Ιησού Χριστού (Άγιος Αθανάσιος ο Πάριος)
Οι οπαδοί του Βολταιρισμού είναι αξιοθρήνητοι (Άγιος Αθανάσιος ο Πάριος)
Πρώτος Όροφος: «Μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν» (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)
Δημοσιεύθηκε στις 22 Ιουνίου, 2026
Σ’ ένα ύψωμα πάνω από τα γαλάζια νερά της λίμνης Γενησαρέτ κάθεται ο Θείος Δημιουργός στο πράσινο χορτάρι και αρχίζει να αποκαλύπτει το σχέδιο ενός οικοδομήματος. Δεν έδειξε το σχέδιο σε χαρτί ούτε το έγραψε με πένα, αλλά το σφράγισε με δυνατούς λόγους στις ψυχές των μαθητών Του και στο λαό σαν διαμάντι πάνω στο βουλοκέρι. Οι πρώτοι λόγοι Του αποκαλύπτουν πώς ξεκινά η οικοδόμηση των πυραμίδων του παραδείσου, και πώς δομείτε ο πρώτος όροφος.
«Να αποσυρθεί η διάταξη» (Σεβ. Μητροπολίτης Νέας Σμύρνης Συμεών)
Δημοσιεύθηκε στις 21 Ιουνίου, 2026
Παρέμβαση του Μητροπολίτη Νέας Σμύρνης για τις αυξήσεις στους Ιεράρχες
Προβληματίστηκα πολύ ἄν ἔπρεπε νά γράψω κάτι ἤ νά σιωπήσω γιά τό ζήτημα τῆς κυβερνητικῆς πρωτοβουλίας γιά τήν αὔξηση τῶν ἀποδοχῶν τοῦ Ἀρχιεπισκόπου καί τῶν Μητροπολιτῶν, τό ὁποῖο αὐτές τίς μέρες τόσο θόρυβο προκαλεῖ.
Ἡ ἐπίμονη ὅμως σύσταση προσώπου πού μέ περιβάλλει μέ βαθύ σεβασμό καί πολλή ἀγάπη μέ ἀνάγκασε τελικά νά παραμερίσω τούς δισταγμούς μου καί νά χαράξω τίς γραμμές πού ἀκολουθοῦν.
Κηρυγματικές σκέψεις στο ευαγγελικό ανάγνωσμα της Κυριακής Γ΄ Ματθαίου († Πρωτοπρ. Γεώργιος Δ. Μεταλληνός)
Δημοσιεύθηκε στις 21 Ιουνίου, 2026
Ἄς τό καταλάβουμε. Αὐτή εἶναι γιά μᾶς τούς χριστιανούς ἡ λύση τοῦ κοινωνικοῦ προβλήματος: «Ζητεῖτε πρῶτον τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καί τήν δικαιοσύνην αὐτοῦ καί ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν».
- Ἡ κοινωνική δικαιοσύνη, ἡ δίκαιη κατανομή τῶν ἀγαθῶν, ἡ πραγματοποίηση ἰσότητας μεταξύ τῶν ἀνθρώπων, ἡ ἄρση τῶν διακρίσεων μεταξύ των, ἡ ἐξαφάνιση τῆς ἐκμεταλλεύσεως καί ἀδικίας ἀπό τόν ἕνα ἄνθρωπο στόν ἄλλο καί κάθε τι σχετικό, πού ἀνήκει στή σφαῖρα τοῦ κοινωνικοῦ προβλήματος, εἶναι ἕνας ἀπό τούς βασικότερους ἀγῶνες κάθε ἐποχῆς.
Τά διάφορα κοινωνικά συστήματα ὄχι σπάνια περιπλέκουν τό ζήτημα, γιατί δέν ξεκινοῦν ἀπό τήν ἐπιθυμία νά δοθεῖ στό πρόβλημα ἡ ὀρθή λύση, ἀλλά ἀπό τό πῶς θά ὠφεληθοῦν αὐτοί, πού ἀναλαμβάνουν τήν λύση.
Πώς Θα Σωθούμε: Ευλάβεια, προσοχή και ανδρεία (Ιερά Μονή Παρακλήτου)
Δημοσιεύθηκε στις 20 Ιουνίου, 2026
Επιλογή και διασκευή ψυχωφελών κειμένων από το βιβλίο “ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΩΤΗΡΙΑ” του μοναχού Αγαπίου Λάνδου του Κρητός
Ευλάβεια, προσοχή και ανδρεία
Η δυσκολία του πνευματικού αγώνα για την κατόρθωση της αρετής οφείλεται στην αντίδραση και την εναντίωση δύο παραγόντων, που δεν είναι άλλοι από την αδαμιαία ανθρώπινη φύση και την κακή έξη, τη ριζωμένη δηλαδή συνήθεια της αμαρτίας. Γι΄αυτό οι περισσότεροι άνθρωποι τραβάνε τον εύκολο δρόμο, γι΄αυτό περνούν από την πλατεία και ευρύχωρη πύλη της αμαρτίας, όχι επειδή αυτή είναι φυσική τάχα ενώ η αρετή αφύσικη, μα επειδή η ξεπεσμένη και διεφθαρμένη ανθρώπινη φύση έχει χάσει εκούσια τη φυσική της κλίση προς το αγαθό και έχει αποκτήσει την παρά φύσιν κλίση προς την αμαρτία. Συμβαίνει εδώ ό,τι και με τους αρρώστους, που η γεύση τους αλλοιώνεται, κι έτσι το νόστιμο φαγητό τους φαίνεται άνοστο και το γλυκό τους φαίνεται πικρό.
Δεν έχουμε, λοιπόν, παρά να θεραπεύσουμε τη φύση μας, ώστε να ξαναβρεί την υγεία της, να ποθεί δηλαδή την αρετή και ν΄αποστρέφεται το κακό, γιατί αλλιώς είναι αδύνατο να ξεριζωθούν από μέσα μας τα πάθη και να προκόψουμε στην πνευματική ζωή. Στη θεραπεία αυτή συμβάλλουν καθοριστικά η ευλάβεια, η προσοχή και η ανδρεία.
«Ποιος θα με φροντίσει;»
Δημοσιεύθηκε στις 20 Ιουνίου, 2026
Η ιστορία που δεν πρέπει να διαβαστεί μόνο ως είδηση
Ήταν ακόμα νωρίς το πρωί της Παρασκευής, 19 Ιουνίου 2026. Λίγο μετά τις 7:00, η Πλαζ της Πάτρας ήταν σχεδόν άδεια. Κι όμως, εκεί, στην ησυχία εκείνης της πρωινής ώρας, ένας άνδρας 90 χρονών περπατούσε προς τη θάλασσα, μόνος, αποφασισμένος, με το βάρος μιας ζωής που δεν άντεχε άλλο να κουβαλά.
