ΑΠ.: Μα υπάρχει και κανένα κακό που να μην προέρχεται από τη φιλαργυρία; Ο απόστολος Παύλος το είπε καθαρά: «Ρίζα όλων των κακών είναι η φιλαργυρία» (Α΄ Τιμ. 6:10). Επειδή, εξηγεί, «όσοι θέλουν να πλουτίσουν, πέφτουν σε πειρασμό, σε παγίδα του διαβόλου και σε πολλές επιθυμίες ανόητες και βλαβερές, που βυθίζουν τους ανθρώπους στην καταστροφή και στο χαμό. Τόσο πολύ το επιθύμησαν μερικοί το χρήμα, ώστε πλανήθηκαν, απομακρύνθηκαν από την πίστη και πλήγωσαν τον εαυτό τους με βάσανα πολλά» (Α΄ Τιμ. 6:9, 10).
Από τη φιλαργυρία δεν προέρχονται η κλοπή, η αρπαγή, η μνησικακία, ο φθόνος, η έχθρα, ο φόνος; Εξαιτίας της δεν καταπατούνται και οι φυσικοί νόμοι και οι θείες εντολές; Ο φιλάργυρος τα κάνει όλα άνω – κάτω, έτσι όπως ο σφοδρός άνεμος, όταν πέσει πάνω στην ήσυχη θάλασσα, την αναταράζει ως τον βυθό της, ανακατεύοντας την άμμο με τα κύματα. Ο φιλάργυρος όχι μόνο φίλο δεν έχει, μα ούτε και Θεό, καθώς, εξαιτίας του πάθους του, είναι σαν δαιμονισμένος, όπως λέει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος.
Ας θυμόμαστε πάντα τη διαβεβαίωση του Κυρίου μας, ότι «πολύ δύσκολα θα μπουν στη βασιλεία του Θεού αυτοί που έχουν τα χρήματα· πιο εύκολο είναι να περάσει καμήλα μέσ’ από τρύπα βελόνας, παρά να μπει πλούσιος στη βασιλεία του Θεού» (Μάρκ. 10:23, 25). Γι’ αυτό, «όταν έχουμε τροφές και ενδύματα, ας αρκούμαστε σ’ αυτά» (Α΄ Τιμ. 6:8).
(“Γέροντα Ευστρατίου Γκολοβάνκσι: Απαντήσεις σε ερωτήματα χριστιανών”, Ιερά Μονή Παρακλήτου, Ωρωπός, εκδ. 5η 2017)
(Πηγή ψηφ. κειμένου: Ι.Ν. Αγίων Ταξιαρχών Ιστιαίας [1])