Κωνσταντίνος Γανωτής

Το παραδοσιακό και το μοντέρνο (Κωνσταντίνος Γανωτής)

koinonia

Διαβάζω κι ακούω κάποιους που θρηνολογούν για την οριστική απώλεια της απλότητας και της ποίησης στη ζωή μας και στο περιβάλλον μας έτσι, όπως το μεταμορφώσαμε. Τους διαβάζω, ακούω τα θρηνολογήματά τους και… σ’ ένα μέρος τους συμμερίζομαι. Προσπαθώ όμως να γίνω και κάπως κριτικός. Διαβάστε περισσότερα »

Ο τροπαιοφόρος άγιος Γεώργιος (Κωνσταντίνος Γανωτής)

koinonia

Ο μεγαλομάρτυς Γεώργιος είναι ο άγιος της άνοιξης, ο άγιος του γένους μας, που πάντα συμπαραστέκεται στους δίκαιους αγώνες μας. Γι’ αυτό και οι παλιές σημαίες του στρατού μας είχαν στο κέντρο τους ζωγραφισμένη την εικόνα του αγίου.

Ο άγιος μεγαλομάρτυς Γεώργιος άφησε ισχυρή μνήμη στην Καππαδοκία, από την οποία καταγόταν, και στην Παλαιστίνη, στην οποία μεταφέρθηκε το μαρτυρικό σώμα του μετά τον αποκεφαλισμό. Γι’ αυτό ακόμα και οι Τούρκοι και οι Άραβες τιμούν τη μνήμη του. Στο ναό του Αγίου Γεωργίου του Κουδουνά στην Πριγκηπόνησο έρχονται χιλιάδες Τούρκοι για να προσκυνήσουν την εικόνα του Αγίου και φέρνουν τάματα. Και ο ναός του Οικουμενικού Πατριαρχείου τιμάται στο όνομα του αγίου Γεωργίου. Διαβάστε περισσότερα »

Η αγία Φιλοθέη (Κωνσταντίνος Γανωτής)

koinonia

Να ‘μαστε πάλι κι αυτή τη χρονιά, αγία μας μάρτυς Φιλοθέη, να ‘μαστε πάλι μέσα στο ναό, όπου δέχτηκες τους πόνους του μαρτυρίου κι ανάμεσά μας γερά στεριωμένο στη γη το κολωνάκι, όπου οι βασανιστές σου σ’ έδεσαν και σε χτυπούσαν αλύπητα. Διαβάστε περισσότερα »

Ποιο είναι το πρόβλημά μας (Κωνσταντίνος Γανωτής)

koinonia

Όποιο κανάλι σχεδόν κι αν ανοίξεις της τηλεόρασης εδώ και καιρό, θα δεις κάποιους ευφραδείς αναλυτές, πολιτικούς ή δημοσιογράφους να μας εξηγούν πώς φτάσαμε στην κρίση, ποιοι φταίνε και πώς θα βγούμε απ’ αυτή. Και η κρίση είναι πάντα αποκλειστικά οικονομική, κρίση εισοδήματος. Διαβάστε περισσότερα »

Κρίσιμα επίκαιρη η μετάνοια (Κωνσταντίνος Γανωτής)

koinonia

Βλέπω τὰ πρόσωπα τῶν νέων μας πόσο βαρύθυμα εἶναι, πόσο ἄκεφα, θλιμμένα καὶ ἀμίλητα. Ἔγινε κατάσταση πλέον νὰ μιλοῦνε γρήγορα καὶ ὑπόκωφα μὲ μισὲς λέξεις ἢ νὰ κραυγάζουν μὲ ἄναρθρες κραυγὲς μὲ φωνή, ποὺ δὲν εἶναι δική τους· εἶναι μιὰ φωνή, ποὺ μιμεῖται κάποια ἀκούσματα καὶ ὁ νέος μας ἀκούει ὁ ἴδιος τὴ φωνή του καὶ δὲν τὴν ἀναγνωρίζει. Διαβάστε περισσότερα »