Μαύρα ράσα και κίτρινες οθόνες

 

Η κρίση που ξέσπασε στους κόλ­πους της Εκκλησίας είχε έντονη τηλεοπτική διάσταση, έγινε τη­λεοπτικό θέμα πρώτου μεγέθους και, στη διάρκεια της, εκφράστηκαν στον υπερθε­τικό βαθμό όλες οι αρνητικές πλευρές της ιδιωτικής τηλεόρασης: η υπερβολή, η ακατάσχετη φλυαρία και η παραθυρολογία, η εκτόξευση αγενών φράσεων έως και ύβρεων, η σκανδαλολογία κ.λπ. Δυ­στυχώς, σε πολλές περιπτώσεις κυριάρ­χησε η έλλειψη σεβασμού προς τον άν­θρωπο και στα ατομικά δικαιώματα, όπως αυτά κατοχυρώνονται από το Σύνταγμα. Το απόρρητο των τηλεφωνικών συνδιαλέ­ξεων τινάχτηκε στον αέρα, ενώ ο τηλεθε­ατής δεν καλείται να κατανοήσει τι συμ­βαίνει και γιατί, αλλά να κρίνει ποιος εί­ναι αθώος και ποιος ένοχος – πριν καν αποφανθεί η Δικαιοσύνη.

* Μέχρι χθες λέγαμε ότι οι μεσημβρι­νές κουτσομπολίστικες εκπομπές αναπα­ράγουν τα δημοσιεύματα των κιτρινορόζ εντύπων. Με έκπληξη τώρα διαπιστώ­νουμε ότι τα δελτία ειδήσεων αναπαρά­γουν τις γαργαλιστικές αποκαλύψεις που βλέπουν το φως είτε στον Τύπο είτε σε ενημερωτικές εκπομπές, δίνοντας έμφα­ση σε λεπτομερείς που συχνά έχουν σχέση με το σκληρό πορνό και όχι με την εί­δηση. Μαγνητοφωνημένες ερωτικές συ­νομιλίες μεταξύ ανδρών ακούγονται στη διαπασών, γεγονός που προκαλεί αμηχα­νία έως και αποστροφή. Φωτογραφίες που απεικονίζουν το γυμνό σώμα ενός υπερήλικα προβάλλονται στα δελτία, συ­νοδευόμενες από τίτλους που αγγίζουν τα όρια της χυδαιότητας.

* Ένας 90χρονος μητροπολίτης, φερόμε­νος ως εκμαυλιστής νεαρής κοπέλας, εμ­φανίζεται σε ενημερωτική εκπομπή για να πει «δεν αναγνωρίζω τον εαυτό μου, δεν εί­μαι εγώ!». Σε άλλη εκπομπή, ένας ανώνυ­μος «καταγγέλλων», με την πλάτη στραμμέ­νη στην κάμερα, μιλάει για έναν ιερωμένο, σε ένα νησί του Βόρειου Αιγαίου, ο οποίος «διασκεδάζει με γυναίκες σε μπαρ». Και αν ένας σεβάσμιος ιεράρχης «γίνεται ρόμπα», χωρίς να έχει κριθεί και αποδειχτεί η ενο­χή του, κατανοεί κανείς πόσο ανυπεράσπι­στος είναι ο απλός πολίτης μπροστά στην παντοδυναμία της κρυφής κάμερας και του κρυφού μικροφώνου.

* Το κακό είναι ότι στο χορό των «μαυρο-ροζ» αποκαλύψεων συμμετέχουν δελτία ει­δήσεων που τα τελευταία χρόνια κρατούσαν ένα επίπεδο σοβαρότητας. Ο ανταγωνισμός και το κυνήγι της τηλεθέασης συμπαρασύ­ρουν και παρουσιαστές που είχαν διαχωρι­στεί από τη λεγόμενη trash tv, γεγονός που συνιστά οπισθοδρόμηση για την ελληνική τηλεόραση. Έτσι, μαζί με τους πυλώνες της κοινωνίας (Εκκλησία, Δικαιοσύνη) κλονίζε­ται συνολικά και η αξιοπιστία της τηλεοπτι­κής ενημέρωσης…

(Πηγή: ‘ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ’ 13-2-2005)

[Ψήφοι: 0 Βαθμολογία: 0]