Γιατί πρέπει να εγκαταλειφθεί η έννοια του «εγκεφαλικού θανάτου» (Αλέξανδρος Σ. Ηλιάδης, Ειδικευόμενος Παθολογοανατόμος – Πτυχ. Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ)

ΑΝΤΙΦΑΣΕΙΣ ΕΝ ΤΟΙΣ ΟΡΟΙΣ ΚΑΙ ΛΟΓΙΚΕΣ ΑΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΜΙΑΣ «ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ» ΛΟΓΙΚΗΣ


Πρόλογος

Η παρούσα ανασκόπηση δεν επιζητεί να καινοτομήσει, αλλά ταπεινά αφενός να αναδείξει με σαφήνεια τις σκοπιμότητες και τις αντιφάσεις του νεοφανούς στον 20ό αι. όρου του «εγκεφαλικού θανάτου» («εθ») και αφετέρου στηριζόμενη στην αγιοπατερική παράδοση να παρουσιάσει μία ορθόδοξη θεώρηση της ιατρικής πράξης της μεταμόσχευσης ζωτικών οργάνων από «εγκεφαλικώς νεκρούς» («εν») ασθενείς.

Ο γράφων αναγνωρίζει ότι άλλοι συνάδελφοι διαφορετικών ειδικοτήτων είναι μάλλον περισσότερο έμπειροι και ικανοί να επεξεργασθούν το πρόβλημα, έλαβε υπόψιν του όμως τα αισθητήρια της δογματικής συνείδησης των μελών του ποιμνίου της Ορθοδόξου Εκκλησίας, καθώς και την άγνοια και σύγχυση που επικρατεί σχετικά με το εν λόγω θέμα όχι μόνον μεταξύ των πιστών, αλλά και μεταξύ ορθοδόξων ιατρών, κατηχητών, θεολόγων, ιερέων, ακόμα και ιεραρχών της εν Ελλάδι Ορθοδόξου Εκκλησίας. Η κάτωθι διφυής σταχυολόγηση, ιατρική και θεολογική, προφανώς στοχεύει στην ευσύνοπτη και με απλότητα συνεπτυγμένη προβολή των βασικών πτυχών, η γνώση των οποίων είναι επαρκής για να δώσει υπεύθυνη κατεύθυνση στη δογματική συνείδηση του λαού του Θεού.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο πατώντας εδώ

[Ψήφοι: 2 Βαθμολογία: 3.5]